เล่ม 3 บทที่ 104.2

ในระหว่างที่กำลังกังวลอยู่แบบนั้นจู่ๆ หัวหน้านางกำนัลอิมพีกร้าก็เผยยิ้มใจดีอย่างหาได้ยาก

“ไม่ค่ะ คาวาเลียร์ทางฝ่ายเจ้าภาพเป็นคนเลือกให้ โดยคำนึงถึงตระกูล อายุ ความเหมาะสมในหลายๆ เรื่อง ให้กับคุณหนูทุกท่านเองค่ะ”

“เฮ้อ โล่งอกไปที…”

“ตกใจหมด นึกว่าต้องไปถามเองเสียแล้วค่ะ…”

ทุกคนต่างลูบอก ถอนหายใจด้วยความโล่งใจ

แต่ เดี๋ยวนะ

‘เลือก’ คาวาเลียร์ไว้แล้วอย่างนั้นเหรอ

ผิดไปจากที่คิดเสียที่ไหน หัวหน้านางกำนัลอิมพีกร้าพูดไปทางประตูที่ถูกปิดไว้

“เชิญเข้ามาได้ค่ะ”

ประตูถูกเปิดออกกว้าง ในขณะที่ชายหนุ่มแปดคนทยอยเดินเข้ามา

ใบหน้าของทุกคนยังดูเด็ก อยู่ในช่วงวัยที่ยังไม่เป็นผู้ใหญ่เต็มตัว และคนที่ยืนอยู่หน้าสุดก็คือ เฟเรส

เฟเรสส่งยิ้มให้ทันทีที่สบตากับเธอ เขายืนรวมอยู่กับคาวาเลียร์คนอื่นด้านหลังหัวหน้านางกำนัลอิมพีกร้า

“อะไรกัน…”

หมอนี่มาที่นี่ได้ไงเนี่ย

คนที่ตกใจไม่ได้มีแค่เธอคนเดียวเท่านั้น

เหล่าคุณหนูท่านอื่นๆ ที่ยืนอย่างสง่ารักษามารยาทเป็นอย่างดี ต่างก็ส่งเสียงฮือฮากันไม่หยุด

“ท่านนั้น หรือว่าเจ้าชายลำดับที่สอง?”

“ตายแล้ว!”

คนอื่นๆ ที่อยู่ฝ่ายจักรพรรดินีเช่นเดียวกับเมฟ คาโพเลีย ต่างก็มีปฏิกิริยาเช่นเดียวกัน

“กะ กรี๊ด… ทำไงดีล่ะ!”

มีกระทั่งเด็กสาวที่หน้าแดงก่ำขึ้นมาด้วย

ปฏิกิริยารุนแรงกว่าที่คิดนะเนี่ย

เธอถามทิลเลียน่าที่ยืนเหม่อมองเฟเรสอยู่ข้างๆ

“นี่ คุณหนูทิลเลียน่าเจ้าชายลำดับที่สองเป็นที่นิยมในหมู่คุณหนูมากเลยเหรอคะ”

เธอลองถามออกไปเผื่อว่าจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ

“แน่นอนสิคะ… ว้าว เพิ่งได้เห็นตัวจริงเป็นครั้งแรก สมแล้วที่เป็นที่นิยมนะคะเนี่ย…”

ทิลเลียน่าพูดในขณะเดียวกันก็ยังคงไม่อาจละสายตาไปจากเฟเรสได้

“ตอนที่เดินทางมายังเมืองหลวงเพื่อร่วมงานเปิดตัวเมื่อไม่นานมานี้ เรื่องแรกที่ข้าได้ยินก็คือเรื่องเกี่ยวกับเจ้าชายลำดับที่สองละมั้งคะ”

“เรื่องอะไรเหรอคะ”

“อืม ก็แบบ งดงามราวกับภาพวาด”

ใช่แล้ว

“หล่อเหลา ให้บรรยากาศดูลึกลับแปลกๆ”

นั่นก็ถูก

“มีนิสัยเย็นชา แต่กลับดูมีเสน่ห์…”

เหมือนสรุปข่าวลือทั้งหลายแหล่ให้รวมเป็นประเด็นเดียว แต่นั่นก็เป็นเรื่องจริงอยู่ดี

รูปร่างหน้าตาของเฟเรสเริ่มงดงามขึ้นเรื่อยๆ ขนาดที่ไม่ว่าใครได้เห็นต่างก็ต้องตกหลุมรักเขาทั้งนั้น

ใบหน้าเนียนไร้จุดด่างดำ ถึงแม้จะไม่ค่อยเปลี่ยนสีหน้าเสียเท่าไหร่ แต่มันกลับดู ‘มีเสน่ห์’

หุ่นเองก็พัฒนาขึ้นเป็นอย่างมากจากการฝึกฟันดาบเป็นประจำ ทำให้ตอนนี้เขาดูล่ำขึ้นจนเด็กรุ่นเดียวกันเทียบไม่ติด

ใบหน้าประณีตราวรูปปั้นที่ถูกแกะสลักจนเนียนลื่นไม่ได้เข้ากับร่างกายที่สูงใหญ่นั่น มันมีเสน่ห์มากเสียจนทำให้ต้องหยุดมองเขาเพียงคนเดียว