บทที่ 80

แซลลี่ทานอาหารเย็นพร้อมกับเสียงหัวเราะอย่างมีความสุข

เวนดี้หันไปหาแจสเปอร์ด้วยท่าทางภาคภูมิใจ

แจสเปอร์หัวเราะคิกคัก 'ผู้หญิงคนนี้น่ารักขึ้นเรื่อย ๆ’

...

อาหารเย็นประกอบด้วยไก่ทอด ผักสองสามจาน และซุป

แจสเปอร์และครอบครัวของเขานั่งรอบโต๊ะอาหาร บรรยากาศสว่างขึ้นอย่างมาก และเวนดี้ก็ไม่ประหม่าเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว อันที่จริง เธอเริ่มทำให้อารมณ์แจ่มใสขึ้นแล้ว

ชาร์ลีพูดมากขึ้นเมื่อเวนดี้อยู่ที่นี่ และเขาจะถามคำถามกับเธอเป็นครั้งคราว

ผู้หญิงคนนั้นฉลาดเพราะเธอไม่ได้เล่าเรื่องทั้งหมด เธอเพียงบอกว่าครอบครัวของเธอทำธุรกิจและเธอทำงานที่ธนาคารพาณิชย์

ตามที่ครอบครัวคนธรรมดาคิดกัน ผู้หญิงที่มีพื้นฐานครอบครัวเช่นนี้เหมาะสมที่สุดสำหรับลูกชายของพวกเขาแล้ว

ไม่ต้องพูดถึงว่าเวนดี้เป็นผู้หญิงที่สวย ทั้งแซลลี่และชาร์ลีก็พอใจกับเธอมาก

แจสเปอร์ดื่มกับชาร์ลีและพูดว่า "พ่อครับ ปีนี้...ผมรบกวนพ่อกับแม่มากเกินไปแล้ว” ชาร์ลีไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น

“นายกำลังพูดเรื่องอะไร มันเป็นหน้าที่ของเราในฐานะพ่อแม่ของนายยังไงล่ะ”

แจสเปอร์หัวเราะออกมาอย่างขมขื่น “ผมเลิกกับเพเนโลเป้แล้วนะครับ” หูของเวนดี้ผึ่งทันทีที่ได้ยินหัวข้อนี้

“งั้นก็ดี” ชาร์ลีพอใจ “แม่หนูคนนี้เก่งกว่าเพเนโลเป้เสียอีก”

“ผมกับเวนดี้พึ่งรู้จักกันเอง ยังไม่ได้คบกัน แต่อีกไม่นานเราจะได้คบกันครับ”

“คืนนี้กลับกับพวกเรานะพ่อ ผมซื้อบ้านใหม่แล้ว เราจะได้อยู่ด้วยกัน” แจสเปอร์แนะนำ

“ไม่ไป”

ชาร์ลีปฏิเสธโดยไม่ได้คิดอะไรมาก

“ฉันไม่มีอิสระในเมืองนั้นเท่าที่นี่หรอก” ชาร์ลีอธิบาย

แจสเปอร์ยืนกรานว่า “ผมซื้อวิลล่าในเมืองสองสามหลังแล้ว พ่อกับแม่ไปอยู่ด้วยกันได้ มีสวนข้างบ้านที่พ่อสามารถปลูกผักและดอกไม้ได้ แล้วแต่การตัดสินใจของพ่อแม่ครับ” ชาร์ลีเงียบไป

“ผมรู้ดีว่าแม่เสียสละมามากพอแล้ว พ่อ ผมรู้ว่าพ่อเอาแต่นิ่งเงียบเกี่ยวกับสิ่งที่เพเนโลเป้ทำ เพียงเพราะผมชอบเธอ แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว ผมแค่อยากให้พ่อแม่มีความสุข” แจสเปอร์แสดงความจริงใจ

“ฉันจะให้แม่เก็บของหลังอาหารเย็น อย่าลืมคืนเงินด้วยล่ะ” ชาร์ลีเตือน

“ผมจะไม่ลืมครับ” แจสเปอร์ตอบอย่างร่าเริง “เอาศักดิ์ศรีของตระกูลเลนเป็นประกันครับ”

“ไอ้เด็กคนนี้” ชาร์ลียิ้มแล้วเดินกลับเข้าไปในบ้าน

หลังอาหารเย็น แจสเปอร์พาเวนดี้ไปด้วย ในขณะที่เขาไปคืนเงินให้ทุกคนที่ครอบครัวเป็นหนี้

ญาติส่วนใหญ่ของเขาสงสารครอบครัวของเขาไม่เหมือนกันครอบครัวของบาร์ด ดังนั้นพวกเขาจึงรู้สึกขอบคุณมากกว่าไม่พอใจ

แจสเปอร์ชัดเจนเมื่อเจอครอบครัวเหล่านี้ เขาจะคืน 10,000 สำหรับทุกสองสามครอบครัวของเขาที่ยืมมาสองสามพัน และ 15,000 สำหรับที่ยืมมา 10,000

ไม่ใช่ว่าแจสเปอร์ไม่ต้องการให้มากกว่านี้ แต่เพราะดอกเบี้ยที่เขาได้รับในแต่ละวัน มันมากกว่าจำนวนเงินที่เขาจ่ายคืนในวันนี้เสียอีก

ผู้คนเหล่านั้นควรที่จะได้รับผลประโยชน์จากความใจดีในครั้งนี้

เขาจะเพาะเมล็ดพันธุ์แห่งความเกลียดชัง ก็ต่อเมื่อเขาให้มากเกินไป

หลังจากเขาจ่ายหนี้คืนหมดแล้ว คนทั้งหมู่บ้านก็รู้ว่าลูกชายของชาร์ลีเข้ามาในเมือง เขายังใจกว้างมากที่จะจ่ายหนี้ที่พวกเขามี ทั้งหมู่บ้านยกย่องเขา

แจสเปอร์กลับบ้านไปหาชาร์ลีและแม่ของเขา ที่เก็บของเรียบร้อย และพร้อมที่จะไปแล้ว