บทที่ 9 ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

หากบอกว่าการมาร่วมงานวันเกิด และเชิญเหลิงหยุนฉีเต้นเปิดงานทำให้คนเบิกตาโพลงอ้าปากค้างแล้ว งั้น ณ ตอนนี้ ที่เฉียวหยู่โม่ “ดูแล” เธออย่างเปิดเผย ก็ทำให้คนเข้าใจสิ่งหนึ่งโดยอัตโนมัติ---สำหรับคุณชายเฉียวแล้ว เหลิงหยุนฉีมีสถานะที่ไม่ธรรมดา

นี่นับว่าเป็นครั้งแรก!

ผู้คนที่รายล้อมต่างงุนงงกันถ้วนหน้า

“เหลิงหยุนฉีรู้จักกับคุณชายเฉียวมาก่อนอยู่แล้วหรือเปล่า? ฉันเพิ่งเคยเห็นคุณชายเฉียวทำตัวพิเศษกับใครแบบนี้เป็นครั้งแรก” คนที่มาร่วมงานในคืนนี้ได้ ต่างเป็นตระกูลผู้ดีชั้นสูงในวงการ ซึ่งก็ย่อมมีลูกสาวตระกูลดังมาเยือนไม่น้อย

เด็กผู้หญิงจะอ่อนไหวกับเรื่องแบบนี้อยู่แล้วตามสัญชาตญาณ

คุณชายเฉียวที่ไม่เคยสนใจเรื่องผู้หญิงมาก่อน กลับดูโปรดปรานในตัวเหลิงหยุนฉีเป็นพิเศษและชัดเจน

ยิ่งมองดูใบหน้าหล่อเหลาและเย็นชาของคุณชายเฉียว เหล่าคุณหนูตระกูลผู้ดีก็ยิ่งอดใจสั่นไม่ได้ วินาทีถัดมา สายตาของพวกเธอที่มองไปยังเหลิงหยุนฉี ก็ไม่อาจใช้เพียงคำว่าอิจฉาริษยามาเปรียบเปรยได้อีก

เหลิงหยุนฉีไปจุดธูปวัดไหนมากันแน่ ถึงได้รับความโปรดปรานจากคุณชายเฉียวแบบนี้! รักษาหน้าเธอเสียยิ่งกว่าอะไร!

เหลิงหยุนฉีได้ยินเฉียวหยู่โม่พูดแบบนั้น ก็อดเลิกคิ้วขึ้นไม่ได้ วินาทีถัดมา ท่ามกลางทุกสายตาของแขกเหรื่อในงาน เธอยืนอยู่ใต้แสงไฟระย้า สีริมฝีปากแดงสดส่องสว่าง แววตากลับแฝงความหนักแน่นที่เห็นได้ยาก เธอสบสายตาที่เผยแววประหลาดใจของทุกคน เชิดคางขึ้นเบาๆ พลางยกยิ้มเล็กน้อย “ก่อนอื่นขอขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมงานเลี้ยงในคืนนี้ แต่ก่อนฉันติดเล่นไม่รู้ประสีประสาอะไร เสียเวลามากมายไปอย่างไร้ประโยชน์ จากนี้ไปฉันจะเริ่มเรียนรู้เกี่ยวกับธุรกิจ ยังไงก็ขอฝากเนื้อฝากตัวกับทุกๆท่านด้วยนะคะ”

ทั้งที่อายุยังน้อย ซ้ำยังพูดถึงเรื่องน่าอายในอดีตเหมือนล้อเลียน ทว่ากลับดูสุขุมหนักแน่น พลางพูดยอทุกคนไปในตัว

ที่สำคัญที่สุด ก็คือท่วงท่าของเธอ ในฐานะเจ้าภาพ ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอสะกดความชุลมุนในงานและเอาอยู่จริงๆ!

พวกคุณหนูตระกูลผู้ดีพลันเผยสีหน้าประหนึ่งเห็นผี

คำพูดคมคายแบบนี้ ออกมาจากปากเหลิงหยุนฉีจริงๆงั้นเหรอ?

ทำไมถึงรู้สึกว่า เหลิงหยุนฉีเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย?

ทั้งที่แต่ก่อนเป็นเด็กผู้หญิงที่กลับกลอกปลิ้นปล้อนแท้ๆ แต่ตอนนี้ เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น ก็ทำให้คนอดมองซ้ำไม่ได้ แม้ข้างๆจะเป็นคุณชายเฉียว ก็ไม่ถูกแย่งซีนเลยสักนิด!

“ฮ่าๆๆ! คุณหนูเหลิงถ่อมตัวไปแล้วล่ะ” คนที่ตอบสนองเร็วที่สุดก็หนีไม่พ้นหวังเชียน เห็นเพียงเขายกแก้วแชมเปญในมือ มองไปยังเหลิงหยุนฉีด้วยสีหน้าแต้มยิ้ม “อย่างอื่นไม่ต้องพูดถึง แค่เพลงวอลซ์นี่ ก็ถือว่าเต้นได้ดีทีเดียวเลย นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเพิ่งเคยเห็นคนที่เต้นเข้าขากับคุณชายเฉียวได้ดีขนาดนี้”

คนอื่นๆคิดในใจว่า พล่ามชัดๆ มันก็แน่อยู่แล้วสิ

แต่ก่อนไม่เคยเห็นคุณชายเฉียวเชิญใครเต้นเลยด้วยซ้ำ!

ทว่า พอเห็นสายตาของคุณชายเฉียวที่ยังคงจดจ้องเหลิงหยุนฉี และมุมปากที่เผยยิ้มคลุมเครือ ทุกคนก็ต่างเข้าใจในทันที!

อย่าเพิ่งสนใจเลยว่าหวังเชียนพูดพล่ามหรือไม่ ที่แน่ ๆคือเขามาถูกทางแล้ว!

แทบจะในชั่วพริบตา ที่ทุกคนสัมผัสได้ถึงทิศทางลมอย่างเฉียบแหลม แขกเหรื่อแต่ละคนต่างเข้ามาพูดคุยกับเหลิงหยุนฉีอย่างกระตือรือร้นทันที จนเธอกลายเป็นจุดศูนย์กลางในงานที่ดึงดูดสายตามากที่สุด

เหลิงหยุนฉีมองเฉียวหยู่โม่แวบหนึ่งโดยไม่รู้ตัว ณ ตอนนี้ อีกฝ่ายกำลังหลุบตาลงและชิมไวน์ แก้วไวน์ในมือถูกแกว่งเบาๆ ระยะใกล้ชิดขนาดนี้ เหมือนว่าเธอจะสามารถได้กลิ่นหอมของเหล้าในแก้วนั่น