บทที่ 291 เกิดอะไรขึ้น?

หลังจากฟังคำพูดของภรรยาแล้ว เหลิงจี้จุนก็หยุดนิ่ง “คุณชายเฉียว?”

จางหมินคิดว่าเขาไปอยู่ต่างประเทศเป็นเวลานานแล้ว และไม่คุ้นเคยกับความสัมพันธ์ของคนในประเทศดังนั้น เขาจึงอธิบายให้เขาฟังเป็นพิเศษว่า “เขาเป็นหัวหน้าตระกูลเฉียวคนปัจจุบัน เฉียวหยู่โม่น่ะ ก่อนหน้านี้ หลังจากที่หยุนฉีของเราออกจากโรงพยาบาล เพราะเข้ารับการรักษาเนื่องจากตกน้ำ งานวันเกิดที่จัดขึ้น คุณท่านจึงเชิญเขาเป็นพิเศษเพื่อช่วยหยุนฉีรับหน้างาน! ในวันนั้น คนมากมายในงานตกใจมาก”

ก่อนหน้านั้น คุณชายเฉียวปรากฏตัวเฉพาะในงานเลี้ยงวันเกิดของคุณท่านตระกูลฟาง และคุณท่านคือผู้เฒ่าผู้แก่ของสี่ตระกูลที่มีชื่อเสียงในเมืองหลวง นอกจากนี้ เฉียวหยู่โม่ไม่เคยเข้าร่วมงานเลี้ยงของคนอื่นเลย โดยปกติ เขายิ่งเป็นคนที่หาตัวยากมากจนไม่มีใครสามารถตรวจพบเบาะแสใดๆได้

เหลิงจี้จุนรู้ดีว่า "คุณชายเฉียว" นี้หมายถึงใคร

ทว่า เพราะรู้ดี จึงทำให้รู้สึกแปลก

คนที่แทบจะไม่ปรากฏตัวในงานเลี้ยงสังคม สามารถผูกมิตรกับลูกสาวของเขาได้อย่างไร?

เขารู้อย่างคลุมเครือว่าคุณท่านของเขามีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้ชายคนนี้ พูดตามหลักเหตุผล อีกฝ่ายหนึ่งนั้น ไม่ว่าจะนิสัยหรือความเฉลียวฉลาด ก็หาคนเทียบได้ยาก

เขารู้จักลูกสาวของเขาดี หลังจากที่ตกน้ำ ก็มีสติสัมปชัญญะขึ้นมาก็เข้าใจได้ ระหว่างความเป็นและความตาย อารมณ์นั้นเปลี่ยนง่ายมาก แต่สังคมและวิสัยทัศน์ของคนสองคนนี้ไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกัน ภรรยาเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า?

เมื่อจางหมินเห็นสีหน้าของเขา ก็โกรธเล็กน้อย “คุณน่ะ! ฉันคิดว่าคุณติดเรื่องระดับชาติมานานเกินไปแล้วไม่ได้สนใจแม้กระทั่งกับเรื่องล่าสุดของลูกสาวเลย”

เมื่อเหลิงหยุนฉีเห็นแม่ของเธอถอนหายใจ เธอก็ตบหลังมืออย่างขำขันทันที

เรื่องของเธอนั้น ถ้าไม่อยู่ในการค้นหายอดนิยม ก็อยู่ในข่าวซุบซิบ พ่อของเธอติดตามแต่ข่าวกิจการระดับชาติ ไม่ได้อยู่ในมิติเดียวกับเธอเลย

เหลิงจี้จุนรู้ดีว่าตัวเองกำลังยั่วยุภรรยาของเขา และเขากลัวมากว่าลูกสาวของเขาจะไม่มีความสุข คนที่ดังไปถึงต่างประเทศและเย็นชาราวกับเหล็กไหล การกล่าวขอโทษในบ้านนั้น เขาไม่ลังเลเลย “ผมผิดเอง มันเป็นความผิดของผมเอง! มันเป็นความคิดอุปาทานของผม และมันจะไม่เกิดขึ้นอีก ผมพลาดวันเกิดลูกสาวของเราครั้งที่แล้ว หยุนฉีรีบคิดเร็ว อยากได้ของขวัญวันเกิดชดเชยเป็นอะไร เอาตามที่ลูกต้องการเลย"

ในงานเลี้ยงวันเกิด ที่จริง เหลิงจี้จุนก็ส่งของขวัญจากต่างประเทศมาด้วย แต่ก็ไม่สามารถชดเชยได้เพราะเขาไม่ได้ไปงานเลี้ยงวันเกิดด้วยตนเอง ตอนนี้ เมื่อครอบครัวกลับมารวมกันอีกครั้ง มันก็เป็นเรื่องธรรมดาที่จะชดเชย

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ก็หัวเราะทันที และมองไปที่หยุนฉีด้วยความสนใจ ดวงตาของเธอแทบจะเต็มไปด้วยคำว่า "อย่ากลัว! ลูกใช้โอกาสนี้ผลาญเงินพ่อเลย!"

หยุนฉีรู้สึกขบขัน ผู้คนที่ไม่รู้จัก อาจคิดว่าเธอกำลังฉลองวันเกิดปีที่สิบของเธอ ทั้งสองคนยังคงมองเธอเป็น"เด็กน้อย"อยู่เลย

เรื่องที่ว่าทั้งสองนั้นเป็นคนรักและเอ็นดูลูกสาวมาก เป็นเรื่องจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้!

เมื่อก่อน เธอกังวลว่าพ่อที่เฉลียวฉลาดคนนี้จะเข้ากันได้ยาก แต่ตอนนี้ ดูเหมือนว่าเธอคิดมากไปเอง

ทันใดนั้น โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น