บทที่ 11 เผลอสนุกจนลืมตัว

ท่ามกลางสายตามากมายที่เผยแววประหลาด เหลิงหยุนฉียังคงหนักแน่นไม่หวาดหวั่น

แม้เซียวหรานจะโกรธเรื่องที่ถูกปฏิเสธคำเชิญเมื่อกี้นี้ยังไง ก็ไม่อาจบังคับเธอที่เพิ่งหายป่วยหมาดๆดื่มเหล้าต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้

และก็เป็นไปตามคาด เซียวหรานถอนหายใจเบาๆ จากนั้นก็รับแก้วไวน์ที่อยู่ในมือเธอกลับมาด้วยสีหน้าแข็งทื่อ “ก็จริงที่เธอเพิ่งหายป่วย ฉันคิดไม่รอบคอบเอง”

“พี่เซียวหราน สีหน้าพี่ดูไม่ค่อยดีเลย ไม่ดีใจเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ?” มองดูท่าทางกล้ำกลืนของเซียวหราน เหลิงหยุนฉีแสร้งทำเป็นเหมือนไม่รับรู้อารมณ์ของเขา จงใจราดน้ำมันลงบนกองไฟ ย้อนถามด้วยสีหน้าแต้มยิ้ม แววเสียดสีที่ซ่อนอยู่ในดวงตาหายวับไปในพริบตา

เธอลอบแค่นเสียง “เหอะ” ในใจอย่างเย็นชา

คนคนนี้สวมบทบาทเป็น “สุภาพบุรุษ” ต่อหน้าคนอื่นได้อย่างแนบเนียนมาโดยตลอด แต่ในความเป็นจริงล่ะ?

เธอที่เป็นแฟนของเขาโดยชอบธรรม จนกระทั่งตายก็แลกมาได้เพียงคำว่า “ของเล่น” จากปากเขา ต่อให้เขาจะแสดงออกว่าใจกว้างขนาดไหน สุดท้ายแล้วก็ทำเพื่อรักษาหน้าตัวเองทั้งนั้น

“เปล่า ฉันแค่รู้สึกว่า เธอป่วยครั้งนี้ เหมือนว่านิสัยเธอจะเปลี่ยนไปมากไม่น้อยเลย”

เซียวหรานถือแก้วไวน์ในมือ พลันยกยิ้มเย็นที่มุมปากทีหนึ่ง นัยน์ตากลับไร้ซึ่งอุณหภูมิใดๆ

“ฉันจำได้ว่าแต่ก่อน เธอยังชอบตามหลังฉันอยู่เลย ตอนนี้ กลับห่างเหินกับฉันซะงั้น” เซียวหรานพูดมาถึงตรงนี้ จู่ ๆก็พลันจดจ้องเธอไม่วางตา

เหลิงหยุนฉีได้ยินดังนั้น ก็หัวเราะเบาๆ

ว่าแล้วเชียว ว่านายจะมาไม้นี้!

เธอเผยสีหน้าสับสนในพริบตา พลันเพิ่มระดับเสียง ที่พอจะทำให้คนรอบๆได้ยินกันอย่างชัดเจน “แต่ก่อนฉันนึกว่าพี่กับพี่เสี่ยวเทียนคบกันเล่นๆเสียอีก หลังจากนั้นฉันเคยไปที่บริษัทพวกพี่ครั้งหนึ่ง ก็ได้ยินพนักงานที่นั่นบอกว่าพวกพี่รักกันดี ฉันก็เลยเข้าใจว่าพี่เซียวหรานรักเธอมากจริงๆ พี่เสี่ยวเทียนเสียชีวิตกะทันหันแบบนี้ พี่เองก็ต้องเสียใจมากแน่ ๆ พี่เซียวหราน ฉันขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ” พอพูดจบ เธอก็ถอยหลังไปหนึ่งก้าว

สีหน้าของเซียวหรานพลันหม่นลงไปโดยสิ้นเชิง! สายตาจดจ้องเธอไม่วางตา กรามหดเกร็งเล็กน้อย สีหน้าเยือกเย็นจนน่ากลัว!

ตอนนี้เขารำคาญที่คนอื่นพูดถึงเซี่ยเสี่ยวเทียนต่อหน้าเขาที่สุด!!!

ทว่า เขากลับตอบโต้คำที่เหลิงหยุนฉีพูดไม่ได้สักคำ

แต่ในสายตาคนอื่น ปฏิกิริยาของเซียวหราน กลับเป็นเพราะว่าเหลิงหยุนฉีจงใจขีดเส้นแบ่งกับเขา ไม่ต้องการไล่ตามเขาอีก!

“ตึกตัก---“

แขกเหรื่อที่อยู่โดยรอบต่างเผยสีหน้าอึ้งชะงัก ใจเต้นช้าไปหนึ่งจังหวะ!

เหล่าคุณหนูตระกูลไฮโซที่กำลังรอดูเรื่องสนุกเองก็แสดงสีหน้าตกใจ จนลูกตาแทบถลนออกมาจากเบ้า!

คุณชายเซียวนี่หมายความว่ายังไง?

หรือคิดจะย้อนกลับไปจีบเหลิงหยุนฉีจริงๆงั้นเหรอ??? แต่ปรากฏว่าดันถูกเหลิงหยุนฉีปฏิเสธ??? เหลิงหยุนฉีแค่ถอยหลังกลับไปหนึ่งก้าว สีหน้าเขาก็ถมึงทึงถึงขนาดนั้น!!!

ก่อนหน้าก็คุณชายเฉียวผู้สูงศักดิ์ ตามหลังด้วยคุณชายเซียวที่เป็นถึงราชาไร้มงกุฎแห่งโลกธุรกิจ ทำไมคืนนี้ แต่ละคนต่างปฏิบัติตัวกับเธอแตกต่างกันถึงขนาดนี้???

ที่ทำให้พวกเขาตะลึงที่สุด คือท่าทางสุขุมหนักแน่นของเหลิงหยุนฉี ราวกับว่าเรื่องเหล่านี้ก็เป็นเพียงเรื่องเล็กเท่านั้น!

ต้องรู้ไว้ว่า ในวงการธุรกิจ เซียวหรานนับว่าเก่งกาจประหนึ่งมีความสามารถเรียกลมเรียกฝนได้แน่ ๆ คนก่อนที่ทำให้เขาสีหน้าเปลี่ยนได้แบบนี้ ตอนนี้ก็ไม่รู้ไปอยู่ซอกมุมไหนแล้ว