บทที่ 288 เซียวหรานจับพิรุธ

หยุนฉีไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเฉียวหยู่โม่นั้นคิดไปถึงไหนต่อไหนแล้ว ทั้งสองเพิ่งคุยกันสักพักจางหมินก็โทรเข้ามาเพื่อเร่งเธอ พอเฉียวหยู่โม่รู้ว่าตอนนี้เธอกำลังจะกลับเมืองหลวง ก็ไม่ได้รู้สึกรีบร้อนขนาดนั้นแล้ว ปล่อยให้เธอไปรับสายโทรศัพท์แม่เธอ พอถึงเมืองหลวง ค่อยโทรหาอีกที

เหลิงหยุนฉีก็ไม่ได้ขัดอะไร หลังจากที่กดวางสายเฉียวหยู่โม่ น้ำเสียงที่ตื่นเต้นของจางหมินผู้เป็นแม่ก็ดังออกมา : “หยุนฉี ทางลูกเสร็จงานแล้วใช่ไหม? บอกให้คนขับรถขับช้าๆ ขับระมัดระวังหน่อยนะ”

หลังจากเหตุการณ์จมน้ำเมื่อครั้งก่อน จางหมินก็อดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงเธอเหมือนไข่ในหิน หยุนฉียิ้มแล้วบอกให้เธอไม่ต้องเป็นห่วง และถามกับคนขับรถ น่าจะใช้เวลามากกว่าหนึ่งชั่วโมงกว่าถึงสนามบิน เธอจึงหลับตาแล้วผล็อยหลับไปครู่หนึ่ง

ละในขณะเดียวกัน ภายในอพาร์ตเมนต์สุดหรูในเมืองหลวง ซุนหยานกำลังทานยาบำรุงที่ป้าแม่บ้านตุ๋นเอาไว้ พลางดูการถ่ายทอดสดของBOXด้วยสายสายตาที่ประหลาดใจ

ตั้งแต่ที่เธอแท้งลูกโดย “อุบัติเหตุ” ครั้งก่อน ร่างกายของเธออ่อนแอลงเป็นอย่างมาก ตอนนั้นเธอล้มลงบนพื้นห้องน้ำอย่างจัง ทำให้แผลฉีกขาดและมีเลือดออกมาก ตั้งแต่มาพักฟื้นที่นี่ เซียวหรานแทบจะไม่เคยจะแวะมาเลยสักครั้งเดียว

ตอนนี้เธอนึกย้อนดูแล้ว รู้สึกเพียงว่าตอนนั้นมึนหัว ถูกพวกสื่อที่อยากนำเสนอข่าวใหญ่จนเธอฉาวโฉ่ เธอรู้สึกโง่เสียจนอยากจะตบหน้าตัวเองในตอนนั้นแรงๆ สักครั้ง！

เธอใสซื่อกินไป ที่อยากจะคลอดลูก แต่กลับลืมนิสัยของอีกฝ่าย เห็นได้ชัดว่า เธอประเมินค่าเด็กในสายของเซียวหรานสูงเกินไป

เขาอยู่ในช่วงวัยหนุ่มแน่น ยังไม่ได้แต่งงาน และเขาไม่ใช่ลูกแท้ๆ ด้วย ซึ่งผลประโยชน์ดีที่สุดที่จะให้เขาก็คือคู่สมรส

ในส่วนนี้ เหลิงหยุนฉีแทบจะเป็นตัวเลือกที่ที่สุด!

เธอคิดไตร่ตรองหลังจากที่เกิดเรื่อง ก็พบว่า ที่เธอต้องมาเป็นแบบนี้ในทุกวันนี้ เป็นเพราะเหลิงหยุนฉีเกือบทั้งหมด!

หลังจากที่หล่อนปรากฏตัว ต่อหน้าเซียวหราน นั้นเธอก็กลายเป็นคนไร้ตัวตนมากขึ้น! แล้วยิ่งดูเหมือนเป็นคนโง่และงี่เง่ามากกว่าเดิม!

เธอยังพบอีกว่า สายตาของเซียวหรานที่มองเหลิงหยุนฉีนั้น เปลี่ยนไปจากตอนแรก

สายตาของเขาเปลี่ยนไปจากแรกเริ่ม และเธอรู้สึกอ่อนไหวกับ ความคาดหวังที่เธอจะได้อยู่ในสายตาขอเขาเป็นอย่างมาก!

เพราะเหตุนี้ ช่วงนี้เธอเลยเอาแต่จับตามองข่าวคราวของเหลิงหยุนฉีจากอินเทอร์เน็ต จนกระทั่งตอนนี้ ในที่สุดเธอก็รู้แล้วว่าตรงไหนที่มันผิดปกติ

เธอได้ยินเรื่องราวของเหลิงหยุนฉีมาจากฉีหลัวซานบ้าง ไม่มีการศึกษา ยโสโอหัง แต่สิ่งที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนก็คือ หล่อนพูดภาษาฝรั่งเศสได้ด้วย!

ฉีหลัวซานเป็นเพื่อนร่วมห้องของเหลิงหยุนฉี ตอนนั้นหล่อนยังเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันกับฉีหลัวซาน ฝ่ายตรงข้ามยังเยาะเย้ยเหลิงหยุนฉีที่เกือบจะไม่ผ่านภาษาอังกฤษระดับสี่อยู่เลย แล้วทำไมเธอถึงได้ใช้ภาษาฝรั่งเศสที่ยากกว่าภาษาอังกฤษได้ธรรมชาติขนาดนี้?

ไม่ว่าจะไวยากรณ์ หรือทักษะการออกเสียงของภาษาฝรั่งเศสนั้น ยากกว่าภาษาอังกฤษเป็นอย่างมาก

เรื่องที่มันขัดกับตรรกะแบบนี้นี่มัน เป็นไปไม่ได้นี่นา!