บทที่ 289 อย่างลึกซึ้ง

เซียวหรานย้อนฟังเนื้อหาภาษาฝรั่งเศสที่เหลิงหยุนฉีซ้ำแล้วซ้ำอีก และมีความรู้สึกภายในใจว่า เขารู้สึกคุ้นหูกับสำเนียงนี้เป็นอย่างมาก!

แต่น้ำเสียงนั้นแตกต่าง น้ำเสียงที่ไม่ชัดเจนนั้นแวบเข้ามาในหัวของเขา แต่ก็รู้สึกห่างไกลออกไป ทำให้เขานึกน้ำเสียงนั้นไม่ออกในทันที

ราวกับว่ามีแผ่นฟิล์มอันขุ่นมัวปิดความลับนั้นเอาไว้ ทั้งๆ ที่มันดูเหมือนจะคิดออก แต่ทุกครั้งเขาก็เหลือเพียงอีกก้าวเท่านั้น ยังไงก็ไม่คิดไม่ออกเสียทีว่าเคยได้ยินจากที่ไหนกันแน่!

ความรู้สึกแบบนี้ ทำให้คนอึดอัดเป็นอย่างมาก

เขาปิดคลิปลง เซียวหรานยืนอยู่ตรงหน้าหน้าต่าง ขมวดคิ้วแล้วมองออกไป

ไฟล์เอกสารของเหลิงหยุนฉีใน “โรงพยาบาลเมืองหลวง” ถูกเฉียวหยู่โม่ปิดไว้แล้ว ไม่สามารถที่จะค้นหาได้ หลังจากนั้น เขาก็เคยส่งคนไปสืบเรื่องเธอที่โรงเรียน คณะที่เธอเรียนอยู่คือการตัดต่อและกำกับภาพยนตร์ ในแผนการเรียนก็ไม่มีภาษาต่างประเทศ ดูจากผลการเรียนแล้ว ก็ไม่เห็นความสามารถทางด้านภาษา อย่างน้อย ภาษาอังกฤษก็ยังพอที่จะผ่านอย่างเฉียดฉิว

เนื่องจากพ่อเหลิงทำงานอยู่ต่างประเทศตลอด ตอนนั้นที่ตระกูลเหลิงยังไปมาหาสู่กับตระกูลเซียวของเขานั้น ปู่ของเขาเคยถามจางหมินติดตลกว่า จะส่งเหลิงหยุนฉีไปเรียนต่างประเทศไหม? ซึ่งจางหมินปฏิเสธในทันที

ในเมื่อไม่ได้มีความคิดที่จะไปเรียนต่อต่างประเทศ และไม่เคยได้เรียนจากโรงเรียน แล้วเธอไปเรียน พูดภาษาฝรั่งเศสอย่างคล่องแคล่วจากไหนกัน?

ภาษาฝรั่งเศสกับภาษาอังกฤษนั้นต่างกัน เพราะมันไม่ใช่ภาษาที่คนทั่วโลกยอมรับ แม้จะทำธุรกิจกับต่างชาติ ก็ยังต้องใช้ภาษาอังกฤษ ถ้าไม่มีจุดประสงค์ที่แน่ชัด คงไม่มีใครยอมเสียเวลาเพื่อไปเรียนสิ่งนี้หรอก

เซียวหรานรู้สึกว่าตัวเองมืดแปดด้าน

แต่ ยิ่งเขาคิดไม่ออก ก็ยิ่งรู้สึกว่ามีปัญหา!

อีกอย่าง หลังจากที่ดูคลิปงานเปิดตัวเมื่อเช้านี้แล้ว ทางเมืองหลวง ไม่ได้มีแค่เขาที่มีการตอบสนองรุนแรง คนที่มีอารมณ์รุนแรงมากกว่านั้น คือเหลียงลั่วหลินจากบริษัทการจัดการ!

โทรศัพท์จากผู้บริหารระดับสูงโทรเข้าเครื่องเว่ยหยูผู้จัดการมือดีของเหลียงลั่วหลิน เขาดูหงุดหงิดเป็นอย่างมาก น้ำเสียงเต็มไปด้วยความโกรธ : “นี่มันอะไรกัน! นี่เป็นการขโมยกระแสจากศิลปินบริษัทพวกเราไม่ใช่หรือไง? ไหนครั้งก่อนบอกว่า《STREAMER》โปรโมตพิเศษในแพลตฟอร์มBOXอย่างเดียวไม่ใช่หรือไง? แล้วยังทำพื้นหลังเป็นรูปสาธารณรัฐจีนอีก! ตอนนี้แม้แต่ ‘คิริน’ ก็ถูกดึงตัวไปเป็นผู้ใช้งานแล้ว คือจะผลักไสพวกเรางั้นเหรอ? ในงานเปิดตัว ทำไมไม่พูดถึงลั่วหลินเลย?”

เว่ยหยูแอบหัวเราะเยาะในใจ ก็เพราะว่าเงินใต้โต๊ะที่น่าเกลียดของพวกแกไม่ใช่หรือไง ที่จะเก็บค่าพรีเซนเตอร์เพิ่ม ทำให้ท่านนั้นของตระกูลเหลิงโกรธจนไม่ไว้หน้า? ตอนนี้ยังมีหน้ามาบอกว่าเขาขโมยกระแสเสียงั้น?

อย่างไรก็ตาม ฝั่งตรงข้ามมีตำแหน่งที่สูงกว่าเขา เขาจึงยิ้ม แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่ใช้สมองมากกว่าอารมณ์ :

“ก่อนหน้านี้ท่านเป็นคนบอกเองไม่ใช่เหรอครับ จางซื่อไม่ได้จ่ายค่าพรีเซนเตอร์ ก็ปล่อยให้หนังและภาพลักษณ์ของลั่วหลินปรากฏในคลิปโปรโมตของBOXในตอนนี้ อีกฝ่ายละเมิดงั้นเหรอครับ? ผมตอบกับจางซื่อไปแล้วครับ ครั้งนี้ พวกเขาเชิญนักแข่งรถขั้นเทพที่เพิ่งชนะการแข่งขันอันดับหนึ่งของโลกมาเป็นพรีเซนเตอร์ คงจะไม่มาแตะต้องพวกเราอีกครับ”

ผู้บริหารระดับสูงที่อยู่ปลายสายสะอึก!

ตอนนั้น เขาคิดเพียงหุบได้เท่าไหร่ก็เอาเท่านั้น!

ใครจะไปนึกว่าจางซื่อจะเงินหนาขนาดนั้น แต่กลับคิดเล็กคิดน้อยเกินไป ที่ปรึกษาทางกฎหมายยังใช้สัญญาของ《STREAMER》ที่เหลียงลั่วหลินร่วมแสดงออกมาตอกหน้าพวกเขา แล้วบอกว่าคลิปโปรโมตBOXครั้งที่แล้วนั้นทำขึ้นเพื่อร่วมมือการโปรโมตหนังเท่านั้น

ผลปรากฏว่า พวกเขาไม่ได้รับเงินสักแดงเดียว แล้วตอนนี้ทางนั้นก็ได้จ้างพรีเซนเตอร์คนใหม่ และผลตอบรับก็ดีมากด้วย!

“ฝั่งลั่วหลินว่ายังไงบ้างครับ? จะปล่อยทางนั้นได้ใช้งานเขาฟรีๆ งั้นเหรอครับ?”