บทที่ 6 คุณชายเฉียวผู้สูงศักดิ์

คุณชายเฉียว......

คำขานนี้ แทบจะเรียกได้ว่าเป็นสัญลักษณ์ที่สูงส่งที่สุดของเมืองหลวง

หากจะให้เทียบ เซียวซื่อคือราชาผู้ไร้พ่ายแห่งโลกธุรกิจของเมืองหลวง ตระกูลเหลิงคือตระกูลดังทรงอิทธิพลที่ทั้งแกร่งและมั่นคง ส่วนตระกูลเฉียวก็คือมือที่ควบคุมความเป็นไปของเมืองหลวง และอยู่เหนือตระกูลไฮโซทั้งหมด!

เฉียวหยู่โม่ คือผู้สืบทอดที่โดดเด่นที่สุดของตระกูลเฉียว เขาเป็นคนลึกลับและน้อยมากที่จะปรากฏหน้าให้เห็น เมื่อไม่กี่ปีก่อนก็อยู่แต่เมืองนอก คิดไม่ถึงเลย ว่าวันนี้จะมาปรากฏตัวในงานวันเกิดของลูกสาวตระกูลเหลิงคนนี้ได้

ชั่วขณะนี้ แววตาของแขกผู้มาเยือนต่างแปรเปลี่ยนไป!

ตระกูลจางมีทรัพย์สิน ตระกูลเหลิงมีอำนาจ ตอนนี้ แม้แต่เฉียวหยูโม่ก็ยังมีความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดากับครอบครัวเธอ......

เดิมที เหล่าตระกูลในเมืองหลวงที่มาร่วมงานต่างนึกว่านี่เป็นเพียงงานวันเกิดของหญิงสาวรุ่นอนุชนคนหนึ่งเท่านั้น แต่ตอนนี้ ภายในใจพวกเขากลับครุ่นคิดซ้ำแล้วซ้ำอีก......

เกรงว่า พวกเขาคงจะคิดตื้นกันเกินไป!

ขณะเดียวกัน เหลิงหยุนฉีเองก็เบิกตาโพลง ร่างกายอดสั่นสะท้านไปทั้งตัวไม่ได้

เมื่อก่อนเธอเองก็เคยได้ยินชื่อเสียงของเฉียวหยู่โม่มาก่อน ทว่า นั่นอยู่ห่างไกลจากโลกเดิมของเธอไปมาก เธอจึงเห็นว่าเขาเป็นเพียงบุคคลในตำนานมาโดยตลอด คิดไม่ถึงเลย ว่าเกิดใหม่ในครั้งนี้ จะมีคนระดับนี้มาร่วมงานวันเกิดของเธอด้วย

เธออดกำมือไว้แน่นไม่ได้ ทันใดนั้น จู่ ๆจางหมินก็ตบหลังมือเธอยิ้มๆ พลันเอียงตัวเอ่ยเบาๆว่า “ไม่ต้องตื่นเต้น คุณชายเฉียวคือเพื่อนหมากรุกของคุณปู่ เพียงแต่พวกเขาไม่เคยบอกคนนอกมาก่อน คุณปู่ท่านไปประชุมที่ทางใต้ ก็เลยเชิญเขามาหนุนหลังให้หนูโดยเฉพาะ หนูเข้าไปทักทายก็ได้แล้ว อย่างอื่นไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้น”

เป็นอีกครั้งที่เหลิงหยุนฉีอดทึ่งกับตัวตนของลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของตระกูลเหลิงไม่ได้ แม้ว่าคุณพ่อและคุณปู่ต่างติดธุระ ไม่สามารถมาร่วมงานวันเกิดเธอได้ แต่ก็ไม่ใช่อุปสรรคที่พวกเขาจะเล่นใหญ่เพื่อเธอ!

มีสองตระกูลยักษ์ใหญ่อย่างตระกูลเหลิงและตระกูลจางช่วยปูทางให้ไม่พอ ซ้ำยังเชิญคนใหญ่คนโตอย่างคุณชายเฉียวมาร่วมงานให้คนตกใจเล่นอีกด้วย!

นี่มันใช่ “ปูทางให้กว้างๆ” สักที่ไหน นี่มันโรยไปด้วยกลีบกุหลาบเลยต่างหาก!

ทว่า ต่อหน้าทุกสายตาของแขกเหรื่อที่มองมา หยุนฉีไม่มีเวลาให้คิดมาก เธอสูดหายใจเข้าลึก ทำตามคำชี้แนะของจางหมิน มุ่งไปยังประตูทางเข้าของห้องโถงจัดเลี้ยง

ทันทีที่เธอเดินเข้าไปใกล้ และเห็นหน้าของคุณชายเฉียว เธอก็พลันหยุดหายใจ และชะงักกึกนิ่งอยู่กับที่

คนอะไรจะดูดีได้ถึงขนาดนี้!

คิ้วโค้งดั่งคันศร แฝงความสูงศักดิ์และความห่างเหินที่มีมาแต่เกิด สันจมูกโด่งประหนึ่งเทือกเขาที่มีเส้นโค้งตรงชัดเจน ริมฝีปากใต้จมูกนั่น ก็เย้ายวนสะกดสายตา ราวกับว่าแค่ผุดยิ้มเพียงเล็กน้อย ก็สามารถทำให้คนหยุดหายใจได้ ดวงตาดำขลับเหมือนสีหมึกถูกบดบังด้วยขนตาหนางอน ลึกลับประหนึ่งหุบเหวลึกที่ไม่เห็นก้นบึ้ง

อีกฝ่ายหันศีรษะเล็กน้อยมองมายังเธอ แววตาแฝงไปด้วยความพินิจตริตรอง

“สุขสันต์วันเกิด” น้ำเสียงทุ้มลึกปนแหบเบาๆ ซ้ำยังยื่นกล่องของขวัญที่ดูประณีตมาให้