ตอนที่ 745
ตอนที่ 745 ของแทนตัว
October 22, 2026
ตอนที่ 745 ของแทนตัว
หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง
เย่ฉางชิงก็ถอนหายใจออกมาน้อย ๆ พยายามปรับอารมณ์ให้เป็นปกติ
ดวงตาเรียวยาวของเขากะพริบปริบ ๆ ดวงดาวหลายร้อยล้านดวงที่ฉายอยู่ในส่วนลึกของดวงตาก็ค่อย ๆ มลายหายไป
ขณะเดียวกันพลานุภาพของราชันที่แผ่ออกมาจากกายก็ถูกสะกดลงไปด้วย
ฟู่ !
ในวินาทีที่พลานุภาพของราชันอันน่ากลัวจางหายไป
ในที่สุดพวกลิงขาวก็ถอนหายใจหนัก ๆ ออกอย่างอดมิได้ ราวกับยกภูเขาออกจากอก
‘นี่คือพลานุภาพของราชันในตำนานอย่างนั้นหรือ ? ’
‘ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก ! ’
ทุกคนสบสายตากันเล็กน้อย ก่อนจะโค้งคำนับให้แก่เย่ฉางชิงอีกครั้งทันที
ทว่าในตอนนั้นเองก็มีเสียง ๆ หนึ่งดังขึ้น
ผู้เฒ่าชุดดำที่คุกเข้าอยู่กับพื้นเอ่ยด้วยความเคารพ “ยินดีกับนายท่านที่ฟื้นตบะบารมีถึงระดับราชันขอรับ ? ”
‘ฟื้น……ตบะบารมีถึงระดับราชัน ? ’
‘ทำไมเป็นคำว่าฟื้นตบะบารมี มิใช่บรรลุหรือว่าทะลวงพันธนาการก้าวเข้าสู่ระดับราชัน ? ’
‘หรือว่าตบะบารมีที่แท้จริงของท่านเย่ยังอยู่เหนือว่าระดับราชันอีกอย่างนั้นหรือ ? ’
‘อืม ! ’
‘คงจะเป็นเช่นนั้น ! ’
‘มิใช่สิ ! ’
‘ต้องเป็นเช่นนั้นแน่ ! ’
‘แต่ผู้ที่เหนือกว่าราชันจะเป็นใครกันเล่า ? ’
‘วิญญาณอาวุธผู้นี้พูดเหลวไหลอยู่หรือเปล่า ? ’
‘ทว่าดูจากตอนนี้แล้วแม้ภายนอกของท่านเย่จะมิได้มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ มากนัก แต่รังสีที่แผ่ออกมาจากภายในเหมือนจะเกิดการเปลี่ยนแปลงจริง ๆ ’
ขณะเดียวกัน เมื่อได้ยินคำว่าราชัน
เย่ฉางชิงก็อดมิได้ที่จะใจสั่นขึ้นมา
‘ข้าก้าวสู่ระดับราชันแล้วงั้นหรือ เป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดของยุคสมัยนี้แล้วอย่างนั้นหรือ ? ’
‘ทว่าหากเป็นเช่นนี้ ข้าก็มิได้สัมผัสประสบการณ์อันใดบนเส้นทางการบำเพ็ญเพียรเลยน่ะสิ ! ’
‘ช่างเถอะ ! ’
‘ขอเพียงตามหาตู๋กู๋ชิงเฟิงได้ ข้าเป็นราชันแล้วจะอย่างไร มิเป็นราชันแล้วอย่างไร ? ’
‘ทว่านับแต่นี้ไป หลายคนคงถอยห่างจากข้าไปอีกเป็นแน่’
หลังจากนิ่งเงียบอยู่สักใหญ่ เย่ฉางชิงก็เอ่ยอย่างมิลังเลใด ๆ อีก “ลิงขาว เจ้าไปแดนเซียนดาวตกกับข้า”
ลิงขาวพยักหน้ารับคำ จากนั้นก็ลุกขึ้นยืนและเดินไปหาเย่ฉางชิงทันที
คนที่เหลือเมื่อเห็นดังนั้น ก็เอ่ยด้วยความเคารพว่า “ผู้น้อยน้อมส่งท่านเย่”
เย่ฉางชิงกวาดตามองทุกคนเล็กน้อย จากนั้นก็พาลิงขาวเดินตรงไปทางค่ายกลห้วงเวลา
หลังจากเวลาผ่านไปหนึ่งเค่อ ทั้งสองก็ค่อย ๆ ก้าวขึ้นไปบนค่ายกลห้วงเวลา
จากนั้นลวดลายบนค่ายกลลายแล้วลายเล่าก็สว่างขึ้น
ตู้ม !
ลำแสงอันเจิดจ้าแผ่ออกมา ความว่างเปล่าโดยรอบสั่นสะเทือน ส่งเสียงและสั่นสะเทือนขึ้นมิหยุด
ฟิ้ว !
ลำแสงสีทองอันลุกโชนสายหนึ่งพุ่งขึ้นฟ้า เกิดเป็นคลื่นแสงแผ่เป็นชั้น ๆ ในความว่างเปล่าอย่างต่อเนื่อง
เป็นภาพที่อัศจรรย์ยิ่งนัก !
ผ่านไปมิกี่อึดใจ เมื่อภาพที่ตระการตานั้นหายไปอย่างรวดเร็ว
ร่างของเย่ฉางชิงและลิงขาวก็หายวับไปทันที
‘ท่านเย่และลิงขาวจากไปแล้วงั้นหรือ ? ’
ทุกคนสบตากันเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจออกมาอีกครั้งอย่างอดมิได้ ก่อนจะค่อย ๆ ลุกจากพื้น
แต่แล้วพวกเขาก็เบนสายตาไปยังผู้เฒ่าชุดดำที่ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนทันที