เล่ม 5 บทที่ 204.2

เล่ม 5 บทที่ 204.2

อัศวินแต่ละคนต่างก็รีบเข้ามาอารักขาอยู่ด้านหน้าจักรพรรดิอย่างรวดเร็ว

และหลายคนในนั้นก็เริ่มวิ่งออกไปขวางอาสทาน่าเอาไว้

“หยุดมือด้วยพ่ะย่ะค่ะ!”

แต่อาสทาน่าลงมือรวดเร็วเกินกว่าจะขวางไว้ได้ทัน

นัยน์ตาเหม่อลอยราวกับตกอยู่ในมนตร์สะกด อาสทาน่าหลุดจากการสกัดของพวกอัศวินได้สำเร็จ และวิ่งตรงเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ

เรี่ยวแรงมหาศาลราวกับอสุรกาย

“ข้าจะฆ่าเจ้า!”

อาสทาน่าคำรามก้อง เจ้านั่นพุ่งเข้ามาอยู่ไม่ไกลแล้ว

“ให้ตายเถอะ”

สุดท้ายหัวหน้ากองกำลังอัศวินที่อารักขาอยู่ข้างกายฝ่าบาทก็ต้องชักดาบขึ้นมาถือไว้จนได้

การชักดาบขึ้นมาเล็งไปทางเจ้าชายของอาณาจักร เป็นวิธีการสุดท้ายที่อัศวินกองกำลังส่วนพระองค์จะลงมือทำ

หัวหน้ากองกำลังอัศวินกัดฟันแน่น ก่อนที่จะยกดาบขึ้นปัดดาบของอาสทาน่า

เคร้ง!

ดาบปลิวกระเด็นหลุดไปไกล ตอนนี้อาสทาน่าเหลือเพียงแค่มือเปล่าแล้ว

“เจ้าชาย ตั้งสติหน่อยพ่ะย่ะค่ะ!”

เบเลซักทิ้งดาบลงเมื่ออยู่ต่อหน้าเหล่าอัศวินจากกองกำลังส่วนพระองค์ เขาหอบแฮกตะโกนเสียงดัง ในขณะที่วิ่งไล่ตามหลังอาสทาน่าเข้ามา

และในวินาทีนั้นเอง

“ตายซะ!”

อาสทาน่าตะโกนเสียงดังลั่น ในขณะที่แทงของสิ่งหนึ่งลงมา

ฉับ!

เสียงอะไรบางอย่างดังขึ้นอย่างชัดเจนจนได้ยินมาถึงหูของเธอ

ทว่าสิ่งที่ตามหลังเสียงนั้นมากลับไม่ใช่เสียงกรีดร้องขององค์จักรพรรดิ

“อ๊ากกก!อ๊ากกกก!”

อาสทาน่าร้องคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด ในขณะที่เกลือกกลิ้งอยู่บนพื้นอย่างไร้สติ

“มือข้า! อ๊ากกกก เจ็บ! มือข้า!”

มือข้างขวาของอาสทาน่าไม่มีอีกแล้ว

บริเวณที่เลือดสีแดงสดไหลทะลักออกมานั่น ไม่เหลือสิ่งใดเลย

“อ๊ะ อ๊ะ…”

มือที่ถูกฟันขาดไปนั่น มันตกอยู่ข้างปลายเท้าของเบเลซัก

ทั้งๆ ที่ยังคงกำมีดสั้นแหลมคมเอาไว้

ในจังหวะที่ทุกคนต่างก็ตกตะลึงจนได้แต่ยืนแข็งทื่ออยู่กับที่

“หัวหน้ากอง อารักขาฝ่าบาท”

เฟเรสออกคำสั่งเสียงทุ้ม

ในขณะที่หลุบตามองอาสทาน่าที่เกลือกกลิ้งอยู่บนพื้นอย่างเย็นชา

“…พ่ะย่ะค่ะ”

หัวหน้าอัศวินตอบกลับไปด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ก่อนจะก้มลงหยิบมีดสั้นที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมา

พร้อมกับมือข้างขวาของอาสทาน่า

และเอ่ยพูดในขณะที่ส่งมันให้อัศวินคนสนิท

“เก็บรักษามันไว้ให้ดี นี่เป็นหลักฐานในการลอบสังหารองค์จักรพรรดิ”

วินาทีนี้อาสทาน่าได้กลายเป็นคนร้ายไปเสียแล้ว

ในตอนนั้นเอง เฟเรสก็เดินเข้ามาหาเธอ

เด็กหนุ่มยกมือขึ้นมาหาใบหน้าของเธอ

“เลอะเลือด”

“อา…”

เพราะเธอยืนอยู่ข้างกายจักรพรรดิ เลือดของอาสทาน่าเลยกระเด็นมาเลอะเธอด้วย

มือของเฟเรสแตะลงบนแก้มของเธอ

เขาช่วยเช็ดเลือดที่เลอะใบหน้าให้อย่างระมัดระวัง

“ขอโทษนะ”

เด็กหนุ่มที่ฟันมือของอาสทาน่าขาดอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไรคนนั้นกำลังขมวดคิ้วแน่นจนหน้าผากยับย่น

“ขอโทษนะ เทีย”

เฟเรสกล่าวเสียงทุ้ม

“อ๊ากกกก!”

ได้ยินเสียงกรีดร้องของอาสทาน่าที่ยังร้องคร่ำครวญไม่หยุด กับเสียงหัวหน้ากองกำลังอัศวินพูดว่า ‘ต้องไว้ชีวิตไปก่อน ยังต้องเค้นถามคนสั่งการเบื้องหลังอีก’

“เหอะ”