ตอนที่ 724 พบบุรุษลึกลับอีกครั้งบนสายน้ำแห่งกาลเวลา

ตอนที่ 724 พบบุรุษลึกลับอีกครั้งบนสายน้ำแห่งกาลเวลา

เมื่อสุดยอดคำสอนของเย่ฉางชิงดังกึกก้องขึ้นในความว่างเปล่าทั่วบริเวณนั้น

นิมิตอันน่ากลัวก็เกิดขึ้นพร้อม ๆ กัน

ทันใดนั้นก็เกิดพายุฝนฟ้าคะนอง สายฟ้าหลากหลายสายห่อหุ้มพลานุภาพอันแข็งแกร่งฟาดฟันลงมาจากท้องนภามิหยุดหย่อน ทำลายความว่างเปล่าจนพังทลาย

ส่วนรอบกายของเย่ฉางชิงก็มีแสงอันระยิบระยับพ่นออกมาอย่างต่อเนื่อง หมอกอันเจิดจ้าแผ่ไปทั่ว

รอบกายสั่นสะเทือนจนเกิดคลื่นแสงเป็นชั้น ๆ และแผ่ออกไปไกลหลายร้อยจั้ง จากนั้นจึงค่อย ๆ เลือนรางลง

มิเพียงเท่านั้น ดอกบัวที่ปกคลุมด้วยไอพลังโกลาหลก็แผ่ไอพลังมหามรรคาอันบริสุทธิ์ออกมา และปรากฏขึ้นบนศีรษะของเขา

จากนั้นรอยประทับมหามรรคามากมายกลายเป็นฝนดาวตกที่เปล่งแสงสีเขียวและโปรยปรายลงมา

บางทีอาจเป็นเพราะเวลานี้เย่ฉางชิงมีตบะบารมีระดับสุขาวดี จึงทำให้หลังศีรษะของเขาค่อย ๆ มีวงแสงที่เกิดจากมหามรรคาปรากฏขึ้น

ทว่าเมื่อเทียบกับผู้บำเพ็ญเพียรวิถีเซียนคนอื่นแล้ว วงแสงของเขานั้นดูพิเศษกว่าหลายเท่า

วินาทีที่วงแสงมหามรรคาของเขาปรากฏขึ้น ก็ราวกับแบกดวงตะวันอันร้อนแรงเอาไว้ที่หลัง และเปล่งแสงอันเจิดจ้าจนแสบตาออกมาหลายสาย

ประกอบกับผมที่ยาวสยายและใบหน้าที่หล่อเหลาไร้ที่ติของเย่ฉางชิง

อีกทั้งเวลานี้เขายังกล่าวคำสอนอันสูงส่งออกมา

เห็นได้ชัดว่าเย่ฉางชิงที่เวลานี้ปกคลุมไปด้วยนิมิตอันน่ากลัว ดูสูงส่งเพียงใด !

วินาทีนี้ถนนเส้นต่าง ๆ ภายในเมืองเหอซีนั้นล้วนมีผู้คนหมอบกราบอยู่เป็นจำนวนมาก

แม้แต่พวกซ่งเซียนเฟิงเองก็มิกล้าชักช้า ต่างโรยตัวลงไปที่ด้านล่างในทันที

หลังจากถึงพื้นดินแล้วก็รีบหมอบกราบให้แก่เย่ฉางชิงที่อยู่ด้านบน ด้วยความเลื่อมใสศรัทธาในทันใด

ต้องบอกว่านิมิตอันน่ากลัวเช่นนี้มิเพียงยิ่งใหญ่อลังการมากที่สุดเท่าที่เคยมีมา ทว่ากลับเหนือกว่าที่พวกเขาจะจินตนาการได้อีกด้วย

‘เรียกได้ว่าเป็นสิ่งที่ช่วยเปิดหูเปิดตาพวกเขายิ่งนัก ! ’

‘ผู้อาวุโสเย่ท่านนี้แท้จริงแล้วเป็นใครกันแน่ ! ’

‘ความแตกฉานในวิถีกระบี่อยู่ในระดับที่คนมิสามารถจินตนาการได้ บัดนี้ยังมีนิมิตอันศักดิ์สิทธิ์และน่ากลัวเช่นนี้ปรากฏขึ้นอีกด้วย’

‘อีกอย่างผู้อาวุโสเย่เหตุใดจู่ ๆ ก็กล่าวคำสอนออกมาด้วยเล่า ? ’

‘นึกสนุกขึ้นมาเยี่ยงนั้นหรือ ? ’

‘เป็นไปมิได้ ! ’

‘เป็นไปมิได้เด็ดขาด ! ’

ขณะที่พวกซ่งเซียนเฟิงอดที่จะสงสัยมิได้นั้น

ทว่าเพียงมิกี่อึดใจ พวกเขาต่างก็ได้คำตอบ

เมื่อเย่ฉางชิงกล่าวคำสอนออกมามิหยุด ไอพลังมหามรรคาอันบริสุทธิ์และมีจำนวนมหาศาลมินานก็เติมเต็มทุกพื้นที่ของเมืองเหอซีจนหมด

แม้ทุกคนจะมิเข้าใจคำสอนที่เย่ฉางชิงกล่าวออกมาว่าแท้จริงแล้วหมายความเช่นไร แต่เมื่อคำสอนมหามรรคาดังขึ้นในโสตประสาทของพวกเขา ทุกคนล้วนดำดิ่งเข้าสู่โลกอันพิสดารโดยมิรู้ตัว

ความรู้สึกเช่นนี้ราวกับได้แช่อยู่ในสุดยอดน้ำศักดิ์สิทธิ์ก็มิปาน

หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณตลอดจนทุกรูขุมขนบนร่างกายของพวกเขา จนเกิดการพัฒนาและวิวัฒนาการที่สมบูรณ์แบบขึ้น

อีกทั้งยังมีไอพลังมหามรรคาอันหนาแน่นและบริสุทธิ์ต่าง ๆ คอยหล่อเลี้ยง

แค่คิดก็รู้แล้วว่าในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ จะเกิดอันใดขึ้นกับทุกคนที่กำลังหมอบกราบเย่ฉางชิงบ้าง

ทว่าเมื่อเวลาผ่านไปประมาณหนึ่งเค่อ

เสียงที่ดูคุ้นเคยเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในะโสตประสาทของเย่ฉางชิง

“พอเท่านี้เถอะ หากทำเช่นนี้ต่อไป สรรพสิ่งทั้งหลายภายในเมืองแห่งนี้คงได้กลายเป็นราชันของยุคนี้กันหมดแน่”

ได้ยินดังนั้น เย่ฉางชิงก็เงียบเสียงลงทันที

ทว่าวินาทีที่ดวงตาเรียวยาวคู่นั้นลืมขึ้นมา ก็พบว่าตนนั้นได้ยืนอยู่บนแม่น้ำสายหนึ่ง

มิใช่สิ !

เอ่ยให้ถูกก็คือ นี่คงจะเป็นสายน้ำแห่งกาลเวลาเป็นแน่ !