ตอนที่ 193
ตอนที่ 193 นิกายหมื่นกระบี่ตกที่นั่งลำบาก
October 22, 2026
ตอนที่ 193 นิกายหมื่นกระบี่ตกที่นั่งลำบาก
ณ เขาอวิ๋นไถ แคว้นต้าเซี่ย
มองเห็นยอดเขาเรียงสลับซับซ้อนไปมา ต้นไม้เก่าแก่เขียวขจี มีเมฆหมอกและปราณวิญญาณปกคลุมเอาไว้ เป็นสถานที่ที่เหมาะแก่การบำเพ็ญเพียรอย่างยิ่ง
ลึกเข้าไปในภูเขาที่มีเมฆหมอกลอยวนอยู่นั้น กลับมีประกายดาบอันน่าพิศวงทะยานสู่ท้องฟ้าเป็นระยะ เกิดเป็นคลื่นพลังสุดตระการตาขึ้น
ในตอนนั้นเองก็มีเงาของอาคารโบราณมากมายที่แม้จะดูลางเลือนปรากฏขึ้น
ใช่แล้ว
ที่นี่ก็คือดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในการบำเพ็ญเพียรวิถีกระบี่แห่งจงหยวน
นิกายหมื่นกระบี่ !
ในเวลานี้ ภายในตำหนักเก่าแก่หลังหนึ่ง
ประมุขนิกายหมื่นกระบี่ เจี้ยนเจิ้งหยวน นั่งอยู่ด้านหน้า และมีเหล่าผู้อาวุโสของนิกายหมื่นกระบี่นั่งขนาบอยู่สองข้างทั้งซ้ายขวา
ด้วยเพราะบำเพ็ญเพียรวิถีกระบี่ จึงทำให้พวกเขาแต่ละคนมีท่าทางดุดัน ราวกับแสดงให้เห็นถึงความสามารถแม้จะนั่งอยู่นิ่ง ๆ จนรับรู้ได้ถึงความกดดันบางอย่างที่มองมิเห็น
และในตอนนั้นเอง เจี้ยนเจิ้งหยวนที่ใบหน้าแฝงไว้ซึ่งความปิติยินดีก็ได้ประกาศต่อหน้าทุกคนว่า “ทุกท่าน วันนี้ข้าได้ไปที่แดนต้องห้ามมาด้วยตนเอง หากมิมีสิ่งใดผิดพลาดล่ะก็ อีกมินานท่านบรรพจารย์ที่เข้าฌานอยู่ ณ แดนต้องห้ามก็จะออกจากฌานแล้ว”
“อะไรนะ ? ”
“ท่านประมุข ท่านพูดจริงหรือ ท่านบรรพจารย์ท่านนั้นยังมีชีวิตอยู่จริงหรือ ? ”
“ช่างน่าเหลือเชื่อยิ่งนัก ที่นั่นคือแดนต้องห้ามของนิกายหมื่นกระบี่ของเรา ภายในเต็มไปด้วยไอพลังอันชั่วร้าย คาดมิถึงว่าท่านบรรพจารย์ท่านนั้นจะสามารถเข้าฌานอยู่ที่นั่นได้ถึงหนึ่งพันปีเต็ม ๆ ”
“ใช่แล้ว ด้วยเพราะสระฝังกระบี่ภายในแดนต้องห้าม ทำให้ไอพลังชั่วร้ายภายในนั้นน่าหวาดกลัวเป็นอย่างมาก หากมิระวังให้ดี วิญญาณกระบี่อาจจะสูญสลายและมิมีทางฟื้นคืนได้อีกตลอดกาล ทว่าท่านบรรพจารย์ของเรากลับเข้าฌานอยู่ที่นั่นได้ถึงหนึ่งพันปีเต็ม ๆ ”
“ใช่แล้ว ในเมื่อท่านบรรพจารย์ยังมีชีวิตอยู่ เช่นนั้นเขาจะมีตบะบารมีแก่กล้าถึงขั้นใดกันนะ ? ”
“ตบะบารมี ? ”
“ข้าว่าหากมิมีสิ่งใดผิดพลาด ท่านบรรพจารย์ท่านนี้คงเข้าสู่ขั้นมหายานแล้วกระมัง ? ”
“มิใช่ หากมิมีสิ่งใดผิดพลาดคงจะใกล้บรรลุเป็นเซียนเต็มที มิเช่นนั้นคงจะมิออกจากฌานในเร็ว ๆ นี้เป็นแน่ ? ”
ขณะที่เหล่าผู้อาวุโสภายในนิกายกำลังถกเถียงกันอยู่นั้น
“ทุกท่านอย่าเพิ่งคาดเดาไปต่าง ๆ นานาเลย”
เจี้ยนเจิ้งหยวนโบกมือแล้วเอ่ยต่อ “ตอนนี้ยังมิสามารถบอกได้ว่าท่านบรรพจารย์จะออกจากฌานเมื่อใด”
“ทว่าสิ่งหนึ่งที่สามารถยืนยันได้ก็คือท่านบรรพจารย์ยังมิได้ละสังขาร”
เจี้ยนเจิ้งหยวนเอ่ยถึงตรงนี้ ก็กวาดตามองทุกคนเล็กน้อย “ทุกท่าน บัดนี้ก็ใกล้จะถึงวันรับศิษย์ใหม่ของนิกายหมื่นกระบี่ของเราแล้ว”
“เช่นนั้นข้าจึงเห็นสมควรว่าช่วงนี้เราควรปล่อยข่าวออกไป ให้ผู้คนได้รับรู้ถึงการมีตัวตนอยู่ของท่านบรรพจารย์ท่านนี้ ซึ่งจะทำให้นิกายหมื่นกระบี่ยังคงถูกกล่าวถึง และเป็นผู้นำในวิถีกระบี่แห่งจงหยวนอยู่”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ผู้อาวุโสภายในนิกายกว่าสิบคนพลันดวงตาเปล่งประกายขึ้นมาทันที ท่าทางแต่ละคนต่างเต็มไปด้วยความตื่นเต้นยินดี
ดินแดนศักดิ์สิทธิ์จื่อชิงและนิกายหมื่นกระบี่ แม้จะอยู่คนละแคว้นกัน
ทว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองก็มิได้อยู่ห่างไกลกันมากนัก โดยห่างกันเพียงมิกี่พันลี้เท่านั้น
อีกทั้งมินานมานี้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์จื่อชิงยังเพิ่งได้รับโชคพลิกฟ้า จนมีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่ว
แน่นอนว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือโชคของดินแดนศักดิ์สิทธิ์จื่อชิงนั้นยังเกี่ยวข้องกับวิถีกระบี่อีกด้วย
เช่นนี้จึงทำให้ชื่อเสียงในวิถีกระบี่ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์จื่อชิงเหนือกว่านิกายหมื่นกระบี่ที่สืบทอดวิถีกระบี่กันมารุ่นสู่รุ่นเป็นอย่างมาก
แค่คิดก็รู้แล้วว่าจะส่งผลกระทบต่อนิกายหมื่นกระบี่ ที่กำลังเตรียมจะเปิดรับศิษย์ใหม่เช่นไร
สำหรับเรื่องนี้ !
ย่อมทำให้เหล่าผู้อาวุโสของนิกายหมื่นกระบี่มิพอใจอย่างมาก แต่ก็มิอาจทำสิ่งใดได้
แต่วันนี้เมื่อเจี้ยนเจิ้งหยวนได้ไปตรวจสอบที่แดนต้องห้าม และพบว่าภายในกลับยังมีคลื่นพลังชีวิตเล็ดลอดออกมา
นั่นจึงหมายความว่าท่านบรรพจารย์ที่เข้าฌานในแดนต้องห้ามเมื่อหนึ่งพันปีก่อน ยังมิได้ละสังขาร
จวบจนถึงทุกวันนี้ก็ยังคงมีชีวิตอยู่
สำหรับนิกายหมื่นกระบี่ที่กำลังสูญเสียขวัญกำลังใจ สิ่งนี้ย่อมถือเป็นเรื่องที่น่ายินดีที่สุดเลยก็ว่าได้
ขอเพียงท่านบรรพจารย์ท่านนี้ออกจากฌาน ด้วยความแตกฉานในวิถีกระบี่ของเขา เชื่อว่าจะต้องทำให้นิกายหมื่นกระบี่ กลับมามีชื่อเสียงเลื่องลืออย่างแน่นอน
“ท่านประมุข ความคิดของท่านมิเลวเลย ขอเพียงท่านบรรพจารย์นิกายหมื่นกระบี่ของเราท่านนั้นออกจากฌาน ผู้บำเพ็ญเพียรวิถีกระบี่ทั่วหล้าจะต้องก้มหัวให้เราเป็นแน่”
ผู้อาวุโสใหญ่สุดที่นั่งข้างเจี้ยนเจิ้งหยวน เอ่ยขึ้นพร้อมเสียงหัวเราะ
“ใช่แล้ว ท่านบรรพจารย์ของเราท่านนี้จะต้องประสบความสำเร็จในวิถีกระบี่อย่างมากเป็นแน่ มิเช่นนั้นเหตุใดจึงจะออกจากฌานมาในเวลานี้กันเล่า ? ”
“ประสบความสำเร็จในวิถีกระบี่อย่างมากงั้นหรือ ? ”
“ข้าว่าท่านบรรพจารย์ออกจากฌานครั้งนี้ อาจจะเพียงเพื่อพบหน้าศิษย์อย่างพวกเราก็ได้”
ผู้อาวุโสอีกท่านหนึ่งเอ่ยขึ้น