บทที่ 7

เสียงของเพเนโลเป้แหลมคมและร้ายกาจ ในขณะเดียวกัน ภายในห้องโถงก็เต็มไปด้วยผู้คน จู่ ๆ แจสเปอร์ก็กลายเป็นจุดสนใจของทุกคนขึ้นมา

“ที่นี่ไม่ใช่บ้านของคุณ ผมไม่มีส่วนเกี่ยวอะไรกับคุณ ได้โปรดอย่ามารบกวนผม” แจสเปอร์พูด ใบหน้าขมวดคิ้ว

เพเนโลเป้เยาะเย้ยอย่างเย็นชา “จริงที่ไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน ฉันแค่กังวลว่าเหรียญสองเหรียญในกระเป๋าของนายจะไม่เพียงพอที่จะจ่ายค่าธรรมเนียมการจัดการ กล้าดียังไงมาเทรดหุ้น? ช่างน่าอายเสียจริง!” เธออุทานเสียงดัง

ทันใดนั้น ริชตัน ไวท์ก็เดินเข้ามา

หลังจากที่ได้เห็นบัตรของแจสเปอร์ที่กลอรี จิวเวลเลอร์ในวันนั้น ริชตันก็ครุ่นคิดถึงมันตลอดทั้งวัน ชายหนุ่มอายุ 20 ต้น ๆ จะเป็นเจ้าของกองทุนได้ถึงสิบล้านดอลลาร์ได้อย่างไร?

ดังนั้นบัตรใบนั้นต้องไม่ใช่ของแจสเปอร์แน่นอน

เศรษฐีบางคนต้องให้ความช่วยเหลือกับแจสเปอร์แน่นอน

ใจของริชตันโล่งหลังจากคิดแบบนั้นได้ เขารู้สึกสบายใจขึ้นมาก

“เอาล่ะเพเนโลเป้ ทำไมคุณถึงเสียสละกับคนงี่เง่าที่เกิดมาไม่เคยเห็นโลกภายนอก? เพื่อนของผมได้จัดเตรียมของไว้ให้เราแล้ว เราไปที่ห้องวีไอพีเพื่อเปิดบัญชีได้เลย ไอ้บ้าที่จน ๆ อย่างเขาอาจจะไม่มีโอกาสได้เห็นห้องวีไอพีเลยตลอดชีวิตด้วยซ้ำ!”

ริชตันเดินไปพูดกับเพเนโลเป้ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า

เพเนโลเป้มีแววตาที่พึงพอใจและเหนือกว่าเปล่งประกายผ่านสายตาเธอ “ใช่แล้ว คุณเก่งที่สุด ริชตัน คุณจะเข้าไปในห้องวีไอพีเมื่อไรก็ได้ตามใจชอบ ในขณะที่คนจรจัดอย่างเขาชื่นชมเราได้เท่านั้น” เธอเยาะเย้ยเขา

เพเนโลเป้มองหลังเหยียดใส่แจสเปอร์

หลังจากที่พวกเขาออกไป เวนดี้ก็พาชายวัยกลางคนคนหนึ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

เมื่อเวนดี้มา รูปลักษณ์ที่งดงามของเธอก็ดึงดูดความสนใจของทุกคนในห้องโถง ผู้ชายและผู้หญิงทุกวัยต่างจับตาดูเธอ

“ขอโทษด้วยนะครับคุณเลน ผมชื่อแฮโรลด์ วูด ขอโทษที่ให้รอครับ”

หลังจากได้ยินเรื่องราวทั้งหมดเกี่ยวกับแจสเปอร์ ชายวัยกลางคนก็วิ่งลงมาด้วยความเร็ว ลูกค้ารายใหญ่อย่างแจสเปอร์หายากจนเกือบเป็นประวัติการณ์ ถ้าเขาสามารถทำให้แจสเปอร์เซ็นสัญญากับเขาได้ เขาก็มีจะผลงานที่ดี

“ไม่เป็นไร” แจสเปอร์พูด

...

ภายในห้องรับแขกส่วนตัว

“คุณเลนครับ คุณตั้งใจจะซื้อขายน้ำมันดิบล่วงหน้าใช่ไหมครับ? ไม่มีปัญหา ประธานแจ็คสันได้สั่งให้เราให้ส่วนลดการซื้อขายกับคุณ” แฮโรลด์บอกแจสเปอร์ด้วยน้ำเสียงที่สุภาพ

“จะมีการยกเว้นค่าธรรมเนียมในการเปิดบัญชีของตัวแทน อย่างไรก็ตาม เพื่ออำนวยความสะดวกในการร่างสัญญา รบกวนบอกผมว่าคุณวางแผนจะลงทุนเท่าไหร่และต้องการวางหลักประกันเท่าไหร่” เขาขอ

“12 ล้านดอลลาร์ ฉันต้องการวางหลักประกัน 50 เท่าเพื่อเปลี่ยน 12 ล้านดอลลาร์ให้เป็น 600 ล้านดอลลาร์ที่จะใช้เป็นเงินทุนในการดำเนินงานนี้ ถ้าปริมาณมันน้อยเกินไปก็เสียเวลา!”

ห้องรับแขกทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบหลังจากแจสเปอร์พูด

“คุณ... คุณเลน นั่นมันจะเสี่ยงเกินไป!” แฮโรลด์พูดติดอ่าง

ในฐานะผู้จัดการธุรกิจของบริษัทหลักทรัพย์ แฮโรลด์ได้เห็นตัวเลขมาก็มากมาย 600 ล้านดอลลาร์นั้นไม่มากเท่าไร แต่ในฐานะนักเก็งกำไรในอนาคต แจสเปอร์กล้าที่จะใช้ 12 ล้านดอลลาร์เพื่อให้ได้ประโยชน์ถึง 600 ล้านดอลลาร์ เป็นแฮโรลด์จะไม่กล้าทำเช่นนั้นแน่นอน!

“ความเสี่ยงสูง ผลตอบแทนสูง คุณวูด คุณกลัวที่จะยอมรับข้อเสนอนี้เหรอ?” แจสเปอร์ถามพลางส่งยิ้มที่มีความหมายให้เขา

“คุณเลน เราจะยอมรับข้อเสนอของคุณได้ในเงื่อนไขเดียวคือ คุณต้องฝากเงิน 12 ล้านดอลลาร์เข้าบัญชีของบริษัทหลักทรัพย์พร้อมหลักประกันเต็มจำนวน และไม่สามารถโอนออกได้ จนกว่าบัญชีซื้อขายล่วงหน้าของคุณจะกระจ่าง” แฮโรลด์กล่าว

แจสเปอร์พยักหน้า เขายิ้มและยื่นมือออกไป “ยินดีที่ได้ร่วมงานครับ”

แฮโรลด์ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาจับมือของแจสเปอร์ด้วยมือทั้งสองข้าง แฮโรลด์ ผู้ที่เป็นที่รู้จักในอุตสาหกรรมทางการเงิน จ้องมองแจสเปอร์อย่างอธิบายไม่ถูก

ชายหนุ่มตรงหน้าเขา… ดูรู้เยอะ!