ตอนที่ 384 ค่ำคืนก่อนจากลา

ตอนที่ 384 ค่ำคืนก่อนจากลา

หลังจากเหล่ายอดฝีมือของสำนักงูศักดิ์สิทธิ์ และสำนักฉือเซี่ยะทยอยกลับไปอย่างจำยอมแล้ว

เวลาสิบกว่าวันก็ผ่านไปไวราวกับโกหก

ยามค่ำของวันนี้

เขาอวิ๋นชางยังคงถูกปกคลุมไปด้วยหมอกบาง ๆ เช่นเคย

ขณะเดียวกัน แสงสีแดงที่สาดส่องลงมา

กลับทำให้สำนักชิงหยางที่เป็นสำนักระดับล่างสุดของหลิงโจว ดูราวกับเป็นแดนเซียนขึ้นมา

และนับตั้งแต่เย่ฉางชิงได้เริ่มฝึกภาพกระบี่ไร้สิ้นสุด (พระเอกยังเปิดจุดเซินชางมิครบจึงยังฝึกเคล็ดเทพปีศาจโบราณไม่ได้)

หรืออาจเป็นเพราะเขามุ่งมั่นที่เปิดจุดเซินชางทั้งหกตำแหน่ง

จึงทำให้ปราณวิญญาณธาตุต่าง ๆ ภายในรัศมีสิบลี้ของเขาอวิ๋นชาง จึงไหลมารวมกันอยู่ ณ ที่แห่งนี้แทบจะทั้งหมด

และบรรดาศิษย์ทุกคนของสำนักชิงหยาง ล้วนหวังว่าจะได้รับโอกาสและวาสนาจากเย่ฉางชิงกันทั้งสิ้น

พวกเขาต่างก็ทยอยแวะเวียนไปหาเย่ฉางชิง และพูดโอ้อวดในสิ่งที่ตนเองเข้าใจในวิถีต่าง ๆ ให้เย่ฉางชิงฟัง

ทว่าสิ่งที่พวกเขาคาดมิถึงก็คือ

ศิษย์น้องเย่ผู้นี้กลับเก่งกาจเป็นอย่างมาก

เพราะสิ่งที่พวกเขาพูดออกไป ศิษย์น้องเย่ผู้นี้กลับสามารถรู้แจ้งในคำพูดเหล่านั้น และสามารถทำได้จริง ๆ

พวกเขาที่เดิมทีมีคุณสมบัติอยู่ในระดับกลาง ๆ

ทว่าด้วยการหล่อเลี้ยงของไอพลังเต๋า ที่แผ่ออกมาจากกายของเย่ฉางชิง กลับทำให้รากปราณของพวกเขาเกิดการพัฒนา กลายเป็นอัจฉริยะในการฝึกเซียนไปตาม ๆ กัน

มิเพียงเท่านั้น บัดนี้ทั่วทั้งสำนักชิงหยางยังมีไอพลังเต๋าแผ่ออกมาจาง ๆ อีกด้วย

สำนักชิงหยางในตอนนี้แทบจะเรียกได้ว่า กลายเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในการฝึกเซียนอย่างแท้จริงไปแล้ว

“ฟิ้ว ! ”

ตอนนั้นเอง จู่ ๆ ก็มีเสียง ๆ หนึ่งดังมาจากฟากฟ้า

ลำแสงที่เจิดจ้าราวกับเปลวไฟสายหนึ่ง ที่เต็มไปด้วยพลังอันรุนแรงได้ทะยานขึ้นสู่ฟ้า

ทันใดนั้น สำนักชิงหยางก็ถูกปกคลุมไปแสงหลากสีสันมากมาย งดงามอย่างไร้ที่เปรียบ

พร้อมกับมีไอพลังบางอย่างแผ่ออกมาด้วยเช่นกัน

ใช่แล้ว !

ปรากฏการณ์เช่นนี้หมายความว่าชวี่เหวินเซี่ยที่เข้าฌานมานาน ในที่สุดก็สามารถก้าวเข้าสู่แดนก่อกำเนิดได้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

เวลาผ่านไปมิถึงหนึ่งก้านธูป

นอกจากเย่ฉางชิงที่ยังคงมุ่งมั่นในการบำเพ็ญเพียร และหวังที่จะเปิดจุดเซินชางตำแหน่งที่หกให้ได้ ก่อนไปจากสำนักชิงหยางแล้ว

คนที่เหลือต่างมารวมตัวกันยังบริเวณด้านนอก ที่ชวี่เหวินเซี่ยเข้าฌานอยู่

“อาจารย์ เกิดปรากฏการณ์ที่ทรงพลังเช่นนี้ หรือว่าศิษย์พี่ชวี่จะทำสำเร็จแล้วหรือเจ้าคะ ? ”

ดวงตาดำขลับของจื่อเหยาเป็นประกายขึ้น พลางเอ่ยถามนักพรตชิงอวิ๋นด้วยความสงสัย

ได้ยินเช่นนั้น คนที่เหลือต่างก็หันไปมองนักพรตชิงอวิ๋นด้วยเช่นกัน

“ถูกต้อง เหวินเซี่ยก้าวเข้าสู่แดนก่อกำเนิดได้สำเร็จแล้วจริง ๆ”

นักพรตชิงอวิ๋นพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะกวาดสายตามองไปยังทุกคน พลางลูบหนวดของตนเอง “พวกเจ้าเองก็มิต้องท้อใจไป ด้วยคุณสมบัติของพวกเจ้าในตอนนี้ ภายภาคหน้าย่อมสามารถก้าวเข้าสู่แดนก่อกำเนิดได้อย่างแน่นอน”

ทันทีที่สิ้นเสียง

“อาจารย์ ศิษย์พี่ชวี่ก้าวเข้าสู่แดนก่อกำเนิดแล้วก็จะไปจากสำนักชิงหยาง เพื่อไปฝึกที่นิกายกระบี่สวรรค์”

จื่อเหยาถามต่อด้วยความสงสัย “ถ้าเช่นนั้นเมื่อพวกเราก้าวสู่แดนก่อกำเนิดได้แล้ว ก็ต้องไปฝึกที่นิกายกระบี่สวรรค์ด้วยอย่างนั้นหรือเจ้าคะ ? ”

“ห๊ะ ? ”

ได้ยินเช่นนั้น มิเพียงแต่นักพรตชิงอวิ๋นที่มีท่าทางนิ่งไป แม้แต่คนที่เหลือเองก็อดที่จะมีสีหน้าเปลี่ยนไปมิได้เช่นกัน

“ศิษย์น้องเล็ก อย่าได้พูดจาเหลวไหล ! ”

หลี่ซิวหยวนถลึงตาใส่จื่อเหยาที่ยังคงมีสีหน้าสงสัย พร้อมกับเอ่ยขัดขึ้นมาทันที

แต่ที่จื่อเหยาถือพูดออกมานั้น ล้วนเป็นสิ่งที่ทุกคนต่างคิดอยู่ในใจเช่นกัน ทว่าพวกเขามิอาจเอ่ยออกมาตรง ๆ ต่อหน้าของอาจารย์ได้

“ใช่แล้ว ต่อให้ภายภาคหน้าสำนักชิงหยางจะสามารถเลื่อนขึ้นเป็นสำนักระดับสาม หรือสำนักระดับสองได้ และมีทรัพยากรในการบำเพ็ญเพียรเพิ่มมากขึ้น ทว่าเมื่อเทียบกับนิกายกระบี่สวรรค์แล้ว ยังถือว่ายังห่างไกลกันอีกมาก”

นักพรตชิงอวิ๋นโบกมือไปมาให้กับหลี่ซิวหยวน พร้อมเอ่ยอย่างปล่อยวางว่า “ด้วยคุณสมบัติของพวกเจ้าในตอนนี้ เชื่อว่าคราหน้าพวกเจ้าคงจะสามารถเข้าร่วม และผ่านการทดสอบของนิกายกระบี่สวรรค์ได้อย่างแน่นอน”