บทที่ 79 หม้อไฟในฤดูหนาว

โชคดีที่เซวียหลิงกวาดกองหิมะบริเวณประตูทางเข้าลานบ้านออกหมดแล้ว ถึงแม้จักรยานจะแบกของไว้เยอะมาก ก็สามารถเข้าประตูไปได้อย่างราบรื่น

โอวหยางเหมยกับเฉิงเทียนฟางที่กำลังผิงไฟในครัวได้ยินเสียงดังขึ้น ก็ทยอยกันออกมา

เฉิงเทียนฟางเห็นพี่ชายตัวเองสวมเสื้อโค้ตหนังที่สวยมาก ก็ประหลาดใจอย่างอดไม่ได้ "พี่! ไอ้นี่มันแพงมากเลยใช่ไหม!"

เฉิงเทียนหยวนค่อยๆ ปัดเกล็ดหิมะบนเสื้อหนัง พบว่าบนหนังมีแค่คราบน้ำนิดหน่อย เช็ดแล้วก็แห้งอย่างรวดเร็ว เหมือนที่ภรรยาพูดไว้เลยว่าเสื้อโค้ตหนังตัวนี้ทั้งอุ่นทั้งป้องกันหิมะได้

เขายิ้ม ปัดเกล็ดหิมะพลางตอบ "ไม่รู้แพงเท่าไร พี่สะใภ้เธอซื้อให้ฉัน หล่อนซื้อให้ฉันสองตัวเมื่อวาน มันอุ่นมาก!"

เฉิงเทียนฟางฟังจบ ก็มองไปทางเซวียหลิงที่อยู่ข้างๆ อย่างอดไม่ได้ แววตาประหลาดใจนิดหน่อย

เสื้อโค้ตหนังแบบนี้ ยังไงก็ต้องราคาหลายสิบหยวน คนทั่วไปหาเงินได้หนึ่งเดือนอาจจะซื้อไม่ไหว

แต่เซวียหลิงหาเงินเก่งมาก ใจกว้างอีกด้วย ซื้อทีเดียวสองตัว!

เซวียหลิงไม่ได้สนใจมากนัก รีบหยิบของแห้งหน้ารถลงมา

"พี่หยวน ซื้อเนื้อแกะกับเนื้อวัวมาเหรอ?"

เฉิงเทียนหยวนยิ้มแล้วพูดขึ้น "ใช่ อากาศหนาวจัด หิมะตกอีก ที่ตลาดร้างมากเลย ฉันลองต่อราคาดู ซื้อมาได้เยอะเลย! ดูสิ! ขาแกะสองชิ้นห้าหยวนกว่า เพิ่มกระดูกให้เยอะมาก! มีขาวัวอีกหลายอัน มันแช่แข็งเป็นก้อนอยู่ เดี๋ยวหั่นบางๆ น่าจะโอเค"

เขานึกถึงคำพูดของเซวียหลิงก่อนหน้านี้ จึงหันไปมองน้องสาวตัวเอง

"อาฟาง พี่สะใภ้เธอบอกว่าเธอมาหาไม่บ่อย ตอนเช้าเอาเงินสิบหยวนให้ฉันซื้อเนื้อกับผักที่ตลาดมาเลี้ยงเธอโดยเฉพาะ ดูสิ เธอให้ฉันซื้อเม็ดแตงหนึ่งถุงกับถั่วลิสงมาให้เธอด้วย"

เฉิงเทียนฟางรับมาอย่างอายๆ ริมฝีปากขยับ สุดท้ายก็พูดเสียงทุ้ม "ขอบคุณ......พี่สะใภ้"

คราวก่อนพวกเขากลับบ้านก็ซื้อของแห้งอร่อยๆ มากมาย เธอกินอย่างมีความสุข

เธอรู้จักพี่ชายตัวเองดี เขาประหยัดมาก นอกจากข้าวกับแป้งแล้ว ของอื่นๆ ไม่ยอมซื้อเลย

วันนี้เนื้อกับขนมพวกนี้ ต้องเป็นความคิดของเซวียหลิงแน่นอน

โอวหยางเหมยโม้ทั้งวันว่าบ้านตัวเองรวยมากๆ แต่กลับขี้เหนียวมาก โดยปกติแล้วมากสุดก็แบ่งขนมให้เธอนิดหน่อย จะใจกว้างแบบเซวียหลิงที่ให้ทีเดียวสิบหยวนได้ยังไงกัน!

เซวียหลิงยิ้มแล้วพูดขึ้น "ข้างในกำลังต้มซุปกระดูก อากาศหนาวมาก ฉันให้พี่เธอทำเตาเผาถ่านขนาดเล็ก เดี๋ยวเรากินหม้อไฟกัน!"

เมื่อเฉิงเทียนฟางได้ยินก็กลืนน้ำลาย พยักหน้าซ้ำๆ "ดีค่ะ! ดีค่ะ!"

เฉิงเทียนหยวนเอาตะกร้าใบใหญ่ลงมา ย้ายไปที่ห้องครัว

เซวียหลิงรีบเทน้ำร้อนหนึ่งแก้วส่งให้เขา

"รีบดื่มอบอุ่นร่างกาย"

เฉิงเทียนหยวนยิ้มนิดๆ ก่อนจะรับมาดื่ม

"เข้าบ้านมาก็ไม่หนาวแล้ว ในครัวอุ่นมาก ตอนบ่ายเธอทำงานแปลที่นี่สิ โต๊ะทำงานเธอใกล้หน้าต่างเกินไป มันมืดและหนาวสุดๆ"

เซวียหลิงยิ้มแล้วพูดเสียงทุ้ม "ฉันย้ายหนังสือลงมาตั้งแต่เช้าแล้ว"

เฉิงเทียนฟางควักเม็ดแตงออกมาหนึ่งกำมือ กินกรอบแกรบ ยิ้มชอบใจแล้วพูดขึ้น "หอมจัง! อร่อย! ฉันชอบเมล็ดทานตะวันที่สุด!"

เซวียหลิงฟังจบ ก็หันไปมองหน้าเฉิงเทียนหยวน แล้วยิ้มตามๆ กัน

โอวหยางเหมยที่ยืนอยู่ข้างนอกมีสีหน้ามืดมน ในใจแอบกังวลเหลือเกิน

อาฟางไม่มีสมองจริงๆ เนื้อกับเม็ดแตงนิดหน่อยก็ซื้อเธอไปแล้ว!

เธอลืมไปแล้วเหรอว่าใครเป็นผู้ช่วยสำคัญที่สุดของพี่ชายเธอในอนาคต?! ถ้าตระกูลเฉิงต้องการรวยอย่างแท้จริง ก็ต้องพึ่งพาเธอกับพี่ชายเธอ!

มุมห้องครัวมีเตาเผาถ่านขนาดเล็ก มันค่อนข้างเก่าแต่ยังไม่พัง