บทที่ 141 เหลือเชื่อ

ตอนแรกโจวอี้หมิงก็ฟังไม่เข้าใจ รอจนลูกสาวของตนเองเผยรอยยิ้มที่แสนผิดมนุษย์มนาออกมา สมองหมุนติ้ว จนความดันพุ่งสูงปรี๊ดขึ้นมาทันที

โดยไม่คำนึงถึงสถานการณ์ใดๆ พลันใช้ฝ่ามือตบหลังศีรษะของเธอ “ยัยเด็กบ๊อง พูดไร้สาระอะไรออกมาเนี่ย!”

มันเป็นความเคยชินมาก่อนหน้านี้ ปากไม่มีหูรูด สาวน้อยคนหนึ่ง ท่ามกลางสาธารณชน กลับลามกมากกว่าผู้ชาย!!

เพื่อไม่ยอมนัดบอด เธอสามารถทำทุกอย่างได้จริงๆ!

วิธีการนี้ ขนาดคุณหญิงโจวยังไม่ยอมออกโรงปกป้องลูกสาวของตนเองด้วยซ้ำ

คำพูดประเภทนี้ ถ้าไม่เอามาปะติดประต่อจนเชื่อมโยงกันก็ช่างเถอะ

สิ่งที่สำคัญคือ โจวหยุนยังจงใจให้อีกฝ่ายคิดไปทางนั้น...

นี่มันเป็นเรื่องที่ฝ่ายหญิงมานัดบอดควรทำงั้นเหรอ???

เมื่อฉุกคิดการนัดบอดที่เหมาะสมก่อนหน้านี้ ตนเองเสียพลังงานไปตั้งมากมาย

เมื่อคิดถึงสถานการณ์ของผู้ชายที่อยู่ฝ่ายตรงข้าม พยายามครุ่นคิดอย่างหนักหน่วง

ต้องการภูมิหลังของทางบ้านดีกว่าครอบครัวของตนเอง เอาแบบนิสัยเรียบง่าย ลูกสาวก็จะไม่ถูกหลอกและถูกรังแกได้ง่าย....

เธอยากเย็นแสนเข็ญ พยายามอย่างหนัก เพื่อหาคู่ที่เหมาะสมให้ลูกสาว จากนั้น วินาทีนั้น คุณหญิงโจวก็รู้สึกว่า เหมือนให้ข้าวหมารับประทานจริงๆ

เธอไม่คาดหวังใดๆ เรื่องนัดบอดระหว่างหวังเชียนและลูกสาวของตนเองอีกแล้ว แค่หวังว่า หวังเชียนจะไว้หน้าพวกเขาสักหน่อย อย่าเที่ยวแพร่ข่าวลือประโยคนั้นที่ลูกสาวของเธอเพิ่งจะพูดออกมาต่อโลกภายนอก...

มิเช่นนั้น คำนินทาอะไรพวกนั้น มันไม่สามารถดึงกลับมาได้ตลอดชีวิต

คุณหญิงโจวผู้ประพฤติตนเป็นผู้รากมากดีมาค่อนชีวิต วินาทีนี้อดไม่ไหวจนอยากจะก่ายหน้าผาก

การถูกเธอผสมโรงจนเกิดความวุ่นวายแบบนี้ เหลิงหยุนฉีไม่สามารถจะแสร้งตีหน้าเข้มได้อีกแล้ว จากนั้น พลันจ้องมองโจวหยุนด้วยสีหน้าหมดคำพูด