ตอนที่ 339
ตอนที่ 339 เจ้ามิอยากเห็นโลกหลังประตูสวรรค์เยี่ยงนั้น หรือ ?
October 22, 2026
หลังผ่านไปมิกี่อึดใจ ด้านหลังของเย่ฉางชิงก็มีพลังอันปั่นป่ วน ปะทุขึ้น อัสนีบาตสีขาวและห่อหุ้มด้วยพลังทาลายล้างอันน่ากลัว พลุ่งพล่านออกมาอย่างต่อเนื่อง
ส่วนเขาที่ยืนอยู่กลางอากาศ กลับยังคงสงบนิ่งและมิได้เผยสี หน้าใด ๆ ออกมา
วินาทีนี้ตัวเขาราวกับกลายเป็ นเทพบรรพบุรุษ ผู้ที่สามารถเบิก ฟ้ าและสร ้างโลกขึ้นมาได้ ด้วยพลังต้องห้ามในตานาน
ขณะเดียวกัน แม้แต่พวกเปาต้าเหมยที่จาอดีตชาติได้ เวลานี้ก็ ยังอดมิได้ที่จะตื่นตระหนกขึ้นมา สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตกใจ
“น่าเหลือเชื่อ ช่างน่าเหลือเชื่อยิ่งนัก ! ”
“ดูจากสถานการณ์ในตอนนี้แล้ว ก่อนหน้านี้พวกเราคงประเมิน พลังของท่านเย่ต่าเกินไปเสียแล้ว”
“ใช่แล้ว ตอนนี้ดูเหมือนว่าแม้แต่ผู้ที่เก่งกาจที่สุดในแดนสวรรค์ โบราณ บางทียังมิอาจเทียบเคียงกับท่านเย่ในตอนนี้ได้ด้วยซ้า’’
“หมายความว่า ท่านเย่มาจากโลกในตานานชั้นนั้นหรือ ? ”
“หากมิมีสิ่งใดผิดพลาดล่ะก็คงจะเป็ นเช่นนั้น’’
“แต่หากมาจากโลกนั้นจริง แล้วเหตุใดท่านเย่ถึงได้มาปรากฏตัว ยังโลกเล็ก ๆ เช่นนี้ได้ ? ”
“เฒ่าหวาง แม้ชาติที่แล้วพวกเราจะถือเป็ นผู้แข็งแกร่งและ เก่งกาจของแดนสวรรค์โบราณ ทว่าสาหรับผู้แข็งแกร่งของโลกชั้น นั้นแล้ว เกรงว่าระดับพวกเราก็ยังมิได้อยู่ในสายตาของเขาอยู่ดี เช่นนั้นเรื่องบางเรื่องหาใช่สิ่งที่พวกเราจะสามารถเข้าใจได้”
“ช่างเถอะ ขอเพียงท่านเย่สามารถช่วยเปิดประตูสวรรค์ให้พวก เรา และกลับไปยังแดนสวรรค์โบราณได้อีกครา พวกเราก็ควรจะ พอใจแล้ว”
ระหว่างที่ทุกคนกาลังถกเถียงกันอยู่นั้น
“เปรี้ยง ! ”
พลังจิตอันน่ากลัวจ านวนมหาศาล พลันกดดันลงมาอย่าง ต่อเนื่อง
ทว่าพลังจิตอันน่ากลัวกลุ่มนี้ กลับพุ่งเข้าไปหาเย่ฉางชิงเพียงผู้ เดียวเท่านั้น
ในขณะนั้นเองกลุ่มคนที่อยู่ใจกลางเมืองเสี่ยวฉือ ราวกับสัมผัส ได้ถึงอะไรบางอย่าง
ทันใดนั้น สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง ท่าทางตื่น ตระหนกเมื่อครู่พลันกลายเป็ นหวาดหวั่น
แล้วก็เป็ นดังเช่นที่พวกเขาคาดเดาเอาไว้ก่อนหน้านี้มิมีผิด
ทันทีที่ประตูสวรรค์เปิ ดออก เจตจานงแห่งสวรรค์จะสาแดง ออกมา !
ทว่าแม้เจตจ านงสวรรค์อันน่ากลัวจะปรากฏ แต่กลับมีผลต่อเย่ ฉางชิงเพียงผู้เดียว
ส่วนพวกเขาหากต้องการไปจากโลกใบนี้ กลับไปยังแดนสวรรค์ โบราณอีกครั้ง คงทาได้เพียงอาศัยพลังของท่านเย่ผู้นี้เท่านั้น
คิดถึงตรงนี้ ทุกคนก็สบตากันเล็กน้อย ท่าทางเต็มไปด้วยความ ละอายแก่ใจ
หากท่านเย่สามารถต้านทานเจตจ านงแห่งสวรรค์ และท าให้ ประตูสวรรค์ปรากฏได้ก็คงจะดีมิน้อย
แต่หากล้มเหลวขึ้นมา
เช่นนั้นมิเพียงพวกเขาและโลกใบนี้จะต้องล่มสลายไปพร ้อม ๆ กันในอีกมิช ้า เกรงว่าแม้แต่ท่านเย่เองก็จะต้องถูกวิถีฟ้ าสะท้อนกลับ อีกด้วย
ยิ่งไปกว่านั้นท่านเย่ยังเป็ นผู้มีพระคุณ และดีกับพวกเขามาโดย ตลอด
หลังจากชั่งใจอยู่ครู่ใหญ่ เปาต้าเหมยก็ก้าวออกมาด้วยท่าทาง สง่างาม ก่อนคุกเข่าลงกับพื้นราวกับสาวกผู้ศรัทธา
คนที่เหลือเมื่อเห็นเช่นนั้นต่างก็สบตากัน และทยอยคุกเข่าลงกับ พื้นด้วยความเลื่อมใสเช่นเดียวกัน
พวกเขารู ้ดีว่าเจตจานงแห่งสวรรค์นั้นเป็ นสิ่งที่น่ากลัวเพียงใด
ในเมื่อพวกเขามิสามารถต้านทานพลานุภาพเจตจานงสวรรค์ได้ เช่นนั้นก็ขอเป็ นสาวกของเย่ฉางชิง และมอบพลังแห่งความศรัทธา ของพวกเขาให้เย่ฉางชิงแทน
เพราะผู้แข็งแกร่งระดับพวกเขานั้น หากยอมเป็ นสาวกของผู้ที่ไร ้ เทียมทานท่านใดแล้ว พลังศรัทธาย่อมแก่กล้ากว่าคนธรรมดาหลาย เท่า
แต่ในทางตรงกันข้าม
หากวันนี้เย่ฉางชิงพ่ายแพ้ให้แก่เจตจ านงสวรรค์ ถูกวิถีฟ้ า สะท้อนกลับ เช่นนั้นพวกเขาผู้อุทิศตัวเป็ นสาวก ก็จะได้รับผลกรรม ส่วนหนึ่งด้วยเช่นกัน
ในตอนนั้นเอง เมื่อเย่ฉางชิงที่ยืนอยู่กลางอากาศสัมผัสได้ถึง พลังลึกลับอันรุนแรง และบริสุทธิ์มากมายที่พุ่งเข้ามา ก็อดมิได้ที่จะ หันไปมองทุกคนที่กาลังคุกเข่าอยู่ในเมืองเสี่ยวฉือ
‘พวกเขาคุกเข่าที่พื้นทาไมกัน ? ’
‘หรือเป็ นเพราะประโยคที่ข้าพูดไปก่อนหน้านี้ ? ’
‘หากเป็ นเช่นนั้นจริง พวกเขาจะจริงจังเกินไปหรือเปล่า ! ’
‘ประโยคเมื่อครู่ข้าก็แค่เล่นใหญ่ไปหน่อยก็เท่านั้นเอง’
‘หาได้มีความหมายอื่นแอบแฝงไม่’
‘จริงสิ ! ’
‘หรือเป็ นเพราะประตูสวรรค์มิปรากฏขึ้นเสียที พวกเขาเลยคิดว่า ข้าพบกับปัญหาอะไรเข้า จึงตัดสินใจเป็ นสาวกของข้ากระมัง ? ’
‘อืม ! ’
‘คงจะเป็ นเช่นนั้น ! ’
คิดถึงตรงนี้ มุมปากของเย่ฉางชิงก็โค้งขึ้นน้อย ๆ ใบหน้าเผย รอยยิ้มมีเลศนัยออกมา