บทที่ 46 สนั่นไปทั่วสนามบิน

“แสดงว่าเธอมาที่เมืองหลวงเพื่อนัดบอดโดยเฉพาะเหรอ?” เหลิงหยุนฉีจงใจพูดตรงกันข้ามกับเธอ เมื่อเห็นว่าดวงตาของเพื่อนแทบจะหลุดออกจากเบ้าแล้ว

เป็นไปตามคาด วินาทีถัดมา โจวหยุนกระโดดขึ้นบนโต๊ะราวกับถูกเหยียบหาง "เป็นไปได้อย่างไร!ฉันเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งในอาชีพการงาน! ฉันรวย ฉันจะกลัวไม่มีใครคบเหรอ? ชายหล่อรูปงามฉันมีเป็นโหล!"

ในร้านอาหาร แขกหลายคนที่กำลังนั่งรอเที่ยวบินหรือนั่งเพื่อฆ่าเวลาได้ยินคำพูดนี้ ก็มองมาที่พวกเธอด้วยแววตาที่ตะลึงอย่างมาก

เหลิงหยุนฉีมองโจวหยุนที่ท่าทีดูเหมือนมั่นใจอย่างมาก จึงคิดในใจว่า เธอคนนี้คงเที่ยวไนต์คลับมากเกินไป ตอนนี้เพื่อพูดถึงผู้ชายเธอนับเป็น “โหล” แล้ว

เหลิงหยุนฉียืนขึ้น "ไปกันเถอะ อย่าขายหน้าคนอื่นตรงนี้เลย” เป็นผู้หญิงที่ดูเป็นเด็กดีไม่ชอบ ดันไม่ทำเหมือนกับว่าขาดของซะงั้น.........

เธอยังอยากจะกู้คืนภาพลักษณ์ให้โจวหยุนอยู่

อย่างไรก็ตาม สาวคนนี้ดูเหมือนจะติดลม เธอลากกระเป๋าไปด้วยและพูดโต้แย้งกับเธอไปด้วย

จนกระทั่งเมื่อมาถึงลานจอดรถ เธอเห็นแลมโบกินีรุ่นveneno มูลค่าเกือบร้อยล้านของเธอ

ทันใดนั้นเธอตะลึง "อึ้งราวกับท่อนไม้” !

เหลิงหยุนฉีกำลังจะพูด แต่ไม่คิด วินาทีต่อมาโจวหยุนก็เคลื่อนไหว!

เธอก็เป็นผู้หญิงที่ร่ำรวยมีทรัพย์สินมากมายเช่นกัน แต่เธอกลับทิ้งกระเป๋าเดินทางเอาไว้และเริ่มเดินวนรอบรถสปอร์ต จากนั้นก็ผิวปากยาวๆด้วยใบหน้าที่ชวนฝัน!

“นี่เพื่อน! ฉันอยากจะถามตั้งแต่ตอนที่เธอขึ้นอันดับค้นหาแล้วว่า 'แฟนในข่าวลือ' ของเธอดูมีที่มาไม่ธรรมดา มีแต่ฉีหลัวซานไอ้โง่คนเดียวที่คิดว่าเธอเลี้ยงผู้ชายเอาไว้! บอกฉันทีว่าไม่ใช่แบบนั้น! เธอต่างหากที่มีเสี่ยมาเลี้ยงดู!"

รถนี้! ลายนี้! ดีไซน์นี้! และสีทาปิดทองนี้ น่าทึ่งมาก!!!

รสนิยมแบบนี้ ปกติผู้หญิงจะไม่แกร่งขนาดที่จะซื้อรถคันนี้ ผู้ชอบมอบให้เธอเป็นของขวัญแน่นอนล้านเปอร์เซ็นต์!!

เมื่อเหลิงหยุนฉีได้ยินเธอพูดเช่นนี้ ก็อดนึกถึงเฉียวหยู่โม่ไม่ได้

ก่อนหน้านี้ที่ฉีหลัวซานสร้างเรื่องในโซเชี่ยล มีแฟนคลับไร้สมองจำนวนมากที่มาฝากข้อความเอาไว้ใต้การค้นหาของพวกเขา

เขาเคยเห็นคำว่า " เด็กเลี้ยง” หรือไม่?

อาจจะเห็นแล้วมั้ง

เพราะเขาได้ลงรูปนั้นในโซเชี่ยลของตัวเองแล้ว

แล้วเมื่อวานที่เจอกันทำมถึงไม่เอ่ยถึงเลย? กลัวว่าเธอจะเก้อเขินเหรอ?

เหลิงหยุนฉียิ้มมุมปาก ไม่เคยคิดว่าวันหนึ่งเธอจะเชื่อมโยงคำว่า "ใส่ใจ" เข้ากับเฉียวหยู่โม่