ตอนที่ 585 ข้าจะพาเจ้ากลับบ้าน

ตอนที่ 585 ข้าจะพาเจ้ากลับบ้าน

เสียงอันเย็นชาเสียงหนึ่งดังขึ้น

ขณะเดียวกัน เมื่อสัมผัสได้ถึงไอพลังอันบริสุทธิ์ที่บางเบา

สีหน้าของหนิงซู่ซู่พลันเปลี่ยนไป ก่อนจะหันไปมอง

ก็ได้พบกับสตรีสวมชุดสีเขียว รูปร่างระหง ทว่าใบหน้าของนางกลับดูเลือนราง และกำลังยืนอยู่ทางด้านหลังของตนเอง

ถูกต้อง !

ผู้ที่มาก็คือ เทพหลิว

เพียงแต่สิ่งที่หนิงซู่ซู่คิดมิถึง ก็คือ สตรีที่สวมชุดสีเขียวผู้ลึกลับนางนี้ สามารถปรากฏกายขึ้นทางด้านหลังของนาง โดยที่นางมิรู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อย

นี่ก็หมายความว่าหากอีกฝ่ายต้องการที่จะจู่โจมนาง เช่นนั้นนางคงมิมีโอกาสที่จะตอบโต้ได้เลย

คิดถึงตรงนี้ หนิงซู่ซู่ก็อดที่จะใจสั่นขึ้นมามิได้ พร้อมกับเสียวสันหลังวาบขึ้นมาทันที

เพียงมินานนางก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าสตรีที่สวมชุดสีเขียวนางนี้เป็นคนที่อวิ๋นจงเอี้ยนกล่าวถึงมิใช่หรือ ?

ในตอนนั้นเอง เมื่อเห็นท่าทางครุ่นคิดของหนิงซู่ซู่

เทพหลิวจึงเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “เจ้ายังมิได้ตอบข้า เหตุใดบนกายของเจ้าจึงมีไอพลังของนายท่านได้ ? ”

หนิงซู่ซู่ชะงักงัน ก่อนก็เอ่ยออกมาว่า “นายท่านของเจ้า……ก็คือฉางชิงใช่หรือไม่ ? ”

‘ฉางชิง ? ’

เมื่อได้ยินคำเรียกขานที่ดูสนิทสนมเช่นนี้

ครั้งนี้จึงกลายเป็นเทพหลิวเสียเองที่ตกใจขึ้นมา

‘บนกายของสตรีนางนี้มิเพียงมีไอพลังของนายท่าน อีกทั้งนางยังเรียกขานนามของนายท่านด้วยท่าทีที่ดูสนิทสนมอีกด้วย’

‘เห็นได้ชัดว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองจะต้องมิธรรมดาอย่างแน่นอน’

หลังจากนิ่งเงียบอยู่สักพัก เทพหลิวก็สะบัดแขนเสื้อตรงหน้าหนึ่งครั้ง ไอหมอกที่ปกคลุมด้านหน้าของนางพลันมลายหายไป ก่อนจะเผยใบหน้าที่งดงามทว่าเย็นชาออกมา

อีกทั้งดวงตาเรียวยาวคู่นั้นกลับมีแสงสีเขียวระยิบระยับเปล่งออกมาอีกด้วย

ขณะเดียวกัน เทพหลิวก็เริ่มพิจารณาสตรีชุดขาวตรงหน้าอย่างละเอียด

‘เพิ่งก้าวเข้าสู่ตบะบารมีระดับเทพพิภพ’

‘คุณสมบัติถือว่ายังพอรับได้’

‘ใบหน้างดงามไร้ที่ติ ลักษณะท่าทางโดดเด่น’

‘เมื่อเทียบกับคุณสมบัติวิถีเซียนแล้ว รูปลักษณ์ภายนอกนั้นดูดีกว่าอย่างเห็นได้ชัด’

‘อืม ! ’

‘มีเพียงสตรีเช่นนี้ที่พอจะเรียกว่าคู่ควรกับนายท่าน’

“ถูกต้อง นายท่านของข้าก็คือฉางชิงที่เจ้าเอ่ยถึง”

หลังจากลังเลอยู่สักพัก เทพหลิวก็เอ่ยถามออกมาตรง ๆ ว่า “เช่นนั้นเจ้ารู้หรือไม่ว่าตอนนี้นายท่านอยู่ที่ใด ? ”

เนื่องจากอยู่ที่เผ่าสวรรค์มานานมากแล้ว

และเหล่าผู้อาวุโสของเผ่าสวรรค์ก็เอาแต่อ้างว่าเย่ฉางชิงเข้าฌานเป็นเพื่อนผู้สืบทอดหญิงของพวกเขาอยู่ และยืดเวลาไปเรื่อย ๆ แต่เทพหลิวก็อดที่จะรู้สึกสงสัยขึ้นมามิได้

ดังนั้นคืนนี้นางจึงตั้งใจเข้ามายังใจกลางของเผ่าสวรรค์ชั้นในเพื่อสืบหาความจริง

สุดท้ายนางกลับสัมผัสได้ถึงไอพลังของเย่ฉางชิงที่ลอยอยู่ ณ ที่แห่งนี้

“เรื่องนี้คือว่า”

หนิงซู่ซู่ชำเลืองมองเทพหลิว พลางเอ่ยอย่างครุ่นคิดว่า “หลังจากข้าและฉางชิงมาถึงเผ่าสวรรค์ เขาก็ไปพบผู้สืบทอดหญิงผู้นั้น ส่วนข้าช่วงที่ผ่านมาก็เข้าฌานบำเพ็ญเพียรมาโดยตลอด”

“ดังนั้นต้องขออภัยจริง ๆ เวลานี้ข้าเองก็มิทราบเช่นกันว่าฉางชิงอยู่ที่ใดกันแน่”

“แต่ท่านมิต้องกังวลไปหรอก ด้วยความเก่งกาจของฉางชิงอย่าว่าแต่เผ่าสวรรค์เลย แม้แต่ทั่วทั้งสวรรค์บูรพาก็คงมิมีผู้ใดที่จะสามารถต่อกรกับเขาได้ อีกอย่างข้าเชื่อว่าเขาจะต้องกลับมาหาข้าแน่”

เทพหลิวพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนจะเอ่ยออกมาว่า “หลายปีมานี้เจ้าอยู่ข้างกายนายท่านมาโดยตลอดเยี่ยงนั้นหรือ ? ”

ใบหน้าของหนิงซู่ซู่แดงเรื่อขึ้นมา พร้อมกับส่ายหน้าน้อย ๆ “มิใช่เช่นนั้นหรอก”

“ตอนนั้น ฉางชิงบำเพ็ญเพียรอยู่ที่สำนักเล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่พึ่งพิงนิกายกระบี่สวรรค์ จากนั้นเขาก็ได้มาเข้าร่วมการทดสอบที่นิกายกระบี่สวรรค์ เพราะเหตุนี้จึงทำให้ข้าได้พบกับเขา”

เอ่ยถึงตรงนี้ ดวงตาของหนิงซู่ซู่ก็เป็นประกายขึ้นมา พลางทอดสายตามองไปยังขอบฟ้าที่ไกลออกไป ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างเขินอายว่า “เป็นเพราะการพบกันโดยบังเอิญในครั้งนั้น ทำให้ข้าใจเต้นแรง ต่อมาเพราะข้าบำเพ็ญเพียรวิถีแห่งดนตรี จึงทำให้พวกเราสนิทสนมกันมากขึ้น”

“ต่อมาเขาก็ได้ตัดสินใจข้ามมหาสมุทรแท้จริง เวลานั้นจึงทำให้พวกเราได้เผยความในใจต่อกัน”

หนิงซู่ซู่ถอนสายตากลับมา พร้อมเอ่ยกับเทพหลิวว่า “จริงสิ จุดประสงค์ที่เขาข้ามมหาสมุทรแท้จริงมา ก็เพราะพวกเจ้าและผู้สืบทอดหญิงของเผ่าสวรรค์ผู้นั้น”