เล่ม 2 บทที่ 84.1

การหย่าร้างของเวสตินและชานาเนสในชาติก่อนเป็นข่าวอื้อฉาวที่กลายเป็นที่ฮือฮาเป็นอย่างมาก

การหย่าร้างในหมู่ชนชั้นสูงไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นบ่อยนัก แต่เรื่องภายในตระกูลโดยเฉพาะลอมบาร์เดียก็มักจะเป็นข่าวที่น่าสนใจอยู่เสมอนั่นแหละ

แต่ถึงแม้จะกลายเป็นประเด็นร้อนแรงขนาดนั้น สาเหตุที่ทั้งสองคนเลิกรากันกลับไม่เคยถูกเปิดเผยออกมาอย่างชัดเจน

แน่นอนว่ามีข่าวลือหนาหูทีเดียว

ตั้งแต่ข่าวลือที่ว่า เวสตินมีผู้หญิงคนอื่น แต่ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร อาศัยอยู่ที่ไหนกันนะ พอชานาเนสได้รู้ความจริงเข้าถึงได้ขับไล่เวสตินออกไป

หลังจากนั้นก็ยังมีข่าวลือต่างๆ นานาพูดแต่งเติมเสริมต่อไปมากมาย

“หรือจะเป็นปัญหาเรื่องผู้หญิงจริงๆ …”

ที่จริงเธอคิดว่ามันไม่น่าจะใช่เรื่องแค่นั้นหรอก

เวสติน ชูลส์ อาจจะเป็นคนที่มีหน้าตาหล่อเหลาและเป็นที่ชื่นชอบก็จริง แต่ก็มีดีเพียงแค่นั้น

ระหว่างชนชั้นสูงด้วยกัน ตระกูลชูลส์ไม่ใช่ตระกูลที่ได้รับการปฏิบัติตัวด้วยอย่างดีเท่าไหร่นัก

ไม่สิ เรียกได้ว่าแทบจะไม่มีตัวตนเลยดีกว่า

ตระกูลชูลส์เพิ่งจะลืมตาอ้าปากขึ้นมาได้ในกลุ่มชนชั้นสูงของภาคกลางก็หลังจากที่เวสตินแต่งงานกับชานาเนส

แต่ชานาเนสกับเวสตินเองก็แต่งงานกันด้วยความรัก ซึ่งหาได้ยากในการแต่งงานของชนชั้นสูง

ในเมื่อเป็นผู้ชายที่ชานาเนสผู้แสนชาญฉลาดเลือกที่จะแต่งงานด้วย เธอเลยเผลอคิดไปว่าบางทีเขาอาจจะเป็นคนดีก็ได้ แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่ได้เป็นเช่นนั้น

เทียบกับเจ้านั่นแล้ว ชานาเนสเป็นคนแบบไหน

งดงาม สวยสง่า จิตใจดีเป็นมิตร

ทั้งยังเป็นถึงบุตรสาวคนโตของตระกูลลอมบาร์เดียอีกต่างหาก

ก่อนที่จะแต่งงานชานาเนสรับหน้าที่ดูแลงานสำคัญทั้งหมดของตระกูลถึงขนาดพูดกันไปว่า ผู้หญิงคนนี้จะขึ้นเป็นเจ้าตระกูลลอมบาร์เดียคนถัดไปหรือเปล่า

แต่ไม่รู้ว่าทำไมหลังจากแต่งงาน ชานาเนสก็เริ่มวางมือจากงานสำคัญพวกนั้นทีละอย่าง ตอนนี้ก็ทำเพียงแค่งานจิปาถะเท่านั้นจริงๆ

ทำตัวราวกับคนที่ตั้งใจทำให้ตัวเองไม่เป็นที่สนใจ ให้ตัวตนของตนหดเล็กลงมากที่สุด

น่าเสียดายความสามารถมากจริงๆ

“ใช่แล้ว มันมีอะไรบางอย่างไม่สมเหตุสมผล”

หากลองมองย้อนกลับไปคิดดู การหย่าร้างของเวสตินกับชานาเนสมันมีอะไรบางอย่างขัดแย้งกันชอบกล

“ทำไมไม่เคยทะเลาะกันเลยล่ะ”

ไม่ว่าสามีภรรยาจะมีปัญหาอะไรกันถึงได้หย่าร้าง ยังไงปกติแล้วก็จะต้องทะเลาะกันเพื่อแย่งชิงสิทธิ์ในการเลี้ยงดูบุตรชายไม่ใช่หรือ

แต่ชานาเนสกลับไม่ยอมต่อสู้เพื่อแย่งชิงสิทธิ์นั้นมา

ทำตัวราวกับว่า เป็นความผิดของตัวเองที่ทำให้เกิดการหย่าร้างขึ้น

หลังจากมอบเงินค่าเลี้ยงดูจำนวนมากพอสมควรและส่งสองแฝดให้เวสติน นางก็ออกเดินทางไปยังบ้านพักตากอากาศทางใต้ทันที

มันอาจจะเป็นบ้านพักตากอากาศของลอมบาร์เดีย แต่ที่แห่งนั้นต้องนั่งรถม้าไปกว่าสามสัปดาห์ถึงจะเดินทางไปถึง มันเป็นสถานที่ที่อยู่ห่างไกลเป็นอย่างมาก

ชานาเนสเดินทางหนีหน้าหายไปอยู่ที่นั่น

เพราะฉะนั้นในสังคมชั้นสูงจึงได้ลือกันไปว่า ต้นเหตุของการหย่าร้างจะต้องเกิดขึ้นเพราะตัวชานาเนสอย่างแน่นอน

ถึงแม้ชานาเนสจะได้ยินข่าวลือพวกนั้น แต่นางก็ไม่ได้ออกมาแก้ตัวอธิบายหรือเปิดเผยสาเหตุที่แท้จริงของการหย่าร้างแต่อย่างใด นางเอาแต่ปิดปากเงียบเท่านั้น

ส่วนทางด้านเวสติน ผ่านไปไม่นานเจ้านั่นก็แต่งงานกับหญิงสาวจากตระกูลหนึ่งในเขตแดนชูลส์

“ราวกับรอจังหวะอยู่แล้ว”

น่าสงสัยชะมัด

ถ้าเป็นคนจากบ้านเดียวกัน ก็ต้องเป็นคนที่รู้จักและสนิทสนมกันมาตั้งนานแล้ว เรื่องนี้มีกลิ่นตุๆ เกินกว่าจะเข้าใจได้

“อืม…”

ในตอนที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิด เครย์ลีบันก็เปิดประตูสำนักงานแล้วเดินเข้ามา