บทที่ 100 ข่าวดี

เซวียหลิงได้ฟังก็ดีใจ ถามขึ้น "พี่มีช่องทางอะไรแล้ว? ถูกไหม?"

เฉิงเทียนหยวนเห็นท่าทางเธอตื่นเต้นจัด ก็ยิ้มกว้างอย่างอดไม่ได้

"เธอไม่คัดค้านเหรอ? แถมทำท่าเหมือนรอมานานอีก!"

เซวียหลิงรีบตอบ "ฉันไม่คัดค้านอยู่แล้วล่ะ! ทำงานก็แค่ชั่วคราว เราทำงานให้เขาตลอดชีวิตไม่ได้หรอก ต้องหาวิธีหาเงินก้อนโตสิ!"

เฉิงเทียนหยวนอยู่กับเธอมานาน ก็รู้จักนิสัยเธอ

เธอเป็นผู้หญิงที่มองการณ์ไกลและมีวิสัยทัศน์ ในขณะเดียวกัน เขาก็พบว่าภรรยาตัวน้อยของเขามีอุดมคติและเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่กว่าเขา

"ฉันเคยบอกเธอแล้ว ฉันทำงานกับไอ้อ้วนมาหลายปี รายการสหกรณ์ร้านค้าตอนนี้หลักๆ ฉันเป็นคนทำ นอกจากนี้ฉันก็ติดต่อผู้จัดจําหน่ายด้วย ก่อนหน้านี้มีผู้จัดจําหน่ายคนหนึ่งอาจจะเพราะเห็นฉันไว้ใจได้ เลยแอบเตือนฉัน ให้ฉันเก็บเงินก้อนหนึ่งเปิดร้านเล็กๆ เขาบอกอีกว่า ให้ไปเอาสินค้าที่เขา ให้เครดิตฉันช่วงหนึ่ง รอฉันหาเงินได้ค่อยคืนเขา"

เซวียหลิงฟังแล้วก็แอบดีใจ

เพราะพฤติกรรมเขาน่าไว้ใจแน่เลย จึงทำให้เขารักและเอ็นดู ไม่งั้นเขาจะกล้าเอ่ยปากแบบนี้ มอบน้ำใจขนาดนี้ให้ที่ไหนกัน!

เฉิงเทียนหยวนคิดอย่างละเอียดรอบคอบ พูดขึ้น "ฉันวางแผนว่าจะลาออกหลังปีใหม่ หาที่คนและครัวเรือนเยอะๆ เปิดร้านขายของ"

เซวียหลิงยิ้มแล้วพูดขึ้นอย่างรวดเร็ว "ได้! รอพ่อผ่าตัดสำเร็จ เราค่อยกลับไปหาบุคลากร"

"แต่......" เฉิงเทียนหยวนลังเลเสียงทุ้ม "เงินที่ฉันติดหนี้เธออาจจะคืนได้ช้านะ ที่รัก รอฉันหาเงินได้ เธอจะไม่ต้องไปทำงานแต่เช้าแล้ว ทำงานแปลที่บ้านก็พอ แบบนี้เธอจะอยากนอนดึกแค่ไหนก็ได้"

เซวียหลิงได้ยินแล้ว หัวใจก็อบอุ่น

เขาสงสารที่ตนนอนไม่พอ......

เธอยิ้มแล้วพูดขึ้น "ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้อยากให้พี่คืน ฉันเคยพูดแล้วไม่ใช่เหรอ? ไม่มีเงินก็ชิมเนื้อ----ใช้ร่างกายแทน!"

เฉิงเทียนหยวนขำเธอ ทิ้งผ้าเช็ดตัวในมือ แล้วกอดเธอ

"ที่รัก ฉันเสนอให้ชิมเนื้อทุกวัน ดีไหม?"

เซวียหลิงหัวเราะฮ่าๆ ดังลั่น

ทั้งคู่คุยกันสักพัก จนกระทั่งพบว่าใกล้เจ็ดโมงแล้ว ถึงได้รีบสวมเสื้อโค้ตไปหาพ่อเฉิงกับแม่เฉิงที่ห้องข้างๆ

ลงมาชั้นล่าง กินอาหารเช้าข้างๆ โรงแรม แล้วรีบไปโรงพยาบาล

เพราะเมื่อคืนหมอเปิดรายการตรวจแล้ว มัดจำก็จ่ายแล้ว จึงประหยัดเวลาและความลำบากไปเยอะมาก

คุณพยาบาลหยิบตารางแบบฟอร์มมาไม่กี่ฉบับ แล้วพูดขึ้น "ในแต่ละชั้น พวกคุณไปหาตามคำแนะนำในนี้ ถือตารางแบบฟอร์มพวกนี้ไป ให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ตรวจก็พอค่ะ"

พวกเขามาเช้า ผู้ป่วยในโรงพยาบาลเลยยังไม่เยอะ

แต่เนื้อหาการตรวจไม่น้อย บางครั้งต้องรอกรอกตารางแบบฟอร์ม ตรวจรายการจำนวนหนึ่งเสร็จ ก็เป็นเวลาเที่ยงกว่าๆ แล้ว

หลังจากกลับมาถึงแผนกกระดูกชั้นสาม คุณพยาบาลก็เก็บตารางแบบฟอร์มไป

"พวกคุณไปกินข้าวก่อนได้ ตอนบ่ายมีตรวจหลอดเลือดหัวใจและตรวจปัสสาวะ ค่อยมาอีกทีหลังสามโมง"

เป็นเวลาประมาณบ่ายโมงแล้ว ร้านอาหารข้างนอกผ่านช่วงเวลาคนเยอะไปแล้ว สี่คนกินอาหารร้อนๆ แล้วกลับไปพักผ่อนที่โรงแรม

จนกระทั่งใกล้สามโมง พวกเขาค่อยกลับมาที่โรงพยาบาล

เซวียหลิงมองท้องฟ้ามืดมน นึกถึงพยากรณ์อากาศทางวิทยุ

"ตอนบ่ายกระแสลมหนาวจัดจะเกิดที่นี่ ดูจากสถานการณ์นี้ เดาว่าน่าจะหิมะตกด้วย"

หลิวอิงถูมือ แล้วพูดขึ้น "หนาวกว่าตอนเช้ามากเลยล่ะ!"

เฉิงเทียนหยวนพูดขึ้น "เข้าไปตรวจก่อน ถ้าไม่ต้องอยู่ค้างคืน คืนนี้เราจะนอนที่โรงแรม มันอุ่นกว่าที่นั่น"

เนื้อหาการตรวจตอนบ่ายไม่เยอะ น่าเสียดายที่คนรอเยอะมาก จึงใช้เวลาไปไม่น้อย

ตอนเอารายงานตรวจปัสสาวะให้คุณพยาบาล ไฟทางเดินห้องผู้ป่วยก็เปิดแล้ว นาฬิกาบนผนังแสดงเวลาห้าโมง