ตอนที่ 366
ตอนที่ 366 ศิษย์พี่ ข้าสำนึกผิดแล้วจริง ๆ
October 22, 2026
ตอนที่ 366 ศิษย์พี่ ข้าสำนึกผิดแล้วจริง ๆ
“ศิษย์น้องฉี เจ้าจะพูดเหลวไหลเยี่ยงนี้มิได้นะ เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงชื่อเสียงของศิษย์น้องเย่และศิษย์พี่ชวี่ พวกเขาทั้งสองคนมีฐานะเช่นไรในสำนักชิงหยาง คิดว่าเจ้าคงจะรู้ดีที่สุดกระมัง ? ”
“หากเกิดปัญหาอะไรขึ้นมา หรือเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดไป ผลลัพธ์จะเป็นเช่นไร เจ้าได้ลองทบทวนดูหรือยัง ? ”
“ศิษย์พี่ลู่ เรื่องทั้งหมดนี้ข้าเห็นมากับตาตนเองจริง ๆ จะยังเป็นเรื่องเข้าใจผิดได้อีกเยี่ยงนั้นหรือ ? ”
“อีกอย่างหากเป็นเช่นนั้นจริง ข้าจะกล้านำมาบอกท่าน และจะมาเชิญท่านไปปรึกษาเรื่องนี้กับศิษย์พี่ใหญ่อีกเยี่ยงนั้นหรือ ? ”
“ขอให้เป็นอย่างที่เจ้าพูดมาจริง ๆ ก็แล้วกัน เพราะหากเป็นเรื่องเข้าใจผิดล่ะก็ ข้ามิอยากจะจินตนาการถึงสภาพของเจ้าเลย”
“ศิษย์พี่ลู่ ท่านวางใจได้ หากมิใช่เพราะอาจารย์ออกไปข้างนอก ข้าก็คงมิบอกท่านกับศิษย์พี่ใหญ่หรอกขอรับ”
“หืม ? ”
“ศิษย์พี่ลู่มีอะไรหรือขอรับ ? ”
“ศิษย์น้องฉี เจ้ารู้สึกหรือไม่ว่าเหมือนมีใครกำลังตามเรามา ? ”
“ศิษย์พี่ลู่ ข้ามิได้อยากจะว่าท่านหรอกนะ บางคราท่านก็อ่อนไหวเกินไป สำนักระดับเก้าอย่างสำนักชิงหยางของเรา จะมีขโมยที่ไหนมาปรากฏตัวเยี่ยงนั้นหรือ ? ”
“……”
“……”
จากนั้นลู่ซานหยางและฉีชางหยวนก็ได้คุยไปตลอดทาง ระหว่างเดินไปยังที่พักของหลี่ซิวหยวน
เวลาผ่านไปหนึ่งก้านธูป
ลู่ซานหยางและฉีชางหยวนก็มาถึงยังที่พักของหลี่ซิวหยวน
ที่ตั้งของที่แห่งนี้ค่อนข้างสูงชัน เพียงมองออกไปก็สามารถเห็นทุกสิ่งอย่างภายในสำนักชิงหยางได้แล้ว
“ศิษย์พี่ใหญ่ ข้า ฉีชางหยวน ขอรับ”
ฉีชางหยวนเคาะประตู และเอ่ยขึ้นอย่างมีมารยาท
“ข้ากำลังบำเพ็ญเพียรอยู่ หากมิใช่เรื่องสำคัญ รอข้าบำเพ็ญเพียรเสร็จแล้ว เราค่อยคุยกันเถอะ”
ด้านในมีน้ำเสียงที่มิพอใจของหลี่ซิวหยวนดังออกมา
“ศิษย์พี่ใหญ่ ข้ามาพบท่านย่อมต้องมีเรื่องสำคัญต้องการจะปรึกษาอยู่แล้วขอรับ”
ฉีชางหยวนหันไปสบตากับลู่ซานหยางที่อยู่ข้าง ๆ เล็กน้อย พลางเอ่ยต่ออีกว่า “อีกทั้งเรื่องนี้ยังสำคัญยิ่ง ข้าจึงได้พาศิษย์พี่ลู่มาด้วยขอรับ”
ผ่านไปครู่หนึ่ง ประตูก็แง้มออก
“พูดมาสิ เรื่องอะไรกันที่ทำให้พวกเจ้าทั้งสองมาพร้อมกันได้”
หลี่ซิวหยวนกวาดตามองทั้งสองคน พร้อมกับเอ่ยออกมาด้วยใบหน้าเรียบตึง
“ศิษย์พี่ใหญ่ หากสิ่งที่ศิษย์น้องฉีพูดมาเป็นความจริงแล้วล่ะก็ เรื่องนี้ถือเป็นเรื่องใหญ่จริง ๆ นะขอรับ ! ”
ลู่ซานหยางใคร่ครวญอยู่สักพัก ก่อนจะเอ่ยเสริมขึ้น
หลี่ซิวหยวนและลู่ซานหยางสบตากันเล็กน้อย รู้สึกราวกับว่ากำลังจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นจริง ๆ
“ถ้าเช่นนั้นพวกเจ้าทั้งสองก็เข้ามาคุยข้างในเถอะ”
หลี่ซิวหยวนเม้มริมฝีปากเล็กน้อย ก่อนจะหมุนตัวเดินเข้าไปด้านใน
ลู่ซานหยางและฉีชางหยวน จึงรีบตามเข้าไปทันที
“เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ พวกเจ้าสองคนพูดออกมาตามตรงเถอะ”
หลี่ซิวหยวนนั่งลงตรงหน้าโต๊ะหินตัวหนึ่ง ก่อนจะจิบชาอันเย็นชืด พลางเอ่ยออกมา
“ศิษย์พี่ลู่…”
ฉีชางหยวนอดมิได้ที่จะสบตากับลู่ซานหยางเล็กน้อย
ลู่ซานหยางจึงพยักหน้าให้ และเอ่ยว่า “ศิษย์น้องฉี เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว มิจำเป็นจะต้องปิดบังศิษย์พี่ใหญ่อีกแล้ว”
“ศิษย์พี่ใหญ่ เรื่องเป็นเช่นนี้ขอรับ”
ฉีชางหยวนลังเลอยู่สักพัก จากนั้นก็ได้เล่าถึงสาเหตุที่เขาไปพบศิษย์น้องเย่ที่เขาด้านหลัง รวมทั้งสิ่งที่ได้เห็นและสิ่งที่เขาคาดคิดออกมาจนหมด
จนเวลาผ่านไปอีกหนึ่งก้านธูป
เมื่อได้ยินว่าศิษย์น้องเย่และชวี่เหวินเซี่ยจะมีลูกด้วยกัน
ทันใดนั้นสีหน้าของหลี่ซิวหยวนพลันเปลี่ยนไป พร้อมกับลุกขึ้นยืนทันที
“ศิษย์น้องฉี เรื่องบางเรื่องเจ้าจะพูดเหลวไหลมิได้เด็ดขาด”
หลี่ซิวหยวนเอ่ยขึ้น พร้อมสีหน้าตื่นตระหนก “ศิษย์น้องชวี่มีนิสัยเช่นไร พวกเราต่างก็รู้ดีอยู่แก่ใจ อีกทั้งที่มาของนาง ยังมิใช่สิ่งที่พวกเราจะสามารถคาดเดาได้อีกด้วย”
“หากเจ้ามิได้เห็นกับตาตัวเอง เรื่องนี้ห้ามพูดออกไปอย่างเด็ดขาด มิเช่นนั้นหากศิษย์น้องชวี่ได้ยินเข้า ต่อให้อาจารย์จะอยู่สำนักชิงหยาง เกรงว่าก็มิอาจจะช่วยเจ้าได้ ! ”
ฉีชางหยวนกลืนน้ำลายลงคอ ก่อนจะเอ่ยอย่างจริงจังว่า “ศิษย์พี่ใหญ่ เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงหน้าตาของสำนักชิงหยางของเรา หากมิใช่ข้าเห็นมากับตาตัวเองล่ะก็ ข้าจะกล้าปั้นน้ำเป็นตัวได้เยี่ยงไร ? ”
ลู่ซานหยางเอ่ยด้วยท่าทางเคร่งขรึมว่า “ศิษย์พี่ใหญ่ เยี่ยงไรเสียเรื่องนี้ก็เกี่ยวข้องกับศิษย์น้องเย่และศิษย์พี่ชวี่ เช่นนั้นข้าเชื่อว่าศิษย์น้องฉีคงมิได้พูดจาเหลวไหลหรอกขอรับ”
ได้ยินเช่นนั้น หลี่ซิวหยวนก็พยักหน้ารับรู้
ชวี่เหวินเซี่ยมีนิสัยเช่นไรนั้น
ทั่วทั้งสำนักชิงหยาง ใครบ้างจะมิรู้ ?
เพราะนางถือเป็นราชินีของสำนักชิงหยางก็ว่าได้ แม้แต่อาจารย์ก็ยังมิสามารถทำอะไรนางได้
เช่นนั้นศิษย์ของสำนักชิงหยางทุกคนต่างก็รู้กันดี
พวกเขายอมล่วงเกินอาจารย์ ดีกว่าจะต้องล่วงเกินชวี่เหวินเซี่ยผู้เป็นราชินีนางนี้ !
ทว่าวันนี้ฉีชางหยวนกลับกล้าสงสัยในตัวของชวี่เหวินเซี่ย
ยิ่งไปกว่านั้นยังสงสัยว่าชวี่เหวินเซี่ยและศิษย์น้องเย่ผู้เก่งกาจราวกับภูตผี กำลังแอบมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกัน !
‘ศิษย์น้องฉี ! ’
‘ขออภัยด้วย ! ’
‘ข้ายังอยากมีชีวิตอยู่ต่อ อีกทั้งตอนนี้รากวิญญาณของข้าก็ได้เกิดการพัฒนาขึ้นแล้ว เช่นนั้นข้าจึงอยากจะประสบความสำเร็จในวิถีกระบี่อยู่’
คิดได้เช่นนั้น
“ศิษย์น้องทั้งสอง เรื่องนี้ถือเป็นเรื่องใหญ่มากจริง ๆ ”
หลี่ซิวหยวนเอ่ยกับฉีชางหยวนและลู่ซานหยาง “แต่มิว่าจะเป็นศิษย์น้องชวี่หรือว่าศิษย์น้องเย่ ก็ล้วนอยู่นอกเหนืออำนาจของข้าทั้งสิ้น”
“เช่นนั้นข้ามองว่าเรื่องนี้อย่าเพิ่งให้คนอื่นรู้จะดีกว่า รออาจารย์กลับมาแล้ว ค่อยให้อาจารย์เป็นคนตัดสินเองจะดีกว่า”
สิ้นเสียง ลู่ซานหยางก็เหมือนจะนึกขึ้นได้ พลันก็มีสีหน้าเสียอกเสียใจขึ้นมาทันที
‘จริงด้วย ! ’
‘เหตุใดข้าต้องมารับรู้เรื่องนี้ด้วย ! ’
‘เหตุใดต้องวิ่งมาเพราะเรื่องสกปรกเช่นนี้ด้วย ! ’