ตอนที่ 12.2

เกิดใหม่ชาตินี้ ฉันจะเป็นเจ้าตระกูล ตอนที่ 12.2 ตอนที่ 12.2

หลังจากฝากเรื่องงานแกะสลักไว้กับอัลเพโอ้เธอก็ใช้เวลาผ่านมาสองวันโดยไม่มีงานอะไรให้ทำ เพราะไม่เหลืออะไรให้ทำนอกจากเฝ้ารอคอยอย่างเดียวดังนั้นเธอจึงมานั่งดูท่านพ่อเขียนหนังสืออยู่ข้างๆ แทน ถ้าอากาศดีถึงจะออกไปเล่นที่สวนเพื่อฆ่าเวลาบ้าง

วันนี้เมื่อตอนเช้าสองแฝดแวะมาชวนเธอไปเล่นด้วย แต่เธอตอบกลับไปว่าไม่อยากเล่น แล้วไล่พวกเขากลับไป คำปฏิเสธเฉียบขาดไร้เยื่อใยเหมือนใบมีดทำเอาสองคนนั้นจ๋อยไปเลยแต่เธอสังหรณ์ใจได้ว่าพรุ่งนี้เจ้าพวกนั้นก็คงจะแวะมาหาอีกรอบแน่

“เทีย! ในที่สุดพ่อก็ทำหนังสือเสร็จแล้ว!”

ทั้งๆ ที่ทำหนังสือเขียนมือแบบนี้มาได้หลายเล่มแล้ว แต่ก็ยังคงดีใจเหมือนเคย ท่านพ่อโห่ร้องตะโกนด้วยความดีใจ

“ว้าว!”

เพราะฉะนั้นเธอเองก็ชูแขนสั้นป้อมทั้งสองข้างขึ้น ช่วยร้องเชียร์ในฐานะลูกที่ดี

“ฮู่ว เทียที่น่ารักของเรา”

ท่านพ่อลูบหัวเธอพลางยิ้มอบอุ่น

“ให้ข้าดูหนังสือที่พ่อเขียนบ้างสิคะ!”

เธออยากรู้ว่าหนังสือที่เสร็จสมบูรณ์แบบเล่มนี้ ที่ท่านพ่อทุ่มเทใช้เวลาลงมือวาดทีละแผ่นๆ ถ่ายทอดเขียนตัวอักษรลงไปจนถึงเวลาเข้านอนทุกวี่ทุกวัน มันเป็นหนังสือแบบไหน

“ว่าแล้วเชียว เจ้าเองก็ชอบหนังสือเหมือนกับข้าเลยสินะ เอาสิ งั้นพวกเรามาดูด้วยกันทีละหน้าตั้งแต่หน้าแรกเลยก็แล้วกัน”

ท่านพ่ออุ้มเธอขึ้นมานั่งบนตัก หยิบหนังสือที่เพิ่งเขียนเสร็จเมื่อครู่นี้วางใส่มือของเธอ

มันเป็นหนังสือที่ดูมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ด้วยขนาดที่ใหญ่และบางกว่าหนังสือทั่วไป

เธอค่อยๆ เปิดมันออกอย่างระมัดระวัง กลัวจะทำกระดาษเสียหาย

แต่ว่า

“เห?”

พอเปิดหน้าแรกหนังสือออก ก็เห็นชื่อของเธอที่เขียนด้วยลายมือของท่านพ่อบนหน้ากระดาษเปล่า

[ลูกสาวผู้แสนน่ารักของข้า เฝ้ารอวันที่จะได้สวมชุดเดรสเปิดตัวงานสังคมเป็นครั้งแรกของเทีย]

มันเป็นประโยคที่ถูกเขียนย้ำด้วยความเอาใจใส่ทีละตัวอักษร

“หนังสือเล่มนี้ เป็นหนังสือที่เขียนไว้เพื่อจะให้เทียของพ่อดู เมื่อถึงวัยที่เจ้าจะมีความสนใจในเรื่องเดรสน่ะ”

ท่านพ่อจุมพิตลงบนศีรษะของเธอพลางเอ่ยพูด

“มันไม่ได้มีเนื้อหาลึกล้ำอะไร แต่อ่านแล้วก็พอจะรู้ได้ว่าในแต่ละยุคสมัยของอาณาจักรแลมบลู เดรสแบบไหนที่เป็นที่นิยมน่ะ ยังไงเดิมทีของที่เป็นที่นิยมก็หมุนเวียนเปลี่ยนวนกลับมาอยู่แล้ว”

เธอไม่อาจพูดอะไรตอบกลับออกไปได้เลย เพราะทุกครั้งที่เปิดหน้ากระดาษหนังสือทีละหน้า ความรู้สึกตื้นตันใจก็พลุ่งพล่านขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ

อย่างที่ท่านพ่อกล่าว หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือที่ทำขึ้นเพื่อเธอเพียงคนเดียว

แต่ละหน้าเต็มไปด้วยรูปวาดชุดเดรสฝีมือดีหลากหลายรูปแบบ รอบๆ รูปพวกนั้นยังมีตัวหนังสือขนาดเล็กเขียนกำกับเอาไว้ด้วย

[เทียที่ปัจจุบันตัวเล็กกว่าเด็กรุ่นเดียวกัน ในอนาคตถ้าตัวสูงใหญ่ก็จะเหมาะกับสิ่งนี้]

[ชุดนี้ถ้าใช้พื้นสีเขียวจะทำให้สีนัยน์ตาของเทียดูโดดเด่น]

“ปกติแล้วเดรสเปิดตัวพวกนี้แม่จะเป็นคนทำให้ แต่เทียของพวกเราพ่อจะช่วยจัดการให้ดีเองนะ! เพราะฉะนั้นไม่ต้องกังวล เข้าใจมั้ย”