ตอนที่ 404 เจ้า......แพ้แล้ว

ตอนที่ 404 เจ้า……แพ้แล้ว

ทว่าเวลานี้หม่าเป่ากั้วที่ถูกผู้คนหัวเราะเยาะอยู่นั้น กลับหาได้ใส่ใจไม่

สายตาของเขาจับจ้องไปที่ร่างของเย่ฉางชิง ขณะเดียวกันก็เปลี่ยนกระบวนท่าอย่างต่อเนื่อง หวังจะหาจุดอ่อนจากร่างของเย่ฉางชิงให้ได้

ในสายตาของทุกคนมองว่าเย่ฉางชิงนั้น เพียงแค่ใช้กระบี่เทพชี้มาทางเขา โดยมิได้ขยับเขยื้อนใด ๆ ซึ่งในตอนแรกหม่าเป่ากั้วเองก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน

แต่เมื่อเวลาล่วงเลยไป หม่าเป่ากั้วแม้จะยังเห็นว่าเย่ฉางชิงเพียงแค่ยกกระบี่อยู่เยี่ยงนั้น ทว่าในความรู้สึกของเขานั้นราวกับเย่ฉางชิงกำลังขยับอยู่

เพียงแต่กระบวนท่าต่าง ๆ ของเขาถูกเย่ฉางชิงมองออกอยู่ก่อนแล้ว ทำให้สามารถหลบหลีกได้อย่างง่ายดายด้วยวิธีอันพิสดารพันลึก

นั่นหมายความว่าตั้งแต่เริ่มประลอง เย่ฉางชิงหาได้ตอบโต้ใด ๆ ไม่ เขาเพียงแค่ปัดป้องเท่านั้น

เมื่อนึกถึงตรงนี้หม่าเป่ากั้วพลันใจสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างห้ามมิได้ ท่าทางเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก

เพราะนับตั้งแต่หม่าเป่ากั้วบำเพ็ญเพียรวิถีกระบี่มา นี่ถือเป็นครั้งแรกที่เขาได้พบคู่ต่อสู้ที่ทำให้เขารู้สึกไร้เรี่ยวแรงและสิ้นหวังได้มากเพียงนี้

‘ชายผู้นี้แท้จริงแล้วเป็นภูตผีหรือเทพองค์ใดกันแน่! และมีความแตกฉานในวิถีกระบี่สูงส่งเพียงใดกัน ถึงสามารถมองกระบวนท่าทั้งหมดของเขาออกได้อย่างง่ายดาย ! ’

‘อีกอย่างชายผู้นี้กำลังทำสิ่งใดอยู่กันแน่ ! เหตุใดถึงเอาแต่หลบเลี่ยง แต่มิตอบโต้เช่นนี้เล่า ? หรือว่าต้องการโอ้อวดฝีมือตนเองต่อหน้าทุกคน ทำให้ข้ากลายเป็นตัวตลกเยี่ยงนั้นหรือ ? ’

‘อืม ! ’

‘ต้องเป็นเช่นนี้แน่ ! ’

‘น่ารังเกียจที่สุด ! ’

‘ข้าต่างหากที่เป็นตัวเอกของยุคนี้ ส่วนเจ้าก็เป็นได้เพียงก้อนหินรองเท้าเอาไว้ให้ข้าได้เหยียบย่ำบนเส้นทางไร้พ่ายของข้าก็เท่านั้น ! ’

เมื่อคิดได้ดังนั้น “แส้ปัญจอสนีบาต ! ”

หม่าเป่ากั้วคำรามขึ้นฟ้า ไอพลังบนร่างปะทุขึ้นอีกครั้ง

ทันใดนั้น หลังจากพลังวิญญาณภายในร่างของหม่าเป่ากั้วปะทุออกมา

ผมยาวสลวยของเขาก็ปลิวสยายไปตามลม อาภรณ์โบกสะบัด รอบกายเปล่งแสงอันเจิดจ้าออกมา ก่อนจะสะบัดอาวุธที่ดูเหมือนกระบี่และแส้ในมืออย่างบ้าคลั่ง

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว !

เสียงอันกึกก้องดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ขณะเดียวกันก็เกิดการสั่นสะเทือน จนเกิดคลื่นพลังระเบิดขึ้นเป็นชั้น ๆ

งูสีเงินห้าตัวที่มีสายฟ้าอันเจิดจ้าห่อหุ้มเอาไว้ ได้แผ่ไอพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมา ก่อนจะพุ่งเข้าใส่เย่ฉางชิงอย่างบ้าคลั่ง ด้วยความเร็วราวกับสายฟ้า

แค่คิดก็รู้แล้วว่าปรากฏการณ์เช่นนี้น่ากลัวเพียงใด !

ทว่าแม้จะเป็นเช่นนั้น แต่เย่ฉางชิงก็ยังคงยืนอยู่นิ่ง ๆ และมิสั่นไหวแม้แต่น้อย พร้อมกับชี้ปลายกระบี่อันแหลมคมไปยังหม่าเป่ากั้วเช่นเดิม

เพียงพริบตา วินาทีที่งูสีเงินทั้งห้าตัวมลายหายไปในอากาศอย่างรวดเร็วนั้น

เย่ฉางชิงก็ยังคงหลับตา และยืนอยู่เช่นนั้นโดยมิบุบสลายใด ๆ

เมื่อเห็นภาพสุดอัศจรรย์ตรงหน้า มิเพียงแต่ผู้คนที่อยู่ด้านล่างเวทีเท่านั้นที่รู้สึกงงงัน แม้แต่หม่าเป่ากั้วเองก็รู้สึกราวกับมีเสียงวิ๊งดังขึ้นในโสตประสาท

ใช่แล้ว การแสดงออกของเย่ฉางชิงในเวลานี้ ทำลายความเข้าใจที่ผ่านมาของหม่าเป่ากั้วไปจนสิ้น เพราะแส้ปัญจอสนีบาตเป็นวิชาแส้ที่ถ่ายทอดมาจากบรรพบุรุษของเขา เป็นเคล็ดวิชาลับที่หาได้ยากยิ่ง

อีกทั้งปัญจอสนีบาตของเขายังถูกผสานเข้ากับวิถีกระบี่ มิว่าจะเป็นพลานุภาพ หรือความเร็วในการโจมตี ล้วนสูงส่งกว่าวิชาแส้เพียงอย่างเดียวแน่นอน เรียกได้ว่าทัดเทียมกับเคล็ดวิชาระดับสวรรค์ในตำนานเลยก็ว่าได้

และเมื่อมินานมานี้ เขายังได้ประลองฝีมือกับอาจารย์อาท่านหนึ่ง ที่อยู่ในระดับแดนเทวาขั้นกลางของสำนักสิงหยุน ผลสุดท้ายหลังจากที่เขาแสดงพลังของแส้ปัญจอสนีบาตที่เขาพลิกแพลงมา บีบให้อาจารย์ท่านนั้นต้องถอยไปเรื่อย ๆ จนสุดท้ายก็ต้องยอมแพ้ในที่สุด

แค่คิดก็รู้แล้วว่า แส้ปัญจอสนีบาตรที่มีการพลิกแพลงมาแล้วนั้นน่ากลัวเพียงใด !

แต่สิ่งที่ทำให้เขารับมิได้ก็คือ ต่อให้เขาจะใช้แส้ปัญจอสนีบาตที่แข็งแกร่งที่สุด ก็ยังคงมิสามารถทำอะไรปีศาจตรงหน้าผู้นี้ได้แม้แต่น้อย

หลังจากนิ่งเงียบอยู่สักพัก หม่าเป่ากั้วก็เผยท่าทางดุดันออกมา เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนจนเต้นตุบ ๆ ดวงตาคู่นั้นแดงก่ำเต็มไปด้วยไฟโทสะ

“แม้กระบวนท่าแส้ทศอสนีบาตจะยังมิสมบูรณ์เท่าไรนัก แต่การที่มิอาจทำอะไรเจ้าได้เช่นนี้ ทำให้ข้ารู้สึกโมโหจนแทบจะกระอักเลือดออกมาอยู่แล้ว”

หม่าเป่ากั้วคำรามก้อง พลังวิญญาณภายในร่างปะทุออกมาอย่างบ้าคลั่ง จนพลังในร่างกายพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง

เมื่อเห็นภาพอันบ้าคลั่งตรงหน้า ใบหน้าของพวกซูหรันศิษย์ของนิกายกระบี่สวรรค์ที่ยืนอยู่มิไกลนัก ต่างก็เต็มไปด้วยความกังวลในทันที

แม้จนถึงบัดนี้เย่ฉางชิงจะยังคงยืนอยู่ตรงนั้น โดยมิได้รับบาดเจ็บใด ๆ แต่เห็นได้ชัดว่าหม่าเป่ากั้วนั้น เริ่มเดือดดาลจนยากจะควบคุมได้แล้ว

หากทั้งสองสู้กันต่อไปเช่นนี้ หม่าเป่ากั้วมีความเป็นไปได้สูงที่จะถูกธาตุไฟเข้าแทรกเป็นแน่