บทที่ 97 คว้าโอกาส

ละแวกโรงพยาบาลไม่ขาดแคลนร้านอาหารขนาดเล็กและร้านอาหารขนาดใหญ่

ผู้ใหญ่ทั้งสองไม่กล้าใช้จ่ายส่งเดช บอกว่ากินข้าวร้อนๆ ก็พอ

เซวียหลิงนั่งรถมาทั้งวัน ไม่รู้สึกหิว เห็นร้านบะหมี่กับเกี๊ยวชิ้นโตร้านหนึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามโรงพยาบาล

"งั้นกินเกี๊ยวกับบะหมี่กันเถอะ!"

เฉิงเทียนหยวนตามใจเธอ พาผู้ใหญ่เดินไปด้วยกัน

ร้านนั้นไม่ใหญ่ แต่ด้านในมีเตาและหม้อขนาดใหญ่ ทำให้ด้านในอบอุ่น เดินเข้าไปแล้วร่างกายอุ่นขึ้นทันที

ฟ้ามืดแล้ว ด้านนอกมีลมหนาวพัด ทุกคนกำลังตัวสั่น

เซวียหลิงให้ผู้ใหญ่สองคนนั่งด้านใน ส่วนตัวเองกับเฉิงเทียนหยวนนั่งด้านนอก

ไม่นาน เกี๊ยวนึ่งก็มาเสิร์ฟ

จากนั้นบะหมี่สี่ชามก็มาเสิร์ฟเช่นกัน

พ่อเฉิงกับแม่เฉิงกินเร็วมาก ความเก้ๆ กังๆ ทำอะไรไม่ถูกตั้งแต่ออกมาจากบ้าน ก็ค่อยๆ ปรับตัว

หลิวอิงพูดเสียงต่ำด้วยความประหลาดใจ "เกี๊ยวนี่มีไส้สองแบบ กินแล้วอร่อยดี กลับไปเราลองทำแบบนี้ ต้องอร่อยกว่าแน่ๆ"

พ่อเฉิงหัวเราะเสียงต่ำ แล้วพูดขึ้น "ออกมาข้างนอกเรียนรู้การทำอาหาร กลับบ้านไปได้รับประโยชน์----ดีจัง"

เซวียหลิงกับเฉิงเทียนหยวนก็หัวเราะเช่นกัน

เซวียหลิงไม่อยากอาหารมากนัก กินอิ่มอย่างรวดเร็ว

"พี่หยวน ฉันจะเข้าไปโรงพยาบาลดูหน่อยว่าพรุ่งนี้หมอคนไหนตรวจ คราวก่อนฉันโทรสอบถาม ฝ่ายบริการบอกว่าหมอแผนกกระดูกเป็นผู้รับผิดชอบทำแขนเทียม เธอบอกอีกว่าในโรงพยาบาลหมอที่มีฝีมือดีที่สุดมีชื่อเสียงมากที่สุดคือ ผอ. ที่มีนามสกุล ‘เซวีย’ "

เฉิงเทียนหยวนเป็นห่วงเธอ จึงพูดขึ้น "ฉันจะไปกับเธอ"

"อย่า" เซวียหลิงพูดขึ้น "ข้างนอกหนาวมาก พี่จ่ายเงินแล้วพาพ่อแม่กลับไป โรงพยาบาลอยู่ฝั่งตรงข้าม ข้างในมีคนเข้าออก ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก"

เฉิงเทียนหยวนยังคงไม่วางใจนัก จ้องมองเธออย่างลังเล

เซวียหลิงใบหน้าสวยแดงเล็กน้อย ส่งแววตา "สงบนิ่ง" ให้เขา แล้วรีบข้ามถนน เข้าโรงพยาบาลไป

เฉิงเทียนหยวนคิดว่าเธอมีนิสัยเป็นอิสระ มองส่งเธอเข้าไปในโรงพยาบาลแล้ว ก็ก้มหน้ากินต่อ

หลิวอิงพูดขึ้นอย่างอดไม่ได้ "หลิงหลิงไปคนเดียว ได้เหรอ?"

"ไม่มีปัญหาครับ" เฉิงเทียนหยวนพูดขึ้น "เธอเติบโตในเมืองหลวง ที่นี่เจริญและคนเยอะกว่าที่นี่ เธอบอกว่าไม่มีปัญหา ก็จะไม่มีปัญหา"

......

เซวียหลิงเข้าไปในโรงพยาบาลเดินดูหนึ่งรอบ เจอแผนกกระดูกที่ชั้นสามอาคารใหญ่ผู้ป่วย

ทางเดินโรงพยาบาลสว่าง เคาน์เตอร์พยาบาลมีพยาบาลวัยรุ่นจำนวนหนึ่งกำลังคุยกันเบาๆ

เซวียหลิงเดินเข้าไปถาม สอบถามขั้นตอนการพบหมอ

พยาบาลที่เป็นหัวหน้าอายุค่อนข้างมาก ดูแล้วน่าจะประมาณห้าสิบกว่า

เธออธิบาย "ให้หมอตรวจก่อน อย่างอื่นทำตามที่หมอสั่ง เช่นการเตรียมผ่าตัด การนอนโรงพยาบาล ยาและอื่นๆ ทั้งหมดทำตามหมอค่ะ"

เซวียหลิงถามอย่างสุภาพมีมารยาท "พี่คะ ไม่ทราบว่าท่านผู้อำนวยการเซวียชื่อดังอยู่ไหมคะ? พรุ่งนี้เช้าเขามาตรวจไหม? ฉันอยากให้เขาตรวจพ่อสามีฉันค่ะ"

หัวหน้าพยาบาลตอบ "อ่อ!" แล้วยิ้ม

"ที่แท้ก็มาเพราะชื่อเสียงนี่เอง! คืนนี้ผอ.เซวียเขาเข้าเวร พรุ่งนี้ไม่มีตรวจ วันมะรืนตอนบ่ายถ้าไม่มีการผ่าตัด ก็คงเตรียมตรวจผู้ป่วย"

เซวียหลิงฟังแล้วก็ขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้ "พี่คะ ถ้าเขามีเตรียมผ่าตัด งั้น......คงต้องรออีกหลายวันเลยใช่ไหม?"

"ใช่แล้วล่ะ!" หัวหน้าพยาบาลพูดขึ้น "หมอเซวียเขายุ่งตลอดเลย! ปกติในหนึ่งอาทิตย์เขาจะตรวจครึ่งวันหรือหนึ่งวัน ที่เหลืองานยุ่งหลายวันแน่ ตรวจผู้ป่วยเยอะมากเลยล่ะ!"

เซวียหลิงกล่าวขอบคุณอย่างรวดเร็ว แล้วเดินไปอีกฝั่งหนึ่งเงียบๆ

ตรงหน้าเป็นห้องผู้ป่วยหนึ่งแถว ด้านหลังคือห้องทำงานหมอ