บทที่ 274 ทำตามคำสัญญา

หลังจากซิวเจ๋อกับจางเหอออกไปแล้ว เหลิงหยุนฉีจัดการงานที่กองสะสมอยู่ในห้องทำงานอย่างสบายใจ รอจนเธอเงยหน้ามาอีกครั้ง ก็ตอนที่เลขาเหมยมาเคาะประตูพอดี “ประธานเหลิงคะ เที่ยงแล้วค่ะ คุณจะไปรับประทานอาหารที่โรงอาหาร หรือว่าให้ฉันจองร้านอาหารแถวๆ นี้ให้คุณก่อนดีคะ?”

เหลิงหยุนฉีเหลือบมองเวลาทางด้านขวามือบนหน้าจอคอมพิวเตอร์แวบหนึ่ง จนค้นพบว่ามันใกล้จะเที่ยงอยู่แล้ว

ดังนั้นจึงลุกขึ้นยืน “ไปกินที่โรงอาหารเถอะค่ะ ประหยัดความวุ่นวาย”

พูดจบ เธอคว้าโทรศัพท์มือถือติดตัวมา พลันเดินออกจากห้องทำงานทันที

เวลานี้ เป็นช่วงจังหวะเวลาที่ครึกครื้นที่สุดของโรงอาหาร มีคนผู้คนจำนวนไม่น้อยที่กำลังซุบซิบกันถึงเรื่องเห็นซิวเจ๋อเมื่อเช้านี้ พลันมีอาการความรู้สึกเรื่องราวเป็นซีรี่ย์ “ไปชั่วชีวิต” นี้

“ตอนเช้าฉันรีบถ่ายรูปของซิวเจ๋อได้มาใบหนึ่ง เลยส่งเข้ากลุ่มในสมัยมหาวิทยาลัย ดังระเบิดทันทีเลยจ้า! แม้ว่าฉันไม่ได้เป็นคนที่หาเงินได้มากที่สุดในสายชั้นคนนั้น แต่วันนี้ฉันก็เป็นกระต่ายตัวน้อยที่ทำให้คนอิจฉาได้มากที่สุด!”

“รูมเมทฉันเป็นบ้าเป็นบออย่างกับผีเข้าไปสองวัน! ตั้งแต่ที่ซิวเจ๋อมาเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ให้แพลตฟอร์มของเราจนยอดค้นหาฮ็อตฮิตตั้งแต่วินาทีนั้น ทุกวันก็เร่งรัดให้ฉันส่งความคืบหน้าในระยะนี้ให้ด้วย ชิชะ! วันนี้ฉันส่งรูปถ่ายตอนที่เขาเดินผ่านไปให้หนึ่งใบ จนได้รับอาหารเช้าเป็นกำไรตลอดหนึ่งเดือนเต็ม!”

“ลูกพี่ลูกน้องฉันนะ ที่ยังเรียนอยู่ม.ปลาย วันนั้นเห็นกระแสค้นหายอดนิยม คอยเฝ้าถามอยู่ตลอดเวลา ว่าตัวจริงหล่อหรือเปล่า? ฉันที่เป็นคนเรียบร้อยแล้วจะรู้เรื่องมั้ยล่ะ? ฉันก็ไม่เคยเห็นหน้าคร่าตา? แต่นั่นคือซิวเจ๋อเลยนะ! TOP 1 ของคนทั้งโลก! อย่างไรก็ตาม วันนี้ ฉันเต็มที่แล้ว! โอ๊ยดีใจจะบ้าตายอยู่แล้ว!!”

กระทั่งตอนที่เหลิงหยุนฉีนั่งลง ทั้งโรงอาหารยังคงเต็มเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายความกระสับกระส่าย

เหลิงหยุนฉีอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ ทั้ง ๆ ที่ทุกคนล้วนทำงานล่วงเวลาจนตกอยู่ในสภาพนี้ ทำไมถึงสามารถทำแววตาเปล่งประกาย แววตาสดใสได้ถึงขนาดนี้

หรือว่านี้เป็นความรู้สึกแรกที่เกิดขึ้นจากการถูกตกเป็นแฟนคลับจริงๆ งั้นเหรอ?

“อะแฮ่ม” ผู้จัดการเจี่ยเห็นเหลิงหยุนฉีแสดงอาการอย่างน่าเหลือเชื่อ จึงกระแอมออกมาอย่างอดไม่ได้ เดิมเพื่อเป็นการตักเตือน ให้ทุกคนอย่าไม่เกินเหตุมากนัก

ใครจะไปรู้ ตอนที่ทุกคนเห็นเหลิงหยุนฉีนั้น ก็เหมือนกับผึ้งเห็นน้ำหวานเช่นนั้น ต่างดาหน้าล้อมหน้าล้อมหลังกันเข้ามาทันที

“ประธานเหลิงคะ! จู่ ๆ ทำไมวันนี้คุณถึงมานั่งทานอาหารที่โรงอาหารล่ะคะ?”

“ใช่ค่ะ ใช่ ทำไมวันนี้คุณถึงไม่ได้ไปบันทึกเทปที่สนามแข่งรถด้วยล่ะคะ? ฉันได้ข่าวมาว่า คุณแข่งแดร็กเก่งมากๆ ค่ะ!!”

การเผชิญหน้ากับพวกปากยื่นปากยาว เหลิงหยุนฉีชี้ไปที่โทรทัศน์ที่ติดอยู่ข้างกำแพงของโรงอาหารหลายเครื่อง

“วันนี้มีข่าวถ่ายทอดสดจากเฉียวซื่อ ฉันจึงเตรียมตัวขอดูสักหน่อย”

ตามสถานการณ์ที่หลัวจิ้นได้รีบมุ่งหน้ามายังไห่หนานอย่างปัจจุบันทันด่วนเมื่อคืนวาน เกรงว่าคืนนี้ข่าวของเฉียวหยู่โม่คงมีการถ่ายทอดสดในช่วงกลางวันออกมาทันที