บทที่ 199 ความคิดของเจ้าพ่อภาพยนตร์เหลียง

เหลิงหยุนฉีรับสายด้วยความประหลาดใจ “อาโจว ดึกป่านนี้มีอะไร?”

เสียงหัวเราะโจวอี้หมิงดังมาจากปลายสาย “ฉันเดานะ วันนี้เธอไปสนามยิงปืนมา”

เหลิงหยุนฉีครุ่นคิด แล้วยิ้มออกมาทันที “คุณจิ่นบริษัทสินทรัพย์ไหว้วานให้คุณมาเป็นคนกลางเหรอ?”

โจวอี้หมิงติดต่อมาในเวลานี้ ถึงจะยอมรับความโดดเด่นของ “ลูกคนอื่น” อย่างไม่หวาดหวั่น แต่เห็นเธอตอบสนองไวแบบนี้ ก็ตะลึงจนพูดไม่ออกอย่างอดไม่ได้ “เซี่ยงไฮ้จะว่าใหญ่ก็ไม่ใหญ่ เล็กก็ไม่เล็ก คนในแวดวงก็เทียวไปเทียวมา ทำความรู้จักกันตลอด เพราะเธอเพิ่งกลับมา ยังไม่ทันได้ทำความรู้จักในแวดวง คนทั่วไปติดต่อไม่ได้ ไม่งั้นอีกฝ่ายคงไม่มาให้ฉันช่วยติดต่อโดยเฉพาะหรอก”

ฐานะค่าตัวสูงอย่างเหลิงหยุนฉี เศรษฐีทั่วไปเข้าไม่ถึง และอยู่ในแวดวงสังคมระดับสูงสุด ตอนปู่เธอจัดงานเลี้ยงที่เจียงหนานแมนชั่นในคืนนั้น ก็เป็นการปูทางให้แล้ว

คนนอกส่วนมากรู้จักเธอ และรู้จักเธอจากพิธีเซ็นสัญญาการร่วมมือที่ถ่ายทอดสดเมื่อวาน

กล่าวได้ว่าแวดวงธุรกิจในเซี่ยงไฮ้ เธอถือว่ามีชื่อเสียง แต่ผู้ที่ติดต่อเธอเป็นการส่วนตัวอย่างแท้จริงกลับมีน้อยมาก! คนจำนวนมากพยายามหาวิธีติดต่อเธอ

โจวอี้หมิงนับดูแล้วเธอเพิ่งกลับเซี่ยงไฮ้มาได้ไม่นาน ไม่คิดว่าจะสร้างผลลัพธ์ได้ขนาดนี้ ก็ตกตะลึงมาก มั่นใจมากขึ้นเกี่ยวกับความร่วมมือทั้งสองฝ่ายในอนาคต

“นับดูแล้ว ฉันก็เป็นหนึ่งในลูกค้าเขา มีเงินในการลงทุนเขาตลอด เขามาให้ฉันช่วย ฉันคิดว่าเธอรู้จักคนมากขึ้นก็ไม่มีข้อเสียอะไร เลยมาบอกเธอสักหน่อย”

เหลิงหยุนฉีถอดเสื้อโค้ต พลางรับชาแดงที่พ่อบ้านส่งมา จิบหนึ่งอึกแล้วยิ้ม

ประโยคนี้ของโจวอี้หมิงมีความหมายสองชั้น

หนึ่งคือ บริษัทจิ่นฮ่าวถือว่าพึ่งพาได้ อาโจวเองก็มีเงินทุนลงทุนที่นั่น ถือว่าเป็นกองทุนหุ้นเอกชนที่เชื่อถือได้

สองคือ ไหนๆ ก็ตั้งใจจะเข้าแวดวงธุรกิจแล้ว มีเพื่อนไว้บ้างก็ไม่มีข้อเสีย ไม่ลงทุนกับจิ่นฮ่าวก็ได้ แต่หาโอกาสรู้จักคนเก่งๆ ในแวดวงการเงินเพิ่มขึ้น ก็มีประโยชน์มากมายไม่มีข้อเสีย

การคุยโทรศัพท์ครั้งนี้ ไม่ถือเป็นการช่วยจิ่นฮ่าวชักใยอยู่เบื้องหลัง บอกว่าเป็นการวิเคราะห์แวดวงธุรกิจในเซี่ยงไฮ้ให้เหลิงหยุนฉี ในฐานะที่โจวอี้หมิงเป็นผู้ใหญ่คนหนึ่งดีกว่า เหลิงหยุนฉีกล่าวขอบคุณการชี้แนะของเขาในโทรศัพท์ พลางถอนหายใจไปด้วย ด้วยนิสัยสาวทางเหนือของเธอ ต้องการมีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวเหมือนพ่อเธอ ก็ไม่รู้ต้องใช้เวลากี่ปี

“ไม่ต้องห่วง อาโจว ฉันเข้าใจ รอออนไลน์ BOX เต็มรูปแบบก่อน ฉันจะเชิญคนในสายงานเดียวกันในเมืองนี้มารวมตัวกันอย่างเป็นทางการ หนึ่งคือจะได้รู้จักหน้าตาทุกคนในแวดวง อีกด้านหนึ่งถือว่าเป็นการเข้าสู่แวดวงสังคมเซี่ยงไฮ้อย่างเป็นทางการ”

โจวอี้หมิงพยักหน้า เห็นจิตใจเธอสดใสแล้ว ก็ไม่พูดอะไรมาก แต่ไหนๆ ก็พูดถึง BOX แล้ว เขาคิด ก่อนจะถามออกไปหนึ่งประโยค “ช่วงนี้ เหลียงลั่วหลินได้ติดต่อเธอบ้างไหม?”

เจ้าพ่อภาพยนตร์เหลียงดังระเบิดคนนั้นเหรอ?

ในดวงตาเหลิงหยุนฉีฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย “ไม่นะ เกิดอะไรขึ้นเหรอ?” ถ้าไม่มีเหตุผลอะไร อยู่ดีๆ อีกฝ่ายไม่พูดถึงหรอก