บทที่ 235 ระยะห่างที่ไกลขนาดนี้

เหลิงหยุนฉียอมรับกับความผิวเผินเช่นนี้ มีความสุขมาก! ใครให้คนคนนี้ใช้แววตาอันลึกซึ้งที่ไม่สามารถคาดเดาได้เช่นนี้จดจ้องมองเธออยู่ร่ำไป

เธอหยิบแก้วแชมเปญขึ้นมา จิบหนึ่งอึก พลันผละสายตาไปทางอื่นราวกับไม่รู้เรื่องรู้ราว พลันมีกลิ่นความลับถูกปกปิดเอาไว้จนเกือบเปิดเผยออกมา

เฉียวหยู่โม่ไม่สามารถทำอะไรกับเธอได้ ประจวบเหมาะกับเฉาเฉินเข้ามาสนทนาพอดี ทั้งสองคนคอยยืนเคียงข้างพูดคุยกันอยู่สักพักเรื่องสถาบันวิจัยSIPRI ได้เปิดประกาศประเภทอาวุธปืนที่ได้รับความนิยมที่สุดในปีนี้

เฉาเฉินเป็นตระกูลทางทหาร ความรู้เรื่องปืนอย่างลึกซึ้งและแม่นยำ ส่วนเฉียวหยู่โม่เป็นเพราะมีเงื่อนไขเฉพาะตัวเป็นตัวกำหนด

หวังเชียน จือหมิงและพรรคพวกยืนอยู่ด้านข้าง เริ่มแรกยังแสร้งทำท่าทางสนใจมากอย่างเต็มเปี่ยม อย่างไรก็ตาม ...ฟังไม่เข้าใจอะไรเลย!

คนหลายคนสบตากันไป และเริ่มรู้สึกว่าคุณชายเฉียวก็สมฐานะคุณชายเฉียว สิ่งของซับซ้อนพรรค์นี้ สามารถชี้แนะประเทศได้ เมื่อเอามาเปรียบเทียบกับตนเองแล้ว ... แหะๆ สู้ไม่ได้ สู้ไม่ได้จริงๆ

มันทำร้ายความภาคภูมิใจอะไรเทือกนั้น ตอนแรกเริ่มมีอยู่นิดหน่อยจริงๆ อย่างไรก็ตาม ภายหลังค้นพบว่าแก๊งเพื่อนซี้ที่อยู่ข้างกายต่างมีปฏิกิริยาอย่างเดียวกันหมด พลัน...สงบนิ่งลงชั่วขณะ!

เชี่ย! ไม่ใช่ว่าสภาพของตนเองทุเรศเกินไป แต่คุณชายเฉียวนั้นปีศาจชัดๆ!

เมื่อเห็นว่าทางซิวเจ๋อมีคนพูดคุยมากมาย พวกเขาเบื่อที่จะยืนอยู่เฉย ๆ จึงชักชวนจางเสี่ยวเหมิงพูดคุย ใครให้วันนี้อาศัยบารมีจากท่านนี้ล่ะ

“ผมว่า รอยสักอะไรบนต้นคอครับ รู้สึกคุ้นตา” เพราะว่าเอาแต่จดจ้องบนคอของหญิงสาว ยากยิ่งที่จะเหมือนกับพวกอันธพาล จือหมิงเห็นแค่ไม่กี่ตัวอักษร ทว่า รอยสักให้ความรู้สึกมีศิลปะมาก เขาได้แต่คิดอยู่ในใจ

แม้ว่าชื่อจางเสี่ยวเหมิงจะดูคลุมเครือ แต่กลับเป็นเด็กสาวที่ดื้อรั้นมาก ถ้าไม่ใช่ว่าเติบโตมาพร้อมกับเฉาเฉินตั้งแต่เด็ก แทบจะไม่ช่วยเหลือในวันนี้เลย ตอนนี้ดวงตาก็ยังชะเง้อจับจ้องไปทางซิวเจ๋อ เมื่อได้ยินคนอื่นถามคำถามแบบนี้ พลันตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ

“CLCC” แทบขี้เกียจจะอธิบายเพิ่มอีกสักตัวอักษร

ระหว่างที่พูดอยู่นั้น จือหมิงแสดงท่าทางให้เหลิงหยุนฉี “เดือนก่อนเพื่อนผมยังทำลายสถิตินักแข่งรถมือสมัครเล่นของทางเมืองหลวงด้วย! เมื่อพูดขึ้นมา เด็กสาวที่ชอบแข่งแดร็กพรรค์ ตอนนี้ยิ่งมีเยอะมากขึ้น

เมื่อเหลิงหยุนฉีได้ยิน พลันอดกลั้นไว้ไม่อยู่ และกล่าวตอบเสียงเกียจคร้าน “อย่าหาเรื่อง ตอนนั้นพวกนายลืมนับเวลา ทำลายสถิติอะไรที่ไหนกัน ขี้โม้จนวัวคงบินขึ้นฟ้าได้แล้วแหละ” นายพูดพล่ามไปเรื่อย!

จือหมิงทำคอตั้ง “ตอนนั้นพนักงานทางด้านทักษะมืออาชีพในสนามแข่ง พวกเขาต่างพูดกันว่า คุณต้องทำลายอย่างแน่นอน! ไม่ผิดพลาดแน่!”

เรื่องนี้ ในที่สุดจางเสี่ยวเหมิงก็มีปฏิกิริยาตอบสนองกลับมาทันที และไม่มองไอดอลของตนเองอีกแล้ว สายตาคอยประเมินเหลิงหยุนฉีที่กำลังดื่มแชมเปญอยู่ การแต่งตัวสีแดงสดใส รูปร่างอรชรอ้อนแอ้น หน้าตายังสะกดคนในงานมากกว่าดาราสาวเสียอีก กลับแข่งแดร็กเป็นด้วยเหรอเนี่ย?