เล่ม 4 บทที่ 149.1

ตอนที่ 149

มือเธอนี่มัน!…บ้าไปแล้วเหรอ

ทำไมถึงได้อยากจะจับมือของเฟเรสเอาไว้ขนาดนั้นล่ะ

หัวใจของเธอ นี่ก็บ้าไปด้วยแล้วหรือไง

ทำไมถึงได้เต้นกระหน่ำขนาดนี้ล่ะเนี่ย!

แต่แล้วในตอนที่เธอกำลังจะสติแตก เพราะอวัยวะของร่างกายที่ดันทำงานไม่สัมพันธ์กับความคิดของตัวเอง

“เทีย” แค่เพียงเท่านั้นเอง

เฟเรสก็แค่เรียกชื่อเธอออกมา

ตึกตัก ตึกตัก

แต่นั่นกลับทำให้หัวใจของเธอยิ่งเต้นแรงผิดจังหวะ

และนัยน์ตาของเธอก็เอาแต่มองใบหน้าของเฟเรสอยู่เรื่อย

ไม่สิ พูดให้ถูกคือ จ้องมองริมฝีปากนั่นต่างหาก

ราวกับถูกแม่เหล็กดึงดูดเข้าหา เอาแต่เหม่อมองริมฝีปากของเขาอยู่อย่างนั้น

เฟเรสเองก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงเช่นนั้นของเธออย่างเห็นได้ชัด

สายตาของเขาที่จับจ้องมาที่สายตาของเธอมันร้อนรุ่มราวกับไฟ

เธอได้แต่ยืนนิ่งไม่อาจขยับเขยื้อนกายได้ราวกับถูกสายตาของเขาสะกดเอาไว้

ฟึบ

ปลายนิ้วของเด็กหนุ่มฉวยจังหวะที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว แทรกเข้ามาในเรือนผมของเธอส่วนมืออีกข้างประสานกอบกุมมือของเธอเอาไว้

“…หึ”

ครั้งนี้เองก็เหมือนกัน

เพียงแค่ใกล้ชิดกันเกินไปหน่อยแค่นั้นแท้ๆ แต่เธอกลับไม่อาจผลักไสเขาออกไปได้

“เกินไปแล้ว…”

หล่อเกินไปแล้วไม่ใช่หรือไง

ใช่แล้ว ทั้งหมดนี่ก็เป็นเพราะรูปร่างหน้าตาหล่อเหลาของเฟเรสนั่นแหละ

เธอหลับตาทั้งสองข้างแน่นก่อนอื่นคงต้องไม่เห็นหน้าเฟเรส สติของเธอถึงจะกลับมาเป็นปกติได้ละมั้ง

“ฟะ เฟเรส”

“…อื้อ?”

เธอผิดไปแล้วสินะพอหลับตาลง กลับกลายเป็นยิ่งทำให้เสียงของเฟเรสเด่นชัดขึ้นจนขนลุกชัน

เธอลืมตาขึ้น พยายามรวบรวมสติของตัวเองที่คราวนี้หล่นลงไปกองอยู่กับพื้นจนไม่เหลือแล้วจริงๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า

“พวกเราทำแบบนี้ไม่ได้นะ”

“แบบนี้คืออะไรเหรอ”

“อ๊า ก็รู้ไม่ใช่เหรอ!แบบนี้น่ะ!”

เธอยกมือที่ยังคงจับประสานกันเอาไว้ขึ้นมา ก่อนจะตะโกนเสียงดัง

“เจ้ามีคนที่คบหากันอยู่ไม่ใช่หรือไง! ขะ ข้าไม่ได้มีนิสัยแย่ขนาดจะแย่งผู้ชายที่มีเจ้าของแล้วหรอกนะ!”

นะ นะ นะ…

เสียงตะโกนของเธอดังก้องสะท้อนไปทั่วโถงทางเดิน

เฟเรสก้มหน้ามองเธอ คิ้วเข้มขมวดลงเล็กน้อย

“…คนที่คบหา?”

เสียงทุ้มต่ำดูจะแฝงไว้ด้วยความไม่พอใจอะไรบางอย่าง

เฟเรสครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามเธอ

“…เจ้า?”

“ไม่สิ ไม่ใช่ข้า!คะ คนนั้น…”

เฟเรสไม่รู้ว่าเธอรู้เรื่องราโมนา

ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอรู้กระทั่งเรื่องที่เฟเรสเกี่ยวข้องกับกลุ่มการค้าโมนัคตั้งแต่แรก

ถ้าหากเฟเรสเกิดถามเธอขึ้นมาตรงนี้ว่า ‘เจ้ารู้เรื่องราโมนาได้ยังไง’ แล้วเธอจะตอบออกไปอย่างไรดีล่ะ

จะตอบไปว่า ‘อันที่จริงไวโอเล็ตที่แข่งกันแย่งชิงต้นทรีบ้ากับราโมนาอย่างดุเดือด เป็นคนของข้าเองแหละ’ หรือจะตอบว่า ‘อันที่จริงข้าเดินทางย้อนเวลามาจากอนาคตที่เจ้ากับราโมนาเป็นคู่รักแห่งอาณาจักรไง’