ตอนที่ 563 พวกเรานั่งลงคุยกันดีกว่า

ตอนที่ 563 พวกเรานั่งลงคุยกันดีกว่า

ขณะที่ทั่วทั้งสวรรค์บูรพาเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างจากหน้ามือเป็นหลังมืออยู่นั้น สรรพสิ่งนับมิถ้วนต่างก็กำลังคาดเดาถึงตัวตนที่แท้จริงของนายท่านของเหล่ายอดฝีมือที่ไร้เทียมทานเหล่านี้

ใช้เวลาเพียงมิกี่วัน

เรือวิเศษที่พวกเย่ฉางชิงโดยสารมา ก็เข้าสู่เขตหยวนโจวอันเป็นที่ตั้งของเผ่าสวรรค์

“ท่านเย่ พวกเราได้เข้าสู่เขตแดนของหยวนโจวแล้ว ส่วนเผ่าสวรรค์ของข้าอยู่ทางทิศใต้ของหยวนโจวเจ้าค่ะ”

อวิ๋นจงเอี้ยนเดินมาหยุดอยู่ข้าง ๆ เย่ฉางชิง ก่อนจะเอ่ยพร้อมกับคำนับน้อย ๆ

เย่ฉางชิงพยักหน้ารับรู้ จากนั้นก็โบกมือส่งสัญญาณให้อวิ๋นจงเอี้ยนถอยออกไป

“ซู่ซู่”

เย่ฉางชิงถอนสายตากลับมา แล้วจึงหมุนกายไปหาหนิงซู่ซู่ พลางเอ่ยเรียกเสียงเบา

บรรพบุรุษนิกายกระบี่สวรรค์ผู้นี้ตามเขามา ก็นับว่าเป็นคู่บำเพ็ญเพียรในนามของเขาในตอนนี้

ส่วนตู๋กูชิงเฟิงตอนนี้เป็นผู้สืบทอดหญิงของเผ่าสวรรค์ และเคยเป็นคู่บำเพ็ญเพียรที่โลกเบื้องล่างของเขามาก่อน

อีกทั้งพวกนางก็ล้วนมองว่าเขาเป็นยอดฝีมือไร้เทียมทานในตำนานอันใดนั่น เช่นนั้นยอดฝีมือที่ไร้เทียมทาน ข้างกายจะมีคู่บำเพ็ญเพียรสักสองสามคนก็คงมิน่าเกลียดเกินไปหรอกกระมัง ?

อีกอย่างก็มีเพียงแค่พวกนางสองคนเท่านั้น

สิ้นเสียง หนิงซู่ซู่ที่ก้าวเข้าสู่ระดับเทพพิภพได้สำเร็จ เวลานี้จึงดูงดงามโดดเด่นยิ่งกว่าเดิมหลายเท่า

นางนิ่งเงียบอยู่ชั่วขณะ จากนั้นก็ถอนสายตากลับมา พลางเอ่ยกับเย่ฉางชิงด้วยรอยยิ้ม “ฉางชิง ข้ารู้ว่าเจ้าจะเอ่ยอันใด ข้ามิโทษเจ้า ผู้ที่ยอดเยี่ยมเช่นเจ้า มิว่าสตรีนางใดล้วนไหวหวั่นเพราะเจ้าเป็นธรรมดา’

“และที่เจ้ายังคิดถึงจิตใจของข้า เท่านี้ข้าก็ดีใจมากแล้ว”

เย่ฉางชิง “……”

หนิงซู่ซู่ค่อย ๆ ยื่นมือออกไป จัดคอเสื้อให้เย่ฉางชิงเบา ๆ แล้วเอ่ยว่า “ผู้สืบทอดหญิงของเผ่าสวรรค์ท่านนี้ได้รับความรักจากเจ้า แสดงว่าจะต้องเป็นสตรีที่โดดเด่นแห่งยุคใช่หรือไม่ ? ”

มุมปากของเย่ฉางชิงโค้งขึ้นก่อนจะยิ้มหยันให้ตนเอง พลางเอ่ยอย่างมิเต็มเสียงว่า “ถูกต้อง นางเป็นสตรีที่โดดเด่นแห่งยุคจริง ๆ ”

“นางก็เหมือนกับเจ้า บำเพ็ญเพียรวิถีดนตรีเช่นกัน”

หนิงซู่ซู่ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยอย่างหยอกเย้าว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนั้นถึงเวลาพวกเราสองคนคงต้องประลองฝีมือกันหน่อยแล้ว”

เย่ฉางชิงยิ้มออกมา ก่อนจะลองยื่นมือออกไปข้างหนึ่ง และดึงหนิงซู่ซู่เข้ามากอด

ร่างอ้อนแอ้นของหนิงซู่ซู่สะดุ้งเล็กน้อย ใบหน้ารูปไข่ปรากฏรอยแดงระเรื่อจากความเขินอายขึ้นทั้งสองข้างแก้ม

เพราะนับตั้งแต่นางบำเพ็ญเพียรมา นี่ถือเป็นครั้งแรกที่นางใกล้ชิดกับบุรุษมากถึงเพียงนี้

ยิ่งไปกว่านั้นยังถูกดึงเข้าไปกอดไว้อีกด้วย

นับตั้งแต่ที่นางได้พบเย่ฉางชิงที่เมืองกระบี่สวรรค์ นางก็เอาแต่คิดถึงภาพเช่นนี้ ความใกล้ชิดเช่นนี้นับครั้งมิถ้วน

ในตอนนั้นเอง อวิ๋นจงเอี้ยนที่หันกลับมาอีกครั้ง เมื่อได้เห็นภาพตรงหน้าแม้ภายในใจอดที่จะรู้สึกอิจฉามิได้ ทว่าใบหน้าขาวผ่องนั้นก็ยังคงมีรอยยิ้มเรียบ ๆ ประดับเอาไว้

จนเวลาผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วยาม

เรือวิเศษที่มุ่งหน้าไปทางทิศใต้ ในที่สุดก็เข้าสู่เขตแดนของเผ่าสวรรค์

ไกลออกไปมีเมฆหมอกปกคลุมอยู่หนาทึบ ขุนเขาเรียงรายสลับซับซ้อน ทิวทัศน์อันงดงามชวนมอง

ส่วนลึกเข้าไปในทิวเขา มีอาคารโบราณเรียงรายให้เห็นอยู่ราง ๆ บางครั้งก็มีลำแสงอันตระการตาพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าเป็นระยะ

มิเพียงเท่านั้น ยังมีน้ำตกและเกาะลอยฟ้า เสียงวิหคขับขาน หมอกแสงเปล่งประกายระยิบระยับไปทั่วบริเวณ

เมื่อมองดูแล้วราวกับแดนสวรรค์ก็มิปาน

เนื่องจากเป็นช่วงปลายยุค ความโกลาหลอันดำมืดได้ก่อกำเนิดขึ้น

รอบนอกของเผ่าสวรรค์เวลานี้จึงมีผู้แข็งแกร่งวิถีเซียนจำนวนมากรวมตัวกันอยู่ ยิ่งไปกว่านั้นยังมีผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทานระดับบรรพบุรุษมาประจำการอยู่ด้วย

เมื่อเรือวิเศษลำนี้ปรากฏขึ้นบนท้องนภา

ทันใดนั้น เบื้องล่างก็เกิดความโกลาหลขึ้นภายในพริบตา

“ดูนั่น เรือวิเศษ ! ”

“เจ้าเด็กคนนี้ ยังกล้าใช้มุกเดิมมาหลอกข้าอีกเยี่ยงนั้นหรือ วันนี้ข้าจะสั่งสอนเจ้าแทนพ่อเจ้าเอง”

“ท่านอาหลาน ครั้งนี้ข้ามิได้โกหกท่านนะขอรับ นั่นเป็นเรือวิเศษที่เทียบได้กับสมบัติล้ำค่าของท่านบรรพบุรุษท่านนั้นจริง ๆ ขอรับ”

“หืม ? เป็นเรือวิเศษของบรรพบุรุษท่านนั้นจริง ๆ ด้วย”

“พวกเจ้ารีบไปแจ้งคนอื่น ๆ ให้ออกมาต้อนรับท่านบรรพบุรุษเดี๋ยวนี้”

“ท่านอาหลาน ท่านว่าคนที่นามว่าเย่ฉางชิงอันใดนั่น จะน่าไร้เทียมทานดังเช่นที่อวิ๋นซีกล่าวเอาไว้หรือไม่ขอรับ ? ”

“เรื่องนี้ข้าจะไปรู้ได้เยี่ยงไร……”