บทที่ 293 เธอทำให้เขาหงุดหงิด!

เหลิงหยุนฉีมองไปที่สีหน้าของพ่อเธอ และรู้สึกมึนงงเหมือนกับเขา ทว่า ไม่ได้ปฏิเสธความคิดของเฉียวหยู่โม่

ซูเปอร์คาร์ของเธอสะดุดตาจริงๆ ตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่เธอได้รับรางวัล"จางกล้านัก"ของรถสปอดคลับเซี่ยงไฮ้ไม่ว่าจะเป็นจากเมืองหลวงหรือรถสปอดคลับเซี่ยงไฮ้ พวกเขาต่างก็สนใจทักษะการแข่งรถของเธอเป็นอย่างมาก ถ้าเอารถLamborghini Venenoของเธอไปถนนกุ่ยเจีย ไม่นาน เธอก็จะถูกรายล้อมไปด้วยกลุ่มคนรถสปอดคลับ และลากเธอไปทะยานสักสองสามรอบในตอนกลางคืน

เธอก็ไม่ต้องการให้คนขับรถ ตามเธอไปในตอนกลางคืน เมื่อได้ยินคำแนะนำของเฉียวหยู่โม่ เธอจึงพยักหน้าโดยตรง

“พ่อ แม่ พวกเราไปก่อนนะคะ เดี๋ยวคืนนี้หนูจะกลับมาดึกหน่อย ไม่ต้องรอนะคะ”

หยุนฉีรู้สึกว่าเธอออกไปพร้อมกับเฉียวหยู่โม่ พ่อของเธอจะไม่กังวลเรื่องความปลอดภัยของเธอแน่นอนดังนั้น เธอจึงเดินไปที่ประตูพร้อมกับกระเป๋าของเธอ แน่นอน ในใจลึกๆของเธอนั้น ยังคงต้องการหาเวลาว่างให้พ่อแม่อยู่ด้วยกัน

เฉียวหยู่โม่ยืนอยู่ข้างเธอ ทั้งสองคนยิ้มเล็กน้อย เขาไปเปิดประตูรถข้างคนขับด้วยตนเอง และให้หยุนฉีนั่งข้างที่นั่งคนขับ

เหลิงจี้จุนมองดูภาพที่ เฉียวหยู่โม่และรอให้หยุนฉีเข้าไปนั่งในรถ จากนั้นตัวเองก็เข้าไปนั่งที่เบาะคนขับ จู่ๆก็มีความคิดไร้สาระผุดขึ้นมาในหัวใจของเขา แต่เขารู้สึกว่าเขาอาจจะคิดมากเกินไป

ได้ยินมาว่า เฉียวหยู่โม่เคยอาศัยอยู่ต่างประเทศมาก่อน และได้รับการศึกษาจากตะวันตก บางที นี่อาจเป็นแค่นิสัยของสุภาพบุรุษ?

ใครจะไปรู้ว่า ภรรยาที่อยู่ข้างๆเขาค่อยๆดึงที่ชายเสื้อผ้าของเขา "ที่นั่งข้างคนขับ? เขาให้หยุนฉีนั่งที่นั่งข้างคนขับของเขา?"

ในประเทศ โดยทั่วไปตำแหน่งนี้ไม่ใช่ทุกคนที่จะนั่งได้

เหลิงจี้จุนคิดในใจว่า เขาไม่ได้คิดมากไปเอง

แต่เมื่อคิดกลับกัน ก็ไม่มีอะไรแปลก

หรือจะให้ลูกสาวของเขานั่งข้างหลังเหรอ?

คุณชายเฉียวก็จะไม่กลายเป็นคนขับรถของลูกสาวตัวเองเหรอ?

"แค่กๆ! ข้างนอกลมแรง เข้าบ้านกันเถอะ" เขาต้องหาโอกาสคุยกับคุณท่าน

เหลิงจี้จุนซึ่งเพิ่งกลับบ้านได้หนึ่งวัน รู้สึกว่าเขาได้พบเจอผู้คนมากมายในต่างประเทศในช่วงหลายปีที่ผ่านมา และเขาควรจะฝึกฝนความสามารถในการสงบสติอารมณ์ได้แล้ว ใครจะไปคิดว่า วันแรกก็พังทลายแล้ว

ที่สำคัญคือ เขาดูเฉียวหยู่โม่ไม่ออก

เหลิงจี้จุนกอดภรรยาแสนหวานของเขา และอดที่จะคิดไม่ได้ว่า คนมีอำนาจที่อายุน้อยที่สุดในตระกูลเฉียวไม่ใช่คนธรรมดาจริงๆ