ตอนที่ 218 เหตุใดถึงความจำสั้นเช่นนี้

ตอนที่ 218 เหตุใดถึงความจำสั้นเช่นนี้

ทันทีที่ราชันทมิฬเอ่ยจบ

เหล่าผู้แข็งแกร่งของเผ่าพยัคฆ์ดำต่างก็นิ่งอึ้งไปตาม ๆ กัน

เจ้าปีศาจไร้ยางอายผู้นี้บ้าไปแล้วหรือเยี่ยงไร ?

แม้มิได้พบกันเพียงช่วงสั้น ๆ แต่กลับสามารถก้าวสู่ระดับจักรพรรดิปีศาจได้แล้วหรือนี่

แม้ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรนี้จะน่าเหลือเชื่อก็จริง

ทว่าแม้จะบรรลุได้อย่างรวดเร็ว บัดนี้ก็ยังมีตบะบารมีเป็นเพียงจักรพรรดิปีศาจเท่านั้น

กลับกล้าท้าทายท่านบรรพบุรุษทั้งสาม แห่งเผ่าพยัคฆ์ดำของพวกเขา

ท่านบรรพบุรุษทั้งสามแห่งเผ่าพยัคฆ์ดำของพวกเขานั้น ล้วนแต่เป็นจ้าวปีศาจตัวจริงเสียงจริง

ส่วนจักรพรรดิปีศาจแม้จะแข็งแกร่งเพียงใดก็เป็นเพียงจักรพรรดิปีศาจเท่านั้น เทียบกับผู้ที่ไร้เทียมทานเช่นจ้าวปีศาจแล้ว นับว่าต่างกันราวฟ้ากับเหวก็ว่าได้

หรือราชันทมิฬเข้าใจว่ามีเผ่าจิ้งจอกวิญญาณหนุนหลังแล้ว ก็จะสามารถทำอะไรตามอำเภอใจได้เยี่ยงนั้นหรือ ?

อีกอย่างเหตุใดเผ่าจิ้งจอกวิญญาณถึงมากับปีศาจที่ไร้ยางอายเช่นราชันทมิฬได้ ?

ตอนนั้นเองเฮยจวงที่เป็นหัวหน้าเผ่าก็กวาดสายตามองราชันทมิฬ รวมทั้งปีศาจเผ่าจิ้งจอกวิญญาณที่ขนาบข้างและอยู่ทางด้านหลังของราชันทมิฬ

“ผู้ใดให้ความกล้าเช่นนี้ต่อเผ่าจิ้งจอกวิญญาณของพวกเจ้ากัน ถึงกล้ามาโอหังในเขตแดนของเผ่าพยัคฆ์ดำของข้าได้?”

เฮยจวงเอ่ยหาเรื่องเผ่าจิ้งจอกวิญญาณด้วยแววตาเย็นเยียบ

“หรือว่าเผ่าจิ้งจอกวิญญาณของพวกเจ้าต้องการเปิดศึกกับเผ่าพยัคฆ์ดำของข้า…”

ยังมิทันสิ้นเสียง

“ตู้ม ! ”

ลำแสงสีขาวที่ห่อหุ้มเอาไว้ด้วยพลังเวทย์มหาศาล ก็พุ่งโจมตีที่หน้าอกของเฮยจวงทันที โดยที่เฮยจวงมิทันได้มีโอกาสตอบโต้ใด ๆ

วินาทีต่อมา เฮยจวงที่ร่างชุ่มไปด้วยเลือด ก็ปลิวไปด้านหลังหลายร้อยจั้งราวกับว่าวที่สายป่านขาดก็มิปาน

“บังอาจ ! ”

ผู้แข็งแกร่งของเผ่าพยัคฆ์ดำคำรามก้อง พร้อมกับก้าวไปข้างหน้าแทบจะพร้อม ๆ กัน

ตอนนั้นเองถูซื่อก็ก้าวขึ้นมา

ทันใดนั้นไอพลังระดับจ้าวปีศาจก็ระเบิดออกมา ไอปีศาจอันรุนแรงปกคลุมไปทั่วทั้งแผ่นฟ้าของเขตแดนเผ่าพยัคฆ์ดำภายในพริบตา

เดิมนางตั้งใจจะปกปิดไอพลังของตัวเอง เพื่อดูว่าใบหลิวในมือของราชันทมิฬจะมีพลังเช่นใดกันแน่

จากนั้นค่อยอาศัยโอกาสนั้นในการลงมือ

แต่ปีศาจเผ่าพยัคฆ์ดำกลับมิแบ่งแยกถูกผิด กล้าพุ่งเป้ามาที่เผ่าจิ้งจอกวิญญาณ

เผ่าจิ้งจอกวิญญาณแม้จะมิใช่เผ่าที่เป็นผู้นำในเทือกเขาแดนใต้ แต่ก็เป็นหนึ่งในเผ่าที่เก่าแก่ที่สุด

นางคาดมิถึงว่าจะถูกเผ่าพยัคฆ์ดำเหยียดหยามถึงเพียงนี้

นางเป็นถึงจ้าวปีศาจ จะปล่อยให้ปีศาจของเผ่าพยัคฆ์ดำเหยียดหยามเผ่าของนางเช่นนี้ได้เยี่ยงไรกัน ?

ยิ่งกว่านั้นบัดนี้ผู้แข็งแกร่งของเผ่าจิ้งจอกวิญญาณทั้งหมดก็มารวมตัวกันอยู่นี่แล้ว หากบรรพบุรุษเช่นนางกล้ำกลืนฝืนทน มิเท่ากับทำให้คนในเผ่าต้องเจ็บปวดและผิดหวังเยี่ยงนั้นหรือ ?

ที่สำคัญที่สุดก็คือ การที่เผ่าพยัคฆ์ดำรังแกเผ่าจิ้งจอกวิญญาณเช่นนี้ นับแต่นี้ก็มิจำเป็นที่จะต้องประนีประนอมกันอีกแล้ว

“ท่านจ้าวปีศาจ ! ”

“บรรพบุรุษของเผ่าจิ้งจอกวิญญาณท่านนั้นก็มาด้วย ! ”

ผู้แข็งแกร่งเผ่าพยัคฆ์ดำมากมายมีสีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกทันที ที่สัมผัสถึงไอพลังอันน่ากลัว รวมทั้งไอปีศาจมหาศาลที่แผ่ออกมาจากกายของถูซื่อ

ตอนนั้นเองถูซื่อก็ได้เอ่ยเสียงเย็น พร้อมกวาดตามองเหล่าผู้แข็งแกร่งของเผ่าพยัคฆ์ดำ “ท่านทั้งสาม ปีศาจในเผ่าพยัคฆ์ดำของท่านเหยียดหยามเผ่าของข้าเพียงนี้ หรือว่าพวกท่านมิคิดจะปรากฏตัว เพื่ออธิบายเรื่องนี้หน่อยหรือ ? ”

มินานก็มีเสียงหยาบกระด้างเสียงหนึ่ง ดังออกมาจากส่วนลึกของเผ่าพยัคฆ์ดำ

“ถูซื่อ คาดมิถึงว่าการกระทบกระทั่งเล็ก ๆ น้อย ๆ จะทำให้จ้าวปีศาจเช่นเจ้ามาปรากฏตัวได้”

“แต่ในเมื่อเจ้ามาถึงนี่แล้ว เช่นนั้นก็ควรให้คำอธิบายแก่พวกข้า และเผ่าพยัคฆ์ดำของข้าด้วยมิใช่หรือ ? ”

หลังสิ้นเสียงเงาดำอันน่าสะพรึงกลัวสามเงาก็ทะยานสู่ฟ้า ไอปีศาจรุนแรงมหาศาลปกคลุมไปทั่วในพริบตา