ตอนที่ 657 ที่เจ้าเอ่ยมาเป็นความจริงหรือ ?

ตอนที่ 657 ที่เจ้าเอ่ยมาเป็นความจริงหรือ ?

ถูกต้อง !

เวลานี้โซ่ตรวนที่ราวกับมีชีวิตกำลังล้อมรอบกายเย่ฉางชิงอยู่

เป็นโซ่ตรวนแห่งคำสั่งในตำนาน

และโซ่ตรวนแห่งคำสั่งเหล่านี้ ก็คือการปรากฏขึ้นของกฎต่าง ๆ ในสวรรค์บูรพา

ส่วนสาเหตุที่มาปรากฏขึ้นรอบกายของเย่ฉางชิงในเวลานี้ ก็เพราะความรู้แจ้งในมรรคาของเย่ฉางชิง

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ มรรคาที่เย่ฉางชิงรู้แจ้งในเวลานี้เปรียบเสมือนกับการพัฒนาโลก

และเมื่อกฎของสวรรค์บูรพาเกิดการรับรู้ จึงได้ปรากฏขึ้นมา

เหมือนเวลาที่นักบวชอธิบายความเข้าใจที่มีต่อหลักเต๋า และมีผู้บำเพ็ญเพียรวิถีเซียนมากมายเข้ามากราบกรานและตั้งใจฟัง

ขณะเดียวกัน

อีกฟากของทะเลดำ

เนื่องจากเย่ฉางชิงและมารเผ่าจิ้งหรีดโบราณตนนั้นได้จากไปแล้ว

และยากนักกว่าที่หลี่เสวียนเทียนจะปล่อยวางภาระลงได้

ดังนั้นเวลานี้เขาจึงกำลังนอนอย่างสบายอารมณ์อยู่บนเก้าอี้ บนภูเขาเซียนลูกหนึ่งอย่างผ่อนคลายยิ่งนัก

ทว่าสุดท้าย

ผ่านไปมินาน

เปรี้ยง !

จู่ ๆ ก็มีเสียงฟ้าผ่าดังสนั่นหวั่นไหวกึกก้องไปทั่วท้องฟ้า

สีหน้าของหลี่เสวียนเทียนจึงเปลี่ยนไปทันที พลันลืมตาขึ้นมาและรีบเงยหน้ามองท้องฟ้า

วินาทีต่อมา

เขาก็ต้องตะลึงงันกับสิ่งที่เห็น

เมื่อบนท้องฟ้าเวลานี้ได้มีพลังโกลาหลจำนวนมหาศาลพลุ่งพล่าน สายฟ้าที่แข็งแกร่งไร้ที่เปรียบมากมายทะลวงหมู่เมฆก่อนจะผ่าลงมา

มินาน ก็มีโซ่ตรวนแห่งคำสั่งอันดำมืดหลายเส้นปรากฏขึ้นกลางอากาศ และมีต้นกำเนิดโลกไหลเวียนอยู่……

วินาทีนี้

ราวกับฟ้าดินแยกออกจากกัน และก่อเกิดเป็นโลกใหม่ก็มิปาน

อีกทั้งปรากฏการณ์ที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ก็มิได้เกิดขึ้นเพียงที่นี่ที่เดียว ทว่ากลับเกิดขึ้นทั่วทั้งสวรรค์บูรพาอีกด้วย

มิเพียงเท่านั้น เหล่าเซียนทุรชนมากมายที่รอดชีวิตจากการกวาดล้างครั้งใหญ่ก่อนหน้านี้มาได้

ต่อให้พวกเขาจะผนึกตบะบารมีตนเอาไว้ และซ่อนตัวอยู่ในโลงศพโบราณใต้ดิน เพื่อรอความโกลาหลอันดำมือครั้งต่อไป

บางส่วนก็แปลงกายปะปนอยู่กับมนุษย์……

ทว่าหลังจากที่โซ่ตรวนแห่งคำสั่งหลายเส้นปรากฏขึ้น กลับไปทะลวงกายเนื้อและจิตวิญญาณของพวกเขา ทำให้พวกเขาแตกดับในทันที

ถูกต้อง !

นี่เป็นการกวาดล้างครั้งใหญ่อย่างที่มิเคยเกิดขึ้นมาก่อน และยังเป็นการปรับปรุงกฎของสวรรค์บูรพาอีกด้วย

และผู้ที่เคยข้ามสระสายฟ้ามิสำเร็จและกลับมายังสวรรค์บูรพา เมื่อโซ่ตรวนแห่งคำสั่งปรากฏขึ้น ต่างก็กลายเป็นเถ้าธุลีไปจนสิ้น

เมื่อสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของสวรรค์บูรพาเช่นนี้

หลี่เสวียนเทียนจึงหันไปทางเส้นทางโบราณที่อยู่อีกฟากของทะเลดำ ก่อนโค้งลงคารวะอย่างนับถือให้ทันที

“ดูท่าก่อนหน้านี้ข้าจะประเมินท่านเย่ต่ำเกินไป อิทธิฤทธิ์ที่อัศจรรย์เช่นนี้ เกรงว่าคงมีเพียงเหล่าผู้สูงสุดมิกี่ท่านเท่านั้นที่สามารถเทียบเคียงได้”

“ผ่านการปรับปรุงกฎในครั้งนี้ไป เมื่อยุคสมัยใหม่เริ่มต้นขึ้น จะต้องเป็นยุคแห่งความเจริญรุ่งเรืองอย่างที่มิเคยมีมาก่อนอย่างแน่นอน”

“หลี่เสวียนเทียนขอเป็นตัวแทนสรรพสิ่งทั่วทั้งสวรรค์บูรพาขอบคุณท่านเย่อีกครั้งขอรับ”

หลี่เสวียนเทียนเอ่ยพึมพำ พลางโค้งคำนับด้วยความเลื่อมใสศรัทธาอีกครั้ง

และเมื่อโซ่ตรวนแห่งคำสั่งของสวรรค์บูรพาปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง จึงทำให้คนในยุคก่อน ๆ ที่เป็นหนอนคอยชอนไชสวรรค์บูรพาอยู่ถูกทำลายไปจนหมด

เพียงพริบตา

เวลาก็ได้ผ่านไปหลายวันแล้ว

และในวันนี้เอง

เมื่อโซ่ตรวนแห่งคำสั่งอันดำมืดเหล่านั้นส่องแสงสีทองที่ลุกโชนราวกับเปลวเพลิงออกมา จากนั้นก็ได้มลายหายไปในอากาศ

เย่ฉางชิงจึงได้ถอนหายใจออกมาเบา ๆ ในที่สุดก็ตื่นขึ้นมาจากการรู้แจ้งแล้ว

เขาค่อย ๆ ลืมตาเรียวยาวคู่นั้นขึ้นมา