ตอนที่ 732 ออกมาคารวะข้าเดี๋ยวนี้

ตอนที่ 732 ออกมาคารวะข้าเดี๋ยวนี้

อะไรนะ ?

เมื่อได้ยินลู่ชิงซวงเจ้าแห่งแดนเซียนจื่อฉงเอ่ยปฏิเสธอย่างมิลังเล ผู้อาวุโสหมิงเติงพลันดวงตาเบิกโพลง ใบหน้าชรานั้นเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

ท่านเจ้าแดน พวกเราควรคุยกันอย่างมีมโนธรรมนะขอรับ !

พวกเรามิเพียงเป็นผู้อาวุโสกันแล้ว แต่ยังเป็นผู้อมตะที่อยู่มาเป็นหมื่น ๆ ปี แสน ๆ ปีอีกด้วย เราจะมาพูดกันพล่อย ๆ แบบนี้มิได้นะขอรับ !

ผู้อาวุโสหมิงเติงอดมิได้ที่จะเอ่ยต่อว่าอยู่ในใจ จากนั้นจึงเอ่ยอย่างขึงขังว่า “ท่านเจ้าแดนขอรับ คำสั่งของท่านมิเพียงส่งไปที่ดินแดนของข้าเท่านั้นนะขอรับ แดนบำเพ็ญเพียรอื่นที่เหลือต่างก็ได้รับคำสั่งนี้เช่นกัน”

“มิเพียงเท่านั้น ท่านอาจจะมิทราบว่าเพราะคำสั่งของท่านทำให้สรรพสิ่งแทบทั้งแดนเซียนจื่อฉงต่างก็ทำการค้นหามารเผ่าจิ้งหรีดโบราณผู้นั้น”

เอ่ยถึงตรงนี้ ผู้อาวุโสหมิงเติงก็เหมือนคิดบางอย่างขึ้นมาได้ ก่อนจะเอ่ยว่า “จริงสิ สุดท้ายแดนศักดิ์สิทธิ์ที่เหลือต่างก็พุ่งเป้าไปที่เมืองเหอซีซึ่งอยู่ห่างจากที่นี่ไปไกลสามหมื่นลี้ และผู้อมตะที่เหลือต่างก็พาผู้แข็งแกร่งนับมิถ้วนไปยังเมืองเหอซีเพื่อสู้กับมารเผ่าจิ้งหรีดโบราณผู้นั้น”

“เพียง……เพียงแต่……มิรู้เพราะเหตุใดพวกหลี่ฉางหลิงกลับเลือกเข้าข้างศัตรู ยิ่งกว่านั้นยังเรียกมารเผ่าจิ้งหรีดโบราณผู้นั้นว่าผู้อาวุโสอะไรอีก ทั้งยังร่วมมือกันวางกับดักข้า ทำให้ข้าไปจู่โจมเจ้าดาวแห่งความซวยผู้นี้เข้า ทว่าคิดมิถึงว่าต่อให้ข้าจะใช้ไม้ตายที่แข็งแกร่งที่สุดแล้วก็ยังมิสามารถทำอะไรคนผู้นี้ได้แม้แต่น้อย”

ทันทีที่สิ้นเสียง กระดานหมากที่ลอยอยู่กลางอากาศก็เอ่ยขึ้นด้วยเสียงอันเย็นชาว่า

“นายท่านของข้าเป็นบุคคลที่พวกเจ้ามิสามารถจินตนาการได้ มารเผ่าจิ้งหรีดโบราณนั่นเป็นตัวอะไรกัน ถึงคู่ควรจะเทียบเคียงกับนายท่านของข้า ? ”

เสียงอันเย็นชาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง “นายท่านมีจิตใจกว้างขวาง จึงมิต้องการถือสากับมดปลวกเช่นพวกเจ้า แต่ว่าผู้ติดตามเช่นข้าจะปล่อยให้พวกเจ้าดูหมิ่นนายท่านตามใจชอบได้อย่างไรกัน ? ”

ใบหน้าของลู่ชิงซวงยังคงเรียบนิ่งดังเดิม ทว่าในใจนางกลับกำลังไตร่ตรองไปด้วย

หากว่านางคาดเดามิผิดแล้วล่ะก็ ผู้ที่ออกคำสั่งแก่เหล่าผู้อมตะทั้งหมดของแดนเซียนจื่อฉง คงจะเป็นคนรับใช้ที่เฝ้าประตูโลกาทั้งสองของนาง

และนางกำลังคิดถึงนายท่านที่วิญญาณอาวุธผู้นี้เอ่ยถึง

อาวุธเวทย์ที่เสียหายชิ้นหนึ่งกลับสามารถต้านทานโซ่ที่สร้างขึ้นโดยพลังแห่งกฎได้ ดังนั้นจะเห็นได้ว่าหากกระดานหมากนี้มิได้เสียหาย บางทีอาจจะเอาชนะนางได้

และสิ่งนี้ก็อธิบายได้ว่านายท่านของกระดานหมาก แท้จริงแล้วเป็นผู้ที่น่ากลัวเพียงใด

ราชันในตำนาน ?

ชายชราที่อยู่ในส่วนลึกของหุบเหวยืนยันว่าจะมิมีราชันในยุคนี้ เช่นนั้นคนผู้นี้จะอธิบายว่าอย่างไร ?

หลังจากเงียบไปสักพัก ลู่ชิงซวงก็แว๊บหายตัวไป ก่อนจะปรากฎขึ้นตรงหน้ากระดานหมากเฉียนคุนที่ลอยอยู่กลางอากาศ

ขณะเดียวกันก็เพ่งสมาธิ ผนึกความว่างเปล่าโดยรอบในทันที

ลู่ชิงซวงเอ่ยเรียบ ๆ ว่า “ข้ามิสามารถให้เจ้าพาเขาไปจากที่นี่วันนี้ได้”

เพราะสำหรับนางแล้ว พลังของผู้แข็งแกร่งระดับอมตะผู้หนึ่งหาได้ยากยิ่งนัก

เท่าที่นางรู้ เมื่อสนามรบโบราณถูกเปิด ถึงตอนนั้นแดนลับรวมทั้งสุดยอดวาสนามากมายก็ย่อมถูกเปิดออกเช่นกัน ถึงตอนนั้นนางเองก็เลี่ยงมิได้ที่จะต้องหาตัวช่วย แต่เมื่อเทียบกับความลับการเป็นราชัน ผู้แข็งแกร่งระดับอมตะผู้หนึ่งก็หาได้สำคัญอะไรมิ

เพียงแต่นางเป็นเจ้าแห่งแดนเซียนจื่อฉง เพื่อชิ้นส่วนสัมฤทธิ์ชิ้นหนึ่งจึงได้รับปากผู้อาวุโสหมิงเติงเอาไว้ ดังนั้นวันนี้มิว่าอย่างไรก็ต้องปกป้องผู้อาวุโสหมิงเติงเอาไว้ให้ได้

“ก่อนหน้านี้ข้าลั่นวาจาเอาไว้แล้วว่า วันนี้ต่อให้ร่างของข้าต้องแตกสลาย จิตต้องแตกดับ ก็ต้องสังหารมันให้ได้ ! ”

กระดานหมากเฉียนคุนที่ลอยอยู่กลางอากาศ อบอวลไปด้วยหมอกแสงระยิบระยับ เอ่ยต่ออีกว่า “ข้ายอมกายสลายเต๋าสูญสิ้น แต่จะมิยอมให้ใครมาลบหลู่ชื่อเสียงของนายท่านได้เป็นอันขาด”

ได้ยินดังนั้นลู่ชิงซวงก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย อดมิได้ที่จะถอนหายใจออกมา

“เอาเช่นนี้ก็แล้วกัน”

ลู่ชิงซวงมีท่าทางแน่วแน่ ก่อนจะเอ่ยตรง ๆ ว่า “ข้าต้องการพบนายท่านของเจ้า หากข้าสามารถพบหน้านายท่านของเจ้า ความแค้นระหว่างเจ้ากับผู้อาวุโสหมิงเติง ข้าก็จะมิยื่นมือเข้าไปขวางอีก”