ตอนที่ 16
บทที่ 0016
October 31, 2026
“เธอดูเอาเอง!”
ฮั่วเยี่ยนฉือโยนโทรศัพท์ให้เธอ
เฉียวสือเนี่ยนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา บนหน้าจอฉายวิดิโอจากกล้องวงจรปิด
สถานที่ดูเหมือนจะเป็นโรงรถ มีผู้ชายสองคนสวมหมวกและหน้ากากอนามัย ด้อม ๆ มอง ๆ อย่างน่าสงสัยอยู่ที่มุมตึก
ไม่นาน ป๋ายอีอีที่สวมชุดสูทก็มาถึงลานจอดรถ
หลังกดล็อครถ ผู้ชายสองคนนั้นก็พุ่งเข้าหาเธออย่างรวดเร็ว
คนหนึ่งปิดปาก อีกคนหนึ่งเปิดประตู ลากป๋ายอีอีเข้าไปในรถ และขับออกไปอย่างรวดเร็ว!
“คุณป๋ายถูกพาไปที่ไหน ตอนนี้หาเจอหรือยังคะ?”
เฉียวสือเนี่ยนใบหน้าดูจริงจัง ฮั่วเยี่ยนฉือจึงอดกลั้นไว้ และเอ่ย “หลังจากพวกเขาจับป๋ายอีอีขึ้นรถ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่อยู่ในห้องกล้องวงจรปิด ก็พบว่ามีความผิดปกติ จึงสกัดกั้นเอาไว้ได้ทัน”
เฉียวสือเนี่ยนหัวเราะเยาะ “น่าสนใจจริง ๆ ชายสองคนไปจับตัวเธออย่างนั้น แต่กลับเลือกสถานที่ที่มีกล้องวงจรปิด เพื่อรอให้คนพบเห็น”
“เฉียวสือเนี่ยน ท่าทางแบบนี้หมายความว่าอย่างไร?”
ฮั่วเยี่ยนฉือโมโหจัด “ช่วงที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยช่วยป๋ายอีอีออกมาจากรถ มีเทปปิดที่ปากของเธอ แขนทั้งสองข้างก็ถูกมัดไว้ หากไม่พบทันเวลา อาจเกิดเรื่องไม่คาดฝันตามมาก็ได้!”
ขณะที่เอ่ย ฮั่วเยี่ยนฉือก็โยนรูปภาพหลายใบออกมา
“ชายสองคนที่ก่อคดีรับสารภาพ บอกว่ามีผู้หญิงให้เงินก้อนหนึ่งพร้อมรูปภาพ สั่งให้พวกเขาทำ”
“ระหว่างทางที่คุณไปบ้านคุณตา คนขับรถได้แวะที่ปั๊มน้ำมัน และคุณเข้าไปในร้านสะดวกซื้อ ผู้ชายสองคนนี้ก็ปรากฏตัวอยู่ที่นั่นด้วย จะเป็นเรื่องบังเอิญขนาดนั้นเลยเหรอ?”
ในรูปภาพมีคนสองคนที่สวมหมวก และรูปร่างคล้ายกับผู้ชายในกล้องวงจรปิด ปรากฎอยู่ในร้านสะดวกซื้อที่เดียวกันกับเธอจริง ๆ
เพราะเฉียวสือเนี่ยนไม่ได้รับประทานอาหารเช้า จึงเข้าไปซื้ออะไรมารองท้อง และไม่ได้สังเกตเลยว่ามีใครอยู่รอบตัวบ้าง
และยิ่งไม่รู้ด้วยว่า ป๋ายอีอีจะใช้แผนทำร้ายตัวเองนี้ ใส่ร้ายเธอ
“ไม่นับเรื่องตอนเช้าที่เธอทำให้ป๋ายอีอีอับอาย ตอนกลางวันยังวางแผนให้คนไปจับตัวเธออีก ไม่คิดว่าควรจะมีคำอธิบายหน่อยเหรอ?” ฮั่วเยี่ยนสือถามอย่างเยือกเย็น
เฉียวสือเนี่ยนคิดว่ามันไร้สาระมาก “ฉันดูดวงได้หรือมีความสามารถคาดการณ์ได้ล่วงหน้าเหรอ? ฉันจะรู้ได้อย่างไรว่ามีผู้ชายสองคนอยู่ที่นั่น แล้วให้พวกเขาจัดการป๋ายอีอี?”
“สองคนนั้นเป็นคนจรจัด เพื่อเงินแล้วสามารถทำได้ทุกอย่าง เธอจึงเกิดความคิดขึ้นมาในทันที มีปัญหาอะไรไหม?”
ตรรกะนี้ เฉียวสือเนี่ยนยอมเลยจริงๆ!
“งั้นคุณก็แจ้งความสิ และให้ตำรวจเขาจัดการ!”
“เธอรู้อยู่แล้วว่าป๋ายอีอีจะไม่ซักไซ้หาความรับผิดชอบ และปล่อยตัวไป ดังนั้นถึงได้บอกให้แจ้งตำรวจอย่างใจเย็นแบบนี้ใช่ไหมล่ะ?”
ใบหน้าหล่อเหลาของฮั่วเยี่ยนฉือเยื่อกเย็นและถมึงทึง “เฉียวสือเนี่ยน ปกติเธอจะเอาแต่ใจ หรือก่อเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ฉันทนได้หมด แต่ครั้งนี้เธอกล้าหัดที่จะลักพาตัว ไม่ว่าป๋ายอีอีจะซักไซ้หรือไม่ เธอก็ต้องไปขอโทษเขา!”
“ถ้าฉันไม่ไปล่ะ?” เฉียวสือเนี่ยนถาม
“ฉันก็แค่นำเรื่องทั้งหมดนี้ส่งให้คุณตา และให้ผู้อาวุโสท่านเป็นคนจัดการ”
“คุณมันเลว!” เฉียวสือเนี่ยนโมโห
ใบหน้าหล่อเหลาของฮั่วเยี่ยนฉือขรึมลงกว่าเดิม “งั้นเธอจะไปหรือว่าไม่ไป?”
“ไปก็ไป” เฉียวสือเนี่ยนยอมแพ้แล้ว
เธอไม่อาจปล่อยให้คุณตาเห็นสิ่งเหล่านี้ และเป็นกังวลแทนเธอได้
แถมเธอก็อยากจะเจอป๋ายอีอีสักครั้ง ดูสิว่าเธอมีเจตนาอะไรกันแน่