บทที่ 129 ใช้เส้นสาย

ทางฝ่ายประชาสัมพันธ์โพสต์รูปของเหลิงหยุนฉีพร้อมกับประกาศการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งประธานบริษัทลงบนเว็บไซต์ทางการของบริษัท และทำการแชร์ไปให้พนักงานทุกคน ทำให้เกิดความโกลาหลครั้งใหญ่

โอ้พระเจ้า! โอ้พระเจ้า! โอ้พระเจ้า!!! ไอดอลในละครออกมาในโลกความเป็นจริง! ทำไมถึงเหมือนนางฟ้าได้ถึงขนาดนี้นะ!

“ขอบอกตามตรง ซีรี่ย์ “รักใสๆ หัวใจสี่ดวง” อะไรพวกนั้น ต้องถอยหลังให้เลย นี่ต่างหากที่เป็นผู้ชนะในชีวิตจริง!”

“ได้ข่าวกันไหม ในการประชุมช่วงเช้าวันนี้ ท่านประธานแสนสวยสุดเท่ของเราคนนี้ทำการน็อกเอาต์คุณเจียง ไปภายในสิบนาที ฉันได้ยินมาว่าตอนนี้อีกฝ่ายถูกส่งไปดำเนินคดีแล้ว”

“ฉันได้ยินข้าวที่ใหญ่กว่าอีก! อีกไม่ช้านี้บริษัทของเราจะมีการเปลี่ยนแปลงบุคลากรครั้งใหญ่!”

“นี่หรือคือประเด็นเหรอ??? ประเด็นคือท่านประธานของเราและเจ้าพ่อภาพยนตร์เหลียงถ่ายรูปด้วยกัน!! ผู้กำกับเคอถึงกับขอร้องให้เธอเปลี่ยนอาชีพ! เหตุการณ์นี้ มีเพียงคนเดียวที่ได้รับเกียรตินี้!”

“รูปนี้มาจากนิตยสารเล่มไหนเหรอ มันสุดยอดมาก! แทบจะหุบยิ้มไม่ได้เลย!!!”

ตลอดช่วงเที่ยง ไม่ว่าจะเป็นในห้องดื่มน้ำชา โรงอาหาร หรือในห้องทำงาน การสนทนาแบบนี้มีอยู่ทุกที่

แต่เหลิงหยุนฉีไม่สนใจเรื่องนี้ และยังคงมุ่งความสนใจไปกับงานที่ทำอยู่

การเริ่มต้นใหม่นั้นยาก แต่ปัญหาด้านบุคลากรได้รับการแก้ไขแล้ว จากนี้ไป เรื่องทุกอย่างก็จะสะดวกยิ่งขึ้น

สองวันต่อมา เหลิงหยุนฉีเลิกงานกลับถึงบ้าน หลังจากทานอาหารฝรั่งเศสที่เชฟปรุงขึ้นให้เป็นพิเศษเสร็จแล้ว เธอก็มายืนอยู่ตรงระเบียงพร้อมกับแชมเปญในมือหนึ่งแก้ว พร้อมกับชมทิวทัศน์ภายนอกในยามค่ำคืน

“ติ๊ง”—

ลิฟต์ภายในก็ส่งเสียงดังออกมา ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก ก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยดังมา:

“แม่เจ้า!!! นี่มันอะไรกัน!!! เพื่อนรัก! เกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่!! นี่มันเพนท์เฮาส์ที่ได้รับความคุ้มครองจากทางรัฐบาลเลยนะ เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน????” สิ่งที่โจวหยุนเห็นเป็นสิ่งแรก คือเหลิงหยุนฉีที่ยืนอยู่บนระเบียงสวนกลางอากาศ โดยมีภาพบรรยากาศที่แสนสวยงามของเซี่ยงไฮ้อยู่ข้างหลังเธอ แต่ในเวลานี้ พวกมันกลับกลายเป็นแค่พื้นหลังให้กับเธอ

เหลิงหยุนฉีหัวเราะออกมาเบาๆ บอกตามตรง เพื่อนสนิทคนนี้ของเธอสามารถไปแสดงตลกได้แล้ว การแสดงนี่อยู่ในระดับมืออาชีพเลยล่ะ

“ของขวัญจากคุณยายที่ฉัน มันสะดวกที่จะไปทำงาน ชอบไหม” เธอพูด ก่อนจะยื่นแชมเปญอีกแก้วหนึ่งให้อีกฝ่าย

“มากกว่าชอบซะอีก คุณยายของเธอยังอยากได้หลานสาวเพิ่มอีกคนไหม?? ตอนนี้ฉันไปกอดขาท่านจะช้าไปไหม” เธอหยิบแชมเปญขึ้นมา แล้วมองไปยังตึกที่อยู่ตรงหน้าเธอ สีหน้าเต็มไปด้วย “แววตาอิจฉา”

ทั้งที่เป็นลูกคุณหนูเหมือนกัน แต่ทุกครั้งที่เธอเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับเพื่อนสาวตรงหน้า เธอก็อดที่จะหลั่งน้ำตาออกมาไม่ได้

ทั้งที่ทำงานแล้วเหมือนกัน เธอมาถึงเมืองหลวงต้องไปพักในโรงแรม แต่เพื่อนสาวของเธอมาเซี่ยงไฮ้ ครอบครัวของอีกฝ่ายกลับก็ซื้อเพนท์เฮาส์ริมชายหาดที่ได้รับการคุ้มครองระดับประเทศให้

พอเอามาเปรียบเทียบกันแล้ว เธอแทบอยากจะปิดกั้นตัวเองไปเลย! ! !