บทที่ 20

Gu Bei'an เสียน้ำตลอดทั้งคืน Zhou Qianqian ถูยาให้เขาเพื่อเปลี่ยนน้ำและไม่หลับตาตลอดทั้งคืนจนกระทั่งเกือบรุ่งสาง Gu Bei'an ไข้ลดลง Zhou Qianqian ใช้ยาเสร็จ เป็นครั้งที่ ๕ แล้วบรรทมอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้วบรรทมหลับไป.

แสงแดดนอกหน้าต่างส่องเข้ามาในวอร์ดในตอนเช้าและแสงที่สว่างเกินไปทำให้ Gu Bei'an ตื่นขึ้น Gu Bei'an ค่อยๆลืมตาขึ้นและปิดกั้นดวงอาทิตย์ด้วยมือขวาเพียงเพื่อจะพบว่ามือของเขาถูกปิด ด้วยสายฉีดชำระ เขาจึงค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่งและมองไปรอบ ๆ สภาพแวดล้อมของ

ฉัน...อยู่ในวอร์ด? อ๋อ...เมื่อวานฉันดูเหมือนจะไม่ค่อยสบาย

มือซ้ายของ Gu Bei'an สัมผัส Zhou Qianqian ซึ่งนอนหลับอยู่ข้างเตียงอย่างไม่ตั้งใจและเห็นเงาลึกใต้ดวงตาของเธอ

เธอคือ... เธอเฝ้าฉันเมื่อคืนนี้เหรอ?

เอามือแตะหน้าเธอเบา ๆ ฉันพบว่ามือของฉันสามารถปิดหน้าเธอได้ นึกย้อนไป เหตุการณ์เมื่อวานไม่รู้จริง ๆ ว่าเธอพาเขาไปโรงพยาบาลได้อย่างไร ฉันเดาว่าฉันเรียก 120 กลัวสื่อปลุก ฉันไม่รู้ว่าวันนี้มีข่าวยุ่งเกี่ยวกับเขาที่กำลังจะตายบนอินเทอร์เน็ตอีกไหม

Zhou Qianqian หลับไปและรู้สึกคันบนใบหน้า เขาเอื้อมมือไปตบมือของ Gu Bei'an Zhou Qianqian รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ทันใดนั้นก็ลืมตาขึ้นและลุกขึ้นนั่ง ซึ่งทำให้ Gu Bei'an ตกใจ

"อ๊ะ! กู่เป่ยอัน เจ้าตื่นแล้ว! ว้าว...เจ้ารู้ไหมว่าเมื่อคืนข้ากลัวแทบตาย!" เมื่อเห็นว่ากู่เป่ยอันตื่นขึ้นมา โจวเฉียนเฉียนก็อดกลั้นไว้ไม่อยู่ Gu Bei'an และร้องไห้

อนิจจา... ผู้หญิงคนนี้ชอบร้องไห้เสียจริง แม้ว่าเขาจะคิดอย่างนั้น แต่เขาก็ยังตบหลังเธอเพื่อปลอบเธอและพูดว่า "ฉันตื่นแล้ว ไม่ต้องร้องไห้"

Zhou Qianqian เช็ดน้ำมูกและน้ำตาของเธอบนเสื้อผ้าของ Gu Bei'an ขณะที่ร้องไห้ ราวกับว่าเธอต้องการระบายความคับข้องใจเมื่อวานนี้

Gu Bei'an เห็นว่าเธอทำตัวเหมือนเด็กและปล่อยให้เธอทำ Gu Bei'an รู้สึกว่า Zhou Qianqian นำความรู้สึกที่แตกต่างมาให้เขามากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งบางอย่างเขาไม่เคยรู้สึกมาก่อน

ตราบใดที่เขาเผชิญหน้ากับโจวเฉียนเฉียนในตอนนี้ เขาจะกลายเป็นผู้ปฏิบัติตามโดยไม่รู้ตัว และจะไม่จริงจังและไม่แยแสอีกต่อไป

“คุณหิวหรือเปล่า” โจว เฉียนเฉียนตระหนักว่าเธอสูญเสียความสงบในตอนนี้ ดังนั้นเธอจึงรีบถอยออกจากอ้อมแขนของเขาและเปลี่ยนเรื่อง

"ฉันหิวนิดหน่อย"

“งั้นรอสักครู่ ฉันจะโทรหาหมอแล้วถามว่าคุณกินอะไรได้บ้างเมื่อตื่นนอน”

"ตกลง" เมื่อได้ยินคำสัญญาของเขา Zhou Qianqian ก็ออกไปโทรออกด้วยโทรศัพท์มือถือของเธอ Gu Bei'an รู้สึกพึ่งพาการดูแลจากเธอเล็กน้อย

Zhou Qianqian กลับมาหลังจากโทรศัพท์

“หมอบอกว่าวันนี้ให้นอนพักสักระยะ ถ้าไม่รู้สึกไม่สบายอะไร ให้กลับบ้านพักได้ 2-3 วัน หมอจะไม่ให้กินข้าว เดี๋ยวจะมาตรวจให้ทีหลัง” และคุณสามารถทานอาหารได้หลังการตรวจ"

"ตกลง" Zhou Qianqian เห็นความอ่อนโยนที่หาได้ยากของ Gu Bei'an และสัมผัสใบหน้าของเขา

"จุ๊จุ๊ จุ๊ จุ๊ ไม่คิดว่าเธอจะมีวันนี้" โจว เฉียนเชียนพูดขณะที่ทำหน้าบึ้ง Gu Bei'an ก็กลอกตาเหมือนเธอ

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า เธอดูไม่เหมือนฉันเลย!" โจว เฉียนเฉียนพูดติดตลกขณะที่เธอกลอกตาไปที่กู่เป่ยอัน

"ก๊อกก๊อก..."

ทันทีที่หมอเข้ามาเขาเห็นทั้งสองคนโต้เถียงกัน เช้านี้เท่านั้นที่หมอพบว่า Gu Bei'an คนนี้คือ Gu Bei'an ประธานกลุ่ม Gu ที่มีใบหน้าเย็นชา

เมื่อเขาไปที่ห้องฉุกเฉินเมื่อวานนี้ เขาคิดว่าเป็นแค่คนที่มีชื่อเดียวกัน แต่เมื่อคืนนี้หลังเลิกงาน เขาเสิร์ชกูเกิลประธานาธิบดีของ Gu และภาพของ Gu Bei'an ก็ปรากฏขึ้น ดังนั้นเขาจึงแน่ใจว่าคนที่โกหก บนเตียงในโรงพยาบาลคือมิสเตอร์กู เป็นเพียงว่าเขาไม่คาดคิดว่ามิสเตอร์กูจะค่อนข้างแตกต่างจากข่าวลือภายนอก

“กระแอม ไอ...” เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนไม่ได้สังเกตว่าเขาซึ่งเป็นคนนอกเข้ามา เขาจึงกระแอมสองครั้งเพื่อเตือนเขา

Zhou Qianqian รู้สึกเขินอายเล็กน้อย และยืนอยู่ข้างๆ ทันที "หมออยู่ที่นี่"

"เอ่อ...ใช่ กู่...คุณกูรู้สึกยังไงบ้างตอนนี้" แพทย์พยักหน้าให้โจวเฉียนเชียน แล้วถามเกี่ยวกับสภาพร่างกายของกู่เป่ยอัน

"ดีมาก" เมื่อเห็น Zhou Qianqian ยืนอยู่ข้างๆ ด้วยใบหน้าที่ผอมบาง Gu Bei'an รู้สึกอายเล็กน้อย เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย และตอบหมออย่างเป็นกันเอง

“เอาล่ะ ให้ฉันตรวจรูม่านตาและอัตราการเต้นของหัวใจ วัดความดันโลหิตและน้ำตาลในเลือด แล้วคุณก็กินได้ถ้าไม่มีปัญหา”

"ใช่" ด้วยความยินยอมของ Gu Bei'an แพทย์จึงเริ่มตรวจร่างกายเขา

"ไม่มีปัญหา คุณสามารถออกจากโรงพยาบาลได้หลังจากทานอาหารบางอย่างเพื่อฟื้นฟูกำลังของคุณ" หลังจากพูด เธอหันไปหา Zhou Qianqian และเริ่มถามว่า "หลังจากออกจากโรงพยาบาล ผู้ป่วยต้องพักผ่อนมากขึ้น หลีกเลี่ยงอาหารรสเผ็ด งดสูบบุหรี่และดื่มสุรา รับประทานผักและผลไม้ให้มากขึ้น รับประทานเนื้อสัตว์เพื่อให้ร่างกายแข็งแรง"