บทที่ 38 คงไม่ใช่คู่แข่งความรักใช่ไหม

หวังเชียนกะพริบตา นึกถึงเมื่อคืนที่เซียวหรานเชิญพี่สะใภ้ทั้งเต้นรำและชนแก้ว ทำให้เขาแอบมองกระจกหลังด้วยสงสัย และอยากเห็นท่าทางของเฉียวหยู่โม่

จุ๊ จุ๊!

คงจะไม่ใช่คู่แข่งความรักใช่ไหม?

ชู้ข้างบ้านอย่างตนเองนั้นเป็นตัวปลอม เซียวหรานถึงจะเป็นตัวจริง!

ดังนั้น ตอนเช้าพี่สะใภ้ไปที่เซียวซื่อแล้วตอนบ่ายมาที่เฉียวซื่อ?

ทริปเต็มทั้งวัน!

นับดูแล้ว มีน้อยคนมากที่จะไปสองบริษัทนี้ได้ในวันเดียว

เหลิงหยุนฉีรู้สึกว่าบรรยากาศของรถค่อนข้างแปลก แต่เธอไม่ได้คิดมาก และพยักหน้าอย่างสงบ “ฉันบอกคุณทางโทรศัพท์แล้วว่าเพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งของฉันเห็นรูปของพวกเราสองคน แล้วถือโอกาสใส่ร้ายฉัน ตอนเช้าพวกเธอทั้งครอบครัวมาขอโทษที่บ้านฉัน โดยบอกว่าเลขาของเซียวหรานเจตนาวางแผน ฉันจึงไปยันพิสูจน์ต่อหน้ากับพวกเธอที่เซียวซื่อ”

กรามของหวังเชียนเกือบจะหลุด

อะไรวะเนี่ย?

เป็นแผนการของเลขาของเซียวหราน?

เซียวหรานมีจุดประสงค์อะไรกับพี่สะใภ้กันแน่?

เห็นได้ชัดว่าเฉียวหยู่โม่ก็นึกไม่ถึงว่าเรื่องราวจะเป็นแบบนี้ เขานึกถึงประโยคที่เหลิงหยุนฉีเคยพูดก่อนหน้านั้น “มีใครบ้างที่ไม่ชอบผู้ชายเลวตอนอายุน้อยและไม่รู้ความ?” ดวงตาของเขาหยุดชะงักเล็กน้อย “ดังนั้น ตอนนี้ผู้ชายเลวคนนั้นอยากจะกลับมา?”

เมื่อเหลิงหยุนฉีได้ยินเฉียวหยู่โม่กล่าวคำว่า “ผู้ชายเลว”แทนชื่อของเซียวหราน? เธออดไม่ได้ที่จะกล่าวเยาะเย้ย “กลับมา? ไม่มีทางหรอก”

เธอไม่ได้เป็นคนโง่เขลา

ท่าทางเมื่อเช้าของเซียวหรานแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเขาต้องการเชื่อมสัมพันธ์โดยการแต่งงานอีกครั้ง

เขากำลังฝันกลางวันอยู่!

เฉียวหยู่โม่เห็นคิ้วของเธอประกายเยือกเย็น และปลายนิ้วเลื่อนไปมาบนเบาะหนังเบา ๆ เป็นการหายากที่จะรู้สึกโกรธเคืองอยู่ในใจเล็กน้อย!

เหลิงหยุนฉีไม่ได้ปฏิเสธคำพูดของเขา

ดังนั้น เซียวหรานมีความคิดเช่นนั้นจริง ๆ!

หวังเชียนที่นั่งอยู่ด้านหน้าเห็นการเปลี่ยนแปลงของเฉียวหยู่โม่อย่างชัดเจน และเขาอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย

เขาเดาถูกจริง ๆ!