เล่ม 3 บทที่ 87.1

“เอามาให้?”

“เอาเป็นว่าลองเปิดดูก่อนสิ”

เฟเรสหันมามองเธออีกครั้ง ก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดกล่องอย่างระมัดระวัง

ทันทีที่สัมผัสกับแสงแดดเล็กน้อย มันก็ส่องประกายระยิบระยับ เผยให้เห็นภาพอัญมณีที่ส่องแสงเจิดจรัสยิ่งขึ้น

“นี่มัน…เพชร?”

มันคือเข็มกลัดเพชรที่เจียระไนขึ้นเป็นพิเศษเพื่อเฟเรสโดยเฉพาะ

เด็กหนุ่มไม่คิดที่จะลองสัมผัสเพชรที่เพิ่งเคยเห็นครั้งแรกในชีวิต เขาเอาแต่มองมันโดยไม่ละสายตา

“เป็นไง ถูกใจมั้ย”

“…สวย”

คำชมดูจืดชืดเป็นบ้า

ฟีเรนเทียรู้สึกน้อยใจขึ้นมาเล็กน้อย เลยพูดเสียงกระแทกกระทั้นออกไป

“ข้าสั่งทำเป็นพิเศษเพื่อเจ้าเลยนะ”

“ถูกใจมากเลย”

เฟเรสไม่หยุดคิดแม้แต่เสี้ยววินาที เขาก็ตอบออกมาในทันที

พลิกลิ้นไวเหมือนกันนะเนี่ย

“อย่าเอาแต่มองเฉยๆ สิ ลองติดดูหน่อยว่าเหมาะมั้ย”

ทั้งๆ ที่ตั้งใจจะทำตัวเท่ๆ แล้วแท้ๆ แต่เธอก็เอาชนะความอยากรู้อยากเห็นไม่ไหวจนได้

เฟเรสลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะหยิบเข็มกลัดขึ้นติดลงบนอกเสื้อ

อัญมณีที่ถูกเจียระไนด้วยวิธีที่ดีที่สุดในบรรดาคัตติ้งที่โครอิลลี่ภาคภูมิใจ มันไม่เพียงแต่ส่องประกายระยิบระยับเจิดจ้าจนตาพร่าเท่านั้น แต่ยังงดงามมากเสียจนไม่อาจละสายตาไปจากมันได้เลย

“ว้าว”

คาอิลรัสที่ยืนอยู่ด้านหลังอุทานชื่นชมเสียงแผ่ว

เธอเองก็รู้สึกเช่นเดียวกัน

เข็มกลัดนั่นมันดูงดงามมากราวกับผลิตขึ้นมาเพื่อเฟเรสคนเดียวโดยเฉพาะ

เพชรเม็ดโต ความบริสุทธิ์ของแร่สูง แต่พอผสานเข้ากับหินแก้วอัคนีสีดำที่เจียระไนด้วยวิธีการเดียวกัน มันยิ่งทำให้ดูโดดเด่นมากกว่าเดิม

“นึกแล้วเชียวว่าต้องเหมาะกับเจ้า”

มันช่วยให้เฟเรสดูรูปงามมีชีวิตชีวามากกว่าเดิมอีกระดับ ทำให้เธอรู้สึกภูมิใจมากทีเดียว

คาอิลรัสกับแคทเธอรีนต่างก็พยักหน้าหงึกหงักเห็นด้วยกับคำพูดของเธอ

“ขอบใจ”

เฟเรสรู้สึกอัศจรรย์ใจ เขายังคงไม่อาจละสายตาห่างไปจากเพชรเม็ดนี้ได้

“แต่น่าจะแพงมากเลยนะ”

“หืม ก็นิดหน่อยน่ะ”

ไม่ใช่แค่นิดหน่อยหรอก

หากต้องจ่ายเงินเพื่อซื้อเข็มกลัดชิ้นนี้แล้วละก็ จะต้องเสียเงินจำนวนหลายร้อยเหรียญทองทีเดียว

ช่วงนี้เพชรยิ่งหายากจนแทบไม่มีวางขายอยู่ด้วย ดังนั้นราคาของมันจึงแพงกว่าเดิมไปอีกหลายเท่าตัว

เธอยักไหล่ไม่ยี่หระ ก่อนจะเปิดปากย้ำกับเฟเรส

“จะไปไหนก็ติดมันอย่างงดงามด้วยละ มันเหมาะสมกับทุกงานอยู่แล้ว”

เฟเรสลูบเข็มกลัดบนหน้าอกไปพลางพยักหน้าตอบรับแต่เพียงไม่นานเด็กหนุ่มก็ตัดสินใจเก็บเข็มกลัดกลับลงใส่กล่องตามเดิม

“เอาไว้ติดในวันพิเศษ”