ตอนที่ 719
ตอนที่ 719 พวกเจ้าไปได้แล้ว
October 22, 2026
ตอนที่ 719 พวกเจ้าไปได้แล้ว
เมื่อเห็นท่าทางของซ่งเซียนเฟิง
สำหรับผู้อมตะอย่างพวกเขาที่อยู่มามิรู้กี่ปี ย่อมคิดได้ทันทีว่าเบื้องหลังของเรื่องนี้หาได้ง่ายดายดั่งเช่นที่พวกเขาคิดไม่
ยิ่งกว่านั้นยังเป็นไปได้ที่จะเป็นแผนชั่วร้ายตั้งแต่แรกแล้ว
หลายปีนี้ที่ซ่งเซียนเฟิงหายหน้าหายตาไป และยังมีความเกี่ยวข้องกับผู้ที่เรียกได้ว่าเป็นสัตว์ประหลาด
บวกกับทั้งสองได้มีการเจรจากันก่อนหน้านี้
ดังนั้นมีความเป็นไปได้ว่าจะเป็นแผนการของซ่งเซียนเฟิง ที่ต้องการยืมมือของคนอื่นทำลายอาวุธวิเศษที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเขา จากนั้นก็สังหารพวกเขาเอาไว้ที่นี่
“ซ่งเซียนเฟิง ทางที่ดีเจ้าอธิบายกับพวกเรามาดีกว่า มิเช่นนั้นวันนี้ต่อให้ร่างกายพวกเราต้องดับสูญก็จะลากเจ้าไปด้วย”
หญิงชราที่ประดับดอกไม้สีทองไว้บนหัวและผมสีดอกเลายาวสยาย เวลานี้ดวงตาของนางกลับเต็มไปด้วยเส้นเลือด ขณะจ้องเขม็งไปทางซ่งเซียนเฟิงด้วยสายตาเย็นชา พร้อมท่าทางเกรี้ยวกราด
ร่างของหมิงกู่แผ่ไอชั่วร้ายออกมา ภายในดวงตากลมโตที่เย็นชานั้นเต็มไปด้วยไอสังหาร พลางเอ่ยด้วยความอาฆาตว่า “ดอกทอง เรื่องมาถึงขั้นนี้พวกเราร่วมมือกันสังหารเจ้าสารเลวซ่งเซียนเฟิงนี่ก่อนเถอะ แล้วค่อยวางแผนกันอีกที”
หลี่ฉางหลิงเองก็มีสีหน้าเข้มขึ้น พลางมองซ่งเซียนเฟิงด้วยสายตาเย็นชา พลางถามซักไซ้ว่า “ซ่งเซียนเฟิง ในเมื่อเจ้ารู้จักคนผู้นี้อยู่แล้ว อีกทั้งยังสนิทสนมกันอีก เช่นนั้นเจ้าก็วางแผนล่อพวกเรามาตั้งแต่ต้นแล้วงั้นหรือ ? ”
อวี่จีเอ่ยด้วยท่าทางอึกอักว่า “เซียนเฟิง เจ้า……”
มุมปากซ่งเซียนเฟิงโค้งขึ้น พลางปรายตามองเหล่าคนที่จ้องมองเขาด้วยความอาฆาต
“หากเป็นแผนการของข้าและท่านเย่จริง ๆ พวกเจ้าคิดว่าตอนนี้ข้าจะยังอยู่ตรงนี้กับพวกเจ้าอีกเยี่ยงนั้นหรือ ? ”
ซ่งเซียนเฟิงมิได้โมโหแต่กลับหัวเราะออกมา พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “อีกอย่าง เวลานี้ทุกท่านคงสัมผัสถึงความน่ากลัวของท่านเย่แล้วกระมัง ? ”
“ด้วยความแตกฉานในวิถีกระบี่ของท่านเย่ อย่าว่าแต่ข้าร่วมมือกับทุกท่านในที่นี้เลย ต่อให้ท่านเจ้าแดนมาเองและอาศัยพลังแห่งกฎของแดนเซียนจื่อฉงก็มิแน่ว่าจะเอาชนะเขาได้”
“ในทางกลับกัน ด้วยความแตกฉานในวิถีกระบี่ของท่านเย่ การจะสังหารพวกเราไหนเลยจะต้องวางแผนให้ยุ่งยากเช่นนี้ด้วย ? ”
สิ้นเสียง ไอสังหารและจิตสังหารบนกายของพวกหญิงชราก็พลันหายไป พร้อมเผยสีหน้าสับสนออกมา
‘ใช่แล้ว ! ’
‘ผู้อาวุโสท่านนี้ยังมิทันออกกระบี่ เพียงแค่อาศัยเขตแดนวิถีกระบี่อันพิสดารไร้ที่เปรียบนี้ก็สามารถทำลายอาวุธวิเศษที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเราได้แล้ว’
‘หากผู้อาวุโสท่านนี้ลงมือจริง ๆ ขึ้นมา พวกเราคงทำได้เพียงนั่งรอความตายเท่านั้น’
‘อีกทั้งผู้ที่น่ากลัวระดับนี้หากต้องการที่จะสังหารพวกเราจริง ๆ ต่อให้เป็นผู้อมตะก็คงเป็นเพียงนกกาเท่านั้น เหตุใดจะต้องวางแผนให้ยุ่งยากด้วย ? ’
‘แต่นี่เหมือนจะมิถูกต้องนะ ! ’
‘ใช่แล้ว ! ’
‘มิถูกต้อง ! ’
‘ในเมื่อผู้อาวุโสท่านนี้รู้อยู่แล้วว่าต่อให้พวกเราร่วมมือกันก็มิใช่คู่ต่อสู้ของเขา แล้วเหตุไฉนยังต้องออกกระบี่อีกเล่า ? ’
หลังจากใคร่ครวญดูแล้ว
หญิงชราที่ประดับด้วยดอกไม้สีทองก็ขมวดคิ้วแน่น พลางเอ่ยกับซ่งเซียนเฟิงอีกครั้งว่า “พี่ซ่ง ในเมื่อเรื่องทั้งหมดนี้มิใช่แผนการของผู้อาวุโสท่านนั้น ก็หมายความว่าผู้อาวุโสท่านนั้นมิได้ต้องการที่จะสังหารพวกเราเยี่ยงนั้นหรือ”
“และในเมื่อผู้อาวุโสท่านนั้นรู้ว่าพวกเรามิใช่คู่ต่อสู้ของเขา แล้วเหตุใดยังต้องออกกระบี่อีกเล่า ? ”
เมื่อหญิงชราที่ประดับด้วยดอกไม้สีทองเอ่ยถามออกไปก็เป็นสิ่งที่คนอื่น ๆ สงสัยเช่นกัน พวกเขาจึงหันไปมองซ่งเซียนเฟิงตาปริบ ๆ อีกครั้งในทันที
ซ่งเซียนเฟิงนิ่งเงียบอยู่สักพัก ก่อนจะส่ายหน้าน้อย ๆ แล้วเอ่ยว่า “บางเรื่องก็มิสามารถอธิบายได้ ดังนั้นจุดประสงค์ของท่านเย่ ข้าเองก็มิเข้าใจเช่นกัน”
ทุกคน “……”
เหมือนสัมผัสได้ถึงบางอย่าง หลี่ฉางหลิงพลันหันมองไกลออกไป ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าตื่นตระหนกว่า “จะ……จะออกกระบี่แล้ว ! ”
ยังมิทันสิ้นเสียง ท่านเย่ที่อยู่ไกลออกไปนับร้อยลี้ก็ค่อย ๆ ลืมตาเรียวยาวคู่นั้นขึ้น พลางชูนิ้วชี้และนิ้วกลาง ก่อนสะบัดมือเล็กน้อยแสงกระบี่อันมืดมนสายหนึ่งก็ฟาดฟันออกไปไกลหลายร้อยลี้ภายในพริบตา
วินาทีนี้ภายในรัศมีร้อยลี้ทั้ง เวลา ห้วงอากาศ ก้อนกรวด ต้นไม้ใบหญ้า……
ทุกสิ่งล้วนถูกกักขังและสะกดเอาไว้ในทันที
เมื่อเผชิญหน้ากับการเปลี่ยนแปลงที่กะทันหันเช่นนี้ ซ่งเซียนเฟิงและผู้อมตะที่เหลือ รวมถึงผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิเซียนนับร้อยที่อยู่ทางด้านหลัง
มิเพียงจิตวิญญาณและกายเนื้อจะถูกสะกดเอาไว้จนมิสามารถขยับได้แล้ว ทว่าแม้กระทั่งพลังวิญญาณและพลังปราณก็มิสามารถโคจรได้เช่นกัน
‘นี่มัน ? ? ? ’
‘นี่มัน ! ! ! ’
‘นี่มันคือกระบี่อันใดกันแน่ เหตุใดถึงได้พิสดารเพียงนี้ ? ’
‘นี่มันอยู่เหนือจากสิ่งที่พวกเขารู้มาโดยสิ้นเชิง ! ’
‘คนผู้นี้แท้จริงแล้วเป็นใครกันแน่ ? ’
‘มิกล้าจินตนาการ ! ’