ตอนที่ 666
ตอนที่ 666 ท่านมาปลดทุกข์ใช่หรือไม่ ?
October 22, 2026
ตอนที่ 666 ท่านมาปลดทุกข์ใช่หรือไม่ ?
เจ้าไปซะเถอะ !
หลังจากที่สตรีลึกลับไตร่ตรองอยู่สักพัก ก็เอ่ยออกมาเพียงเท่านั้น
เย่ฉางชิงพลันชะงักไปเล็กน้อย
เดิมเขาคิดที่จะถามข้อมูลเกี่ยวกับแดนเซียนจื่อฉงแห่งนี้ แต่สุดท้ายอีกฝ่ายกลับบอกให้เขาไปซะ
‘ข้าขี้เหร่มากเลยงั้นหรือ ? ’
‘มิเป็นที่ชื่นชอบเพียงนี้เชียวหรือ ? ’
‘ช่างเถอะ ! ’
‘สภาพแวดล้อมที่นี่น่าขนลุกถึงเพียงนี้ รีบไปจากที่นี่ก็ดีเหมือนกัน’
‘ข้าค่อยไปสืบข่าวจากคนอื่นเอาก็ได้’
คิดได้ดังนั้น เย่ฉางชิงก็ประสานมือคารวะให้อีกครั้ง พลางเอ่ยอย่างรักษามารยาทว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนั้นข้าขอตัวลาก่อน”
สิ้นเสียง เย่ฉางชิงก็เอามือไพล่หลัง พริบตาก็แปลงกายเป็นลำแสงสายหนึ่งเหาะออกไปทันที
จนเวลาผ่านไปประมาณหนึ่งเคอ
สตรีลึกลับก็ขมวดคิ้วน้อย ๆ พร้อมกับมองไปยังทิศทางที่เย่ฉางชิงจากไปอย่างครุ่นคิด
“คนผู้นี้เป็นมารจากเผ่าจิ้งหรีดโบราณตนนั้นจริงหรือ ? ”
“แต่ตามบันทึกในตำราโบราณที่สืบทอดมาตั้งแต่สมัยบรรพกาลเล่มนั้น เผ่าจิ้งหรีดโบราณเป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่นอกเขตแดนและมีนิสัยดุร้าย”
“ทว่าคนผู้นี้กลับมีพลังที่แข็งแกร่งอย่างมาก ความแตกฉานในวิถีกระบี่ก็ลึกล้ำสุดจะหยั่ง และหากมิใช่เพราะเขายั้งมือเอาไว้ เกรงว่าด้วยร่างแยกนี้ของข้าและมังกรดำ คงได้กลายเป็นศพใต้คมกระบี่ของเขาไปแล้ว”
“หรือการที่เขาถูกผนึกมาเนิ่นนาน จึงทำให้นิสัยดุร้ายของเขาหายไป ? ”
“เป็นไปมิได้ เรื่องนี้เป็นไปมิได้อย่างแน่นอน ! ”
“หากเป็นเช่นนั้นจริงสวรรค์บูรพาจะปรากฏผู้ที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ขึ้นได้เยี่ยงไร ? ”
ขณะที่สตรีลึกลับอดมิได้ที่จะพึมพำออกมานั้น
มังกรดำก็ฝืนความเจ็บปวดบนร่างกาย และเอ่ยออกมาอย่างมิเข้าใจว่า “นายท่าน คนผู้นี้มาจากโลกเล็ก ๆ และเพิ่งขึ้นมายังแดนเซียนจื่อฉงจริงหรือขอรับ ? ”
“ข้าเองก็มิรู้เหมือนกัน”
สตรีลึกลับชะงักงัน ก่อนจะส่ายหน้าเบา ๆ และเอ่ยว่า “แต่ข้าคิดว่าพลังที่แท้จริงของคนผู้นี้มิได้ด้อยไปกว่าร่างจริงของข้าเลย”
“บุคคลที่ไร้เทียมทานเช่นนี้หากปรากฏตัวที่โลกเบื้องล่าง เพียงแค่ไอพลังอันแข็งแกร่งบนกาย รวมทั้งความแตกฉานในวิถีกระบี่ ก็เพียงพอที่จะกระตุ้นพลังแห่งกฎของโลกเล็ก ๆ ได้แล้ว”
“หากเป็นเช่นนี้จริงกฎของโลกใบนั้นจะต้องพังทลายลง ปราณวิญญาณฟ้าดินก็จะเหือดแห้ง ต้นกำเนิดโลกก็จะสลายไป”
“ทว่าสิ่งนั้นจะมีผลกรรมที่น่ากลัวอยู่อย่างหนึ่ง ต่อให้อยู่ในระดับเดียวกันกับข้าตอนนี้ ก็มิมีผู้ใดกล้าที่จะแปดเปื้อนกับผลกรรมนี้อย่างแน่นอน”
มังกรดำลังเลอยู่สักพัก จึงเอ่ยออกมาอย่างครุ่นคิดว่า “นายท่านขอรับ ในเมื่อเป็นเช่นนั้นคนผู้นี้ก็จะต้องมิได้มาจากโลกเบื้องล่าง แต่มาจากแดนเซียนอื่นเยี่ยงนั้นหรือขอรับ ? ”
สตรีลึกลับพยักหน้าอย่างมิมั่นใจนัก แล้วจึงค่อย ๆ เอ่ยว่า “มีความเป็นไปได้”
มังกรดำจึงเอ่ยอีกว่า “นายท่าน ท่านว่าคนผู้นี้เหตุใดถึงมาปรากฏกายที่แดนเซียนจื่อฉงของเราหรือขอรับ ? ”
สตรีลึกลับส่ายหน้าไปมา พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “ตอนนี้ข้ามิมีเวลามาสนใจเรื่องเช่นนี้แล้ว”
“ร่างจริงของข้าใกล้จะบรรลุเต็มที จะเกิดเรื่องที่มิคาดฝันขึ้นตอนนี้มิได้อย่างเด็ดขาด”
“หากครั้งนี้ร่างจริงของข้าสามารถบรรลุได้สำเร็จ ถึงตอนนั้นก็จะสามารถต่อกรกับคนผู้นี้ได้ หากเขาเป็นมารเผ่าจิ้งหรีดโบราณจริงล่ะก็ ข้าจะสังหารเขาด้วยมือของข้าเอง……”
อีกด้านหนึ่ง
เย่ฉางชิงที่เหาะเหินอยู่กลางอากาศและเปิดกระแสจิตไปด้วย
ทว่าสิ่งที่คาดมิถึงก็คือ หลังจากที่เขาบรรลุระดับสุขาวดีแล้ว ขอบเขตของกระแสจิตกลับสามารถแผ่ออกไปไกลนับแสนลี้เลยทีเดียว
แต่สิ่งที่ทำให้เขาหงุดหงิดก็คือ แม้กระแสจิตของเขาจะสามารถปกคลุมได้ถึงแสนลี้ แต่ภายในเขตที่กระแสจิตปกคลุมกลับมิมีแม้แต่นกสักตัวเดียว
‘นี่มันสถานที่กันดารเช่นไรกัน ! ’
‘ภายในรัศมีหลายแสนลี้ กลับมิมีสิ่งมีชีวิตใด ๆ เลยแม้แต่ตัวเดียว’
‘นี่คือแดนเซียนโบราณที่เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรต่างใฝ่ฝันถึงเยี่ยงนั้นหรือ ? ’
‘นี่มันเรื่องตลกชัด ๆ ! ’
เย่ฉางชิงเหาะไปก็ส่งกระแสจิตออกค้นหาคนของแดนเซียนจื่อฉงไปพลาง
เพื่อต้องการที่จะถามข้อมูลเกี่ยวกับแดนเซียนโบราณในตำนานแห่งนี้
จนกระทั่งเวลาผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วยาม