ตอนที่ 272 ทุกคนในเมืองเสี่ยวฉือล้วนเป็นเซียนหมดแล้ว ?

ตอนที่​ 272 ทุก​คนใน​เมือง​เสี่ยว​ฉือ​ล้วน​เป็น​เซียน​หมด​แล้ว​ ?

ครึ่ง​ชั่ว​ยาม​ผ่าน​ไป​ไว​ราว​พริบตา​

เมื่อ​เห็น​หนาน​กง​เสวียน​จีหลับตา​แน่น​ ราวกับ​ตก​อยู่​ใน​อยู่​ใน​ภวังค์​บางอย่าง​อยู่​

เย่​ฉางชิงก็​ยิ้ม​ออกมา​ และ​ตัดสินใจ​มิพูด​สิ่งใด​ต่อ​อีก​

ใน​เมื่อ​หนาน​กง​เสวียน​จีสามารถ​ทำความเข้าใจ​ได้​ง่าย ๆ​ เช่นนี้​ และ​เขา​เอง​ก็ได้​พูด​ออกมา​เยอะ​มาก​พอแล้ว​

ใน​เมื่อ​เป็น​เช่นนั้น​ก็​ปล่อย​ให้​หนาน​กง​เสวียน​จีค่อย ๆ​ ไตร่ตรอง​ไป​ก็แล้วกัน​

ต้อง​บอ​กว่า​เพื่อ​เป็น​การตอบแทน​ที่​หนาน​กง​เสวียน​จีและ​ซือ​ถูเจิ้น​ผิง​ นำ​หิน​หุน​หยวน​กลับมา​ให้​ถึงหนึ่ง​ล้าน​ก้อน​

เขา​หา​ได้​หวง​ความรู้​ใด​ ๆ ไม่

และ​เขา​เอง​ก็ได้​อธิบาย​ความรู้​ ความเข้าใจ​ ใน​วิถี​หมาก​ของ​ตัวเอง​ทั้งหมด​ที่​มีให้​แก่​หนาน​กง​เสวียน​จีไป​มิน้อย​

สิ่งเหล่านี้​มีแต่​เรื่องสำคัญ​ทั้งสิ้น​ !

อีก​อย่าง​ก่อนหน้านี้​เขา​ก็​เคย​เดินหมาก​กับ​หนาน​กง​เสวียน​จีมาแล้ว​ ความ​แตกฉาน​ใน​วิถี​หมาก​ของ​อีก​ฝ่าย​เป็น​เช่นไร​ เขา​ย่อม​รู้ดี​อยู่​แก่​ใจ

เช่นนั้น​ต่อให้​เขา​พูด​ไป​มากกว่า​นี้​ ก็​มิแน่​ว่า​อีก​ฝ่าย​จะสามารถ​เข้าใจ​ได้​ทั้งหมด​

อีก​ทั้ง​สำหรับ​มือใหม่​ใน​การ​เล่น​หมากล้อม​อย่าง​หนาน​กง​เสวียน​จีแล้ว​

สิ่งที่​เขา​พูด​ไป​ หาก​อีก​ฝ่าย​สามารถ​เข้าใจ​ได้​ทั้งหมด​ ภายภาคหน้า​จะต้อง​เป็นประโยชน์​ต่อ​การ​เดินหมาก​ของ​เขา​อย่าง​แน่นอน​

ขณะเดียวกัน​เย่​ฉางชิงก็​ชำเลือง​มอง​หนาน​กง​เสวียน​จีที่​มีท่าทาง​เคร่งเครียด​ พลาง​ลอบ​ทอดถอนใจ​กับ​ตัวเอง​

‘เป็น​ถึงผู้บำเพ็ญเพียร​ระดับสูง​แล้ว​ เหตุใด​ยัง​ต้อง​ลุ่มหลง​การ​เดินหมาก​เช่นนี้​อีก​เล่า​ ? ’

‘เจ้าอย่า​บอก​นะ​ว่า​เจ้าหนาน​กง​เสวียน​จี เป็น​ผู้บำเพ็ญเพียร​ใน​วิถี​หมากล้อม​ ? ’

‘เป็นไป​มิได้​ เป็นไป​มิได้​เด็ดขาด​ มิเช่นนั้น​ข้า​ก็​คง​บรรลุ​เป็น​เซียน​ด้วย​วิถี​หมาก​ไป​นาน​แล้ว​ ! ’

หลังจาก​พร่ำบ่น​ภายในใจ​แล้ว​ เย่​ฉางชิงก็​เพิ่งจะ​นึก​ขึ้น​ได้​ว่า​ตัวเอง​นั้น​ เป็นหนี้บุญคุณ​หิน​หุน​หยวน​หนึ่ง​ล้าน​ก้อน​ของ​หนาน​กง​เสวียน​จีและ​ซือ​ถูเจิ้น​ผิง​อยู่​

ใน​เมื่อ​เป็น​เช่นนี้​ เชิญพวกเขา​อยู่กิน​หม้อไฟ​เสือดำ​สัก​มื้อ​ก็แล้วกัน​

คิดได้​เช่นนั้น​

“ทั้งสอง​ท่าน​ดู​จาก​สถานการณ์​แล้ว​ เกรง​ว่า​พวก​ท่าน​คง​มิอาจ​กลับ​ไป​เร็ว ๆ นี้​ได้​แล้ว​”

เย่​ฉางชิงเอ่ย​กับ​ซีเห​มิน​เห​ลย​หู่​และ​ซือ​ถูเจิ้น​ผิง​ “ใน​เมื่อ​เป็น​เช่นนั้น​ข้า​จะไป​เตรียม​หม้อไฟ​ พวก​ท่าน​ดื่ม​เป็นเพื่อน​ข้า​สัก​จอก​ค่อย​กลับ​เถอะ​”

“ท่าน​เย่​ คือ​ว่า​…”

ซีเห​มิน​เห​ลย​หู่​และ​ซือ​ถูเจิ้น​ผิง​มีท่าทาง​อึกอัก​ขึ้น​มาทันใด​

เย่​ฉางชิงจึงรีบ​โบกมือ​ปฏิเสธ​ทันที​ “ท่าน​ทั้งสอง​อย่า​ได้​เกรงใจ​ ผู้​ที่มา​ต่าง​ก็​ล้วน​เป็น​แขก​ทั้งสิ้น​”

เอ่ย​จบ​เย่​ฉางชิงก็​ลุกขึ้น​ยืน​ ก่อน​จะเดิน​ตรง​ไป​ทาง​ห้องครัว​

ผ่าน​ไป​ครู่หนึ่ง​ซือ​ถูเจิ้น​ผิง​ก็​หันไป​มอง​ซีเห​มิน​เห​ลย​หู่​ แล้วก็​เหลือบมอง​ทาง​ห้องครัว​ ก่อน​จะเพ่ง​กระแสจิต​และ​เอ่ย​ออกมา​ว่า​

“ผู้อาวุโส​ซีเห​มิน​ ผู้อาวุโส​เย่​ต้อนรับขับสู้​พวกเรา​ถึงเพียงนี้​ ผู้น้อย​รู้สึก​เกรงใจ​จริง ๆ​ เลย​ขอรับ​ ! ”

ซีเห​มิน​เห​ลย​หู่​ยิ้มแห้ง​ ๆ ออกมา​ พลาง​ส่ายหน้า​ไปมา​ “ใคร​กัน​จะมิรู้สึก​เช่นนั้น​เล่า​”

ซือ​ถูเจิ้น​ผิง​จึงเอ่ย​ถามพร้อม​รอยยิ้ม​ว่า​ “ผู้อาวุโส​ซีเห​มิน​ เหตุใด​ผู้น้อย​รู้สึก​ว่า​ครา​นี้​ผู้อาวุโส​เย่​ เหมือน​จะมอบ​โอกาส​อัน​ยิ่งใหญ่​ให้​แก่​พี่​หนาน​กง​เลย​ขอรับ​”

“ต้อง​ยอมรับ​ว่า​นี่​เป็น​โอกาส​และ​วาสนา​ที่​ยิ่งใหญ่​จริง ๆ​ ”

ซีเห​มิน​เห​ลย​หู่​สัมผัส​ได้​ถึงไอ​พลัง​ที่​เปลี่ยนแปลง​ไป​ของ​หนาน​กง​เสวียน​จี ที่​ยังคง​ตกอยู่ในภวังค์​ ก่อน​จะเอ่ย​สนับสนุน​

“หาก​มิมีสิ่งใด​ผิดพลาด​หลังจากที่​เขา​ตื่น​จาก​ภวังค์​แล้ว​ อีก​มินาน​เขา​จะต้อง​บรรลุ​ระดับ​ได้​สำเร็จ​ อาจ​ถึงขนาด​บรรลุ​ต่อเนื่อง​หลาย​ขั้น​เลย​ก็​เป็นได้​”

“ห๊ะ​ ! ”

ซือ​ถูเจิ้น​ผิง​มีสีหน้า​เปลี่ยนไป​ทันที​

ก้าว​เดียว​สามารถ​ทะลวง​พันธนาการ​ของ​ระดับ​ถ้ำสวรรค์​ ก้าว​สู่ระดับ​มหายาน​ได้​

อีก​ทั้ง​ยัง​มีโอกาส​บรรลุ​ต่อเนื่อง​หลาย​ขั้น​

โอกาส​ที่​ผู้อาวุโส​เย่​มอบให้​จะยิ่งใหญ่​เกินไป​แล้ว​กระมัง​ !

หลังจาก​นิ่งเงียบ​อยู่​สักพัก​ ซือ​ถูเจิ้น​ผิง​ก็​มอง​หนาน​กง​เสวียน​จีที่​ตกอยู่ในภวังค์​ด้วย​ใบ​หน้าที่​เต็มไปด้วย​ความอิจฉา​ พลาง​เอ่ย​ภายในใจ​ว่า​ “พี่​หนาน​กง​ ต้อง​ยอมรับ​ว่า​ข้า​รู้สึก​อิจฉา​ท่าน​จริง ๆ​ ”

“แต่​การ​ที่​ผู้อาวุโส​เย่​ทำ​เช่นนี้​ย่อม​ต้อง​มีเหตุผล​ของ​เขา​ ภายภาคหน้า​ท่าน​และ​ข้า​ต้อง​จดจำ​บุญคุณ​ใน​ครา​นี้​ของ​ผู้อาวุโส​เย่​เอาไว้​ให้​ดี​ล่ะ​ ! ”

ตอนนั้น​เอง​ซีเห​มิน​เห​ลย​หู่​จึงเอ่ย​ด้วย​รอยยิ้ม​ว่า​ “พวกเรา​สอง​คน​ก็​อย่า​ได้​นั่ง​อยู่​ตรงนี้​เลย​ ไป​ถามผู้อาวุโส​เย่​ดีกว่า​ว่า​มีสิ่งใด​ให้​ช่วย​หรือไม่​”

ซือ​ถูเจิ้น​ผิง​พยักหน้า​เห็นด้วย​ ก่อน​จะลุกขึ้น​ยืน​ในทันที​