บทที่ 281 ความสุขที่เพิ่มทวีคูณ

ก่อนหน้าที่เหลิงหยุนฉีมา ทุกคนพอจะคาดเดาได้ จากสภาพเหตุการณ์ของวันนี้ อย่างน้อยต้องลากยาวไปถึงตอนกลางคืน กระทั่งอยู่จนกลางดึกนู่นแหละถึงจะเสร็จงาน ใครจะไปรู้ ปรากฏว่าสามารถทำให้เสร็จก่อนเที่ยงด้วยซ้ำ แถมยังตรงประเด็นถึงเป้าหมายหลักทันที!

นี่มันไม่ได้ด้อยไปกว่าฉลาดแกมโกงชัดๆ!!!

ซิวเจ๋อถ่ายรูปเสร็จ จึงเปลี่ยนเสื้อผ้า สภาพอารมณ์ดีขึ้นมามากอย่างชัดเจน

“เทพซิว ประสิทธิภาพแบบนี้ของคุณไม่โอเคเลยนะ” หยุนฉียื่นแก้วกาแฟให้เขาอย่างตลกขบขัน “คงไม่ขั้นที่ให้ฉันคอยมานั่งเฝ้าคุณทำงานทุกวันหรอกมั้งคะ”

ฝ่ามือซิวเจ๋อชะงักทันที การกระทำที่กำลังหยิบแก้วกาแฟมาแข็งทื่ออย่างฉับพลัน

“ยังไม่คุ้นชินครับ วางใจเถอะ ต่อไปผมจะระวังให้มากขึ้น”

เขาในเวลานี้ ยังรู้สึกทะแม่งอยู่เลย

คล้ายว่าตนเองอยู่ห่างจากเหลิงหยุนฉี ไม่ว่าจะทำอะไรก็ทำได้อย่างไม่ราบรื่นเช่นนั้น

ทั้ง ๆ ที่เมื่อวานตอนที่ถ่ายในสนามแข่งรถราบรื่นมาก แต่พอตอนเธอมาเท่านั้นแหละ แถมมาทันเวลาตอนที่เขาแสดงลักษณะท่าทางแข็งทื่อที่สุดในวันนี้ทุกทีสินะ

ซิวเจ๋อพลันหวนคิดถึงตอนที่ตนเองไม่มีเงิน คอยฉวยจังหวะฝึกขับรถในยามกลางคืน กระทั่งเวลานี้ได้แชมป์ มาครองต่อหน้าเธอ คล้ายคลึงเป็นช่วงจังหวะที่ไม่มีแสงสว่างมากนัก จนเกิดความรู้สึกเศร้าสลดขึ้นมาเล็กน้อย...

“ไม่เป็นไรค่ะ เพิ่งจะเริ่มต้นเองนะ บุคคลสาธารณะ มักจะไม่ใช่เป็นกันง่ายๆ ขนาดนั้นนี่” หยุนฉียิ้มและตบไหล่ของเขา และแสดงอาการขวยเขินอยู่ชั่วขณะ ถัดจากนั้นหันหน้าไปมองไหลจือ “ไหลจือ ไปกินข้าวเที่ยงด้วยกันสักมื้อมั้ยคะ?”

ไหลจือกำลังใช้สายตาจับจ้องกล้องวิดีโอของตนเองเอาไว้อย่างใกล้ชิด แทบไม่ผงกหัวด้วยซ้ำ “ไม่แหละครับ ผมอยากจะกลับไปจัดการงานเบื้องหลังให้เร็วที่สุด

การแรเงาสีสันและการผสานปรับเปลี่ยนเข้ากับแสงและเงาของภาพมนุษย์ ราวกับเป็นงานเบื้องหลังที่ต้องจัดการอย่างสมบูรณ์แบบ ของเหล่านี้เขาจัดการคนเดียวมาตลอด เมื่อครู่ซึ่งยากมากที่ได้ถ่ายรูปที่สามารถใช้งานได้ไว้มากมาย เขาต้องตั้งใจพินิจพิจารณา ว่ารูปไหนจะเหมาะสมที่สุด

ส่วนพนักงานคนอื่นต่างชะเง้อมองไหลจือด้วยหน้าตาตกตะลึง

ไอ้หมอนี่โง่เง่าจริงๆ!

ฝ่ายแรกเป็นคนเสนอตัวเชื้อเชิญเขาทานอาหาร ปรากฏว่ากลับปฏิเสธ! โอกาสที่ดีขนาดนี้ พูดคุยกันให้มากๆ หน่อย เพื่อสานความสัมพันธ์ที่ดีถือว่าเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด

เหลิงหยุนฉีกลับไม่รู้สึกตกใจสักนิด เธอเคยทำงานกับเขามาแล้ว อารมณ์เช่นนี้ตรงไปตรงมา แต่ทุ่มเทกับการทำงานอย่างจริงจัง เธอต้องการรูปภาพ โฆษณาที่ดี แต่ไม่ใช่คนที่ยิ้มตอบรับเป็นเสียงแอคโค่สะท้อนกลับมา เมื่อเอามาเปรียบเทียบกันแล้ว เธอชื่นชมประสิทธิภาพในการทำงานจากการทำงานของเขามากกว่า

“งั้นฉันไม่สนใจคุณแล้วนะ คนอื่นถ้าไม่รีบร้อนกลับ เรามานั่งทานข้าวกันที่โรงแรมฝั่งตรงข้ามกันนะคะ”

หยุนฉียิ้มให้ ซึ่งไม่ได้มีการเลือกปฏิบัติ พลันชี้ไปทางโรงแรมแห่งหนึ่งที่อยู่ตรงข้ามกับสตูดิโอ พร้อมทั้งยิ้มเพื่อเป็นการเชื้อเชิญให้พนักงานที่เหลืออยู่ไปด้วยกัน

กลุ่มพนักงานคิดไม่ถึงว่ายังจะมีเรื่องดีๆ เช่นนี้อยู่ด้วย ก่อนหน้านี้ยังได้ยินว่าท่านประธานเหลิงท่านนี้ของจางซื่อกรุ๊ปให้ความสำคัญเฉพาะสิ่งที่น่าสนใจ แต่อายุยังน้อยแต่กลับทำงานได้อย่างแม่นยำ มีทักษะในการใช้ชีวิตมนุษย์อย่างสุขสงบ วันนี้ได้เห็นประสบการณ์จริงๆ แล้ว ผู้คนถึงได้ค้นพบว่า ตัวจริงเก่งกว่าที่เล่าลือเสียอีก ประเด็นสำคัญคือ ทั้ง ๆ ที่อยู่ในสถานะเป็นประธานพันกว่าล้าน ทำให้คนรู้สึกสายลมโบกพริ้วในฤดูใบไม้ผลิ ทำให้คนขุดความสามารถออกมาอย่างเต็มที่อย่างอดใจไม่ไหว จนทำงานแทนเธอให้สวยงามที่สุด!

ข้าวมื้อเดียว ทุกคนสนุกสนานกลมเกลียวเป็นหนึ่งเดียว

ตกบ่าย ผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์ของจางซื่อเปลี่ยนสถานที่ถ่ายงานของซิวเจ๋อในเนื้องานอื่นๆ อย่างสุภาพ