บทที่ 65 ผู้เช่าข้างบ้าน

ถ้าไม่ใช่หญิงชรากลับมา หรือบ้านด้านข้างจะปล่อยเช่าไปแล้ว?

ตอนนั้นที่ลูกชายของเธอมารับไป เขาได้พบกับชายหนุ่มสวมแว่นและพูดคุยกันด้วย

ชายนามคนนั้นแซ่กง กล่าวว่าคนรักของเขาไปทำงาน และลูกๆ ทั้งสองยังเล็กมาก จำเป็นต้องให้หญิงชรามาช่วยดูแล

นอกจากนี้ เขาก็ไม่อยากปล่อยให้แม่ของเขาอาศัยอยู่ที่นี่ตามลำพังโดยไม่มีใครดูแลเรื่องอาหารการกิน

คุณกงมีรูปร่างหน้าตาดี ดูมีการศึกษา เห็นได้ชัดว่าเป็นคนที่ได้เรียนหนังสือและมีความกตัญญูต่อหญิงชรามาก

เฉิงเทียนหยวนจำได้อย่างชัดเจนว่าคุณกงกล่าวไว้ เขาไม่ได้ตั้งใจจะปล่อยให้หญิงชรากลับมาอีก บ้านทั้งสองหลังได้ฝากญาติของเขาดูแล

เขายังเน้นย้ำว่าหากมีโอกาสก็จะปล่อยบ้านอีกหลังให้เช่าด้วย

ในเวลานั้น บ้านทั้งสองหลังถูกแยกออกจากกันแล้ว เฉิงเทียนหยวนจึงไม่สนใจว่าบ้านด้านข้างจะมีคนอาศัยหรือไม่

บ้านหลังนี้ดูใหม่เอี่ยมทั้งภายในและภายนอก

หากไม่มีใครอยู่เป็นเวลานาน บ้านจะอับ รกร้างและเสียหายได้ง่าย ดังนั้นสู้ปล่อยให้ปล่อยเช่าจะดีกว่า มีคนทำความสะอาดบ้างเป็นครั้งคราว ทั้งยังมีรายได้ที่มั่นคงด้วย

ดังนั้น เฉิงเทียนหยวนจึงรู้ว่าบ้านข้างๆ จะต้องปล่อยเช่าไม่ช้าก็เร็ว

เพียงแค่เขากับเซวียหลิงออกไปแต่เช้าทุกวันและกลับมาก็ดึก และบ้านข้างๆ เงียบอยู่ตลอดเวลา พวกเขาจึงไม่รู้ว่ามีคนมาเช่าไปตั้งแต่เมื่อไร จนกระทั่งมีไฟเริ่มสว่างขึ้นแล้วตอนนี้!

เฉิงเทียนหยวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขารู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย หลังจากปิดหน้าต่างจึงได้เดินออกจากห้องครัว

ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใครก็ตามก็ควรจะไปทักทาย เผื่อว่าบังเอิญพบเข้ากับโจร อาจไม่เป็นผลดีต่อเจ้าของบ้าน คุณกงหรือแม้แต่ตัวเขาเอง

เมื่อคิดเช่นนั้น เฉิงเทียนหยวนก็เดินออกจากสนามและยื่นศีรษะของเขาออกไปที่บ้านข้างๆ

พบว่าประตูเหล็กด้านนอกไม่ได้ลงกลอนไว้ ประตูด้านในก็ปิดลงเพียงครึ่งหนึ่ง มีแสงไฟเจิดจ้าส่องเข้ามา เงาสะท้อนกลายเป็นจุดบนพื้น

เฉิงเทียนหยวนตะโกนอย่างลังเลว่า “ใครอยู่ข้างในครับ ญาติของคุณกงเหรอ?"

สักพักก็มีเสียงตอบจากข้างในว่า “นั่นใคร?”

ทันใดนั้นก็มีหญิงวัยกลางคนเดินหรี่ตาออกมา ใบหน้าและผมเผ้าของเธอสกปรกมีไม้กวาดอยู่ในมือ

เธอพลางพิจารณาเฉิงเทียนหยวนแล้วถามว่า "คุณเป็นใคร?"

เฉิงเทียนหยวนยิ้มอย่างสุภาพเมื่อเห็นว่าทั้งการแต่งตัวและท่าทางของเธอดูเป็นปกติ

“สวัสดีครับ ผมเช่าบ้านอยู่ข้างๆ คุณ......เช่าบ้านหลังนี้กับคุณกงเหรอ? "

หญิงวัยกลางคนพูดว่า "อ๊ะ!" แล้วหันไปหัวเราะ

“คุณคือคุณเฉิงคู่รักหนุ่มสาวข้างบ้านหรือเปล่า ป้าของฉันได้เล่าเรื่องเกี่ยวกับคุณและบอกว่าสองสามีภรรยาพวกคุณเป็นที่สังเกตง่าย ผู้ชายหล่อเหลา และผู้หญิงหน้าตางดงามรูปร่างสูงใหญ่แบบนี้ สังเกตได้ง่ายจริงๆ ด้วยสิ”

เฉิงเทียนหยวนถามอย่างสุภาพว่า "คุณเป็นญาติของคุณกงเหรอครับ?”

“ใช่แล้ว!” หญิงวัยกลางคนอธิบายว่า “ฉันอาศัยอยู่ที่ซอยซานสุ่ย! ป้าและหลานชายของฉันบอกว่าบ้านนี้จะถูกปล่อยเช่า ค่าเช่าเท่ากับของคุณ ประมาณ 40 หยวนต่อเดือน เมื่อวานมีเด็กหญิงอ้วนท้วมคนหนึ่งมาดูบ้าน เธอลังเลไปมา แต่ในที่สุดก็ตัดสินใจเช่า เธอบอกว่าเธอต้องการจะเช่ามันเป็นเวลานาน และเธอจะย้ายเข้ามาภายในสองวันนี้แล้ว”

เธอชี้ไปที่ไม้กวาดในมือแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “บ้านจะถูกปล่อยเช่าแล้ว ฉันต้องเข้าไปทำความสะอาดก่อนคนมาเข้าพัก ดูสิ ฉันทำมาทั้งเช้าแล้ว! ไม่มีคนอยู่สองเดือน มันสกปรกไม่เป็นท่า!”

เฉิงเทียนหยวนยิ้มขึ้นเอ่ยถามว่า "คุณต้องการน้ำสักหน่อยไหม ที่บ้านผมมีน้ำร้อนอยู่”

หญิงวัยกลางคนพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่ ไม่! ฉันค่อนข้างคุ้นเคยกับบ้านของป้าและมีทุกอย่างในนั้น ฉันเพิ่งดื่มน้ำไป ขอบใจนะ!”

เฉิงเทียนหยวนเดินกลับไปด้านข้างและอธิบายว่า "พอดีผมเห็นว่าประตูเปิดอยู่ เพื่อความปลอดภัยผมจึงเดินทางมาดู”