บทที่ 4

Gu Bei'an ขมวดคิ้วเล็กน้อยและเดินไปพร้อมกับแก้วแชมเปญ ใบหน้าของเขาแดงมากจนมีบางอย่างผิดปกติ

Zhou Qianqian ดมกลิ่นและไม่ตอบ

ในเวลานี้เท่านั้นที่ Zhou Yuxi เห็นว่าใครกำลังมา และปล่อยมือของ Xia Jue โดยไม่รู้ตัว เดินไปข้างหน้า ยิ้มเขินๆ และทักทายอย่างละเอียดอ่อน "ท่านประธาน Gu ช่างบังเอิญจริงๆ"

เธอไม่ได้โง่ เธอละทิ้งโอกาสที่จะเข้าใกล้ Gu Bei'an เพื่อคำนึงถึงความรู้สึกของคนอื่น

หลังจากเปรียบเทียบทั้งสองแล้ว Xia Jue ก็ถูกทิ้งไว้ข้างหลังหลายช่วงตึกแล้ว

Gu Bei'an มองออกไปจาก Zhou Qianqian เพียงมองแล้วมองกลับไปแสร้งทำเป็นว่าไม่มีบุคคลนั้นอยู่ใกล้ ๆ

เขาจับ Zhou Qianqian และสั่งด้วยน้ำเสียงที่เข้มงวด: "มากับฉัน"

ใบหน้าของ Zhou Yuxi แข็งทื่อ แต่เขาปรับตัวได้อย่างรวดเร็วในทันที โดยจงใจยืนอยู่ตรงหน้าชายคนนั้น แสดงรอยยิ้มที่เขาคิดว่าสวยงามที่สุด กระพริบตาและแสร้งทำเป็นว่าทำผิด: "คุณ Gu คุณจำไม่ได้หรือ “คุณอยู่บ้านหรือเปล่า”

เหงื่อหยดลงมาจากหน้าผากของ Gu Bei'an และการแสดงออกของเขาก็แปลกมากขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับว่าเขากำลังควบคุมอะไรบางอย่าง

ในขณะนี้ Zhou Qianqian เป็นคนเดียวในสายตาของเขา และเขาไม่สามารถทนต่อคนอื่นได้ และเขาไม่ต้องการแม้แต่จะมองอีก ดังนั้นเขาจึงพา Zhou Qianqian และจากไปโดยตรง

ดวงตาของ Zhou Yuxi ดูเหมือนจะพ่นไฟ กำปั้นของเขากำแน่น และเขาโกรธมาก

โจว เฉียนเฉียน! โจว เฉียนเฉียน! Zhou Qianqian อีกแล้ว!

เกิดอะไรขึ้นกับผู้หญิงคนนี้?

เมื่อ Zhou Qianqian กลับมารู้สึกตัวอีกครั้ง Gu Bei'an ก็พาเธอเข้าไปในห้องมืดขนาดเล็กแล้ว

เธอมีลางสังหรณ์ไม่ดีแวบเข้ามาในใจ เธอไม่สามารถหยุดถอยห่างได้ และพูดอย่างตัวสั่น: "คุณ... คุณจะทำอะไร"

แก้มของ Gu Bei'an เป็นสีแดงผิดปกติและเสียงหอบของเขาก็หนักมาก เขากอดผู้หญิงไว้ในอ้อมแขนของเขาและดูดลมหายใจที่ไม่เหมือนใครอย่างเต็มที่

ไฟในช่องท้องส่วนล่างของเขารุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ เขาไม่สามารถทนได้อีกต่อไป เขาก้มหน้าลงและจูบริมฝีปากของคนในอ้อมแขน

Zhou Qianqian ตกใจและต้องการดิ้นรนรีบผลักหน้าอกของชายคนนั้น "เอ่อ...คุณ...ปล่อยฉันนะ ไอ้สารเลว!"

Gu Bei'an ขมวดคิ้ว จับมือของเธอและขังไว้เหนือหัวของเธอ

ไม่ทันไร จูบอันร้อนแรงก็ลดระดับลงมาทีละนิด...

บรรยากาศรอบข้างคลุมเครือมากขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับว่าอากาศจะร้อนและแห้ง

ในความมืด Zhou Qianqian ดูเหมือนจะเห็นดวงตาของชายผู้นั้นเต็มไปด้วยความปรารถนา ร่างกายของเธอเย็นชา และน้ำตาก็ค่อยๆ ไหลอาบแก้มของเธอ

Zhou Qianqian ยังคงดิ้นรน แต่ความแตกต่างของความแข็งแกร่งระหว่างชายและหญิงนั้นมากเกินไป และเธอไม่มีทางหนี

มือของ Gu Bei'an ปีนขึ้นไปบนจุดสูงสุด ลูบไปมา และเดินไปมาบนร่างกายที่เปลือยเปล่าของผู้หญิงคนนั้นอย่างบ้าคลั่ง

อาการชาอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อนแผ่ไปทั่วร่างกายของเขา และ Zhou Qianqian ก็อดไม่ได้ที่จะคร่ำครวญ

หลังจากมีปฏิกิริยา เธอกัดริมฝีปากแน่นเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองส่งเสียงไปมากกว่านี้

เมื่อรู้สึกว่าเกือบจะเสร็จแล้ว Gu Bei'an หันผู้หญิงไปทางเดียว หันหน้าหนีจากเขา จากนั้นหาตำแหน่งที่เหมาะสม ยืดเอวของเขาให้ตรง และเริ่มเคลื่อนไหวเป็นจังหวะ

Zhou Qianqian ตะคอก น้ำตาไม่สามารถหยุดได้อีกต่อไป

เธอไม่ต้องการ...เธอไม่ต้องการ...

หลังจากเวลาผ่านไปโดยไม่ทราบสาเหตุ Gu Bei'an ก็ถอนตัวออกจากร่างกายของ Zhou Qianqian หลังจากฉีดสเปรย์ร้อน

เขาจัดแจงตัวเองขึ้น ใบหน้าของเขามืดมนและไม่พอใจ

ให้ตายเถอะ เขาตกหลุมรักนายแบบตัวน้อยจริง ๆ และแก้วไวน์นั้นก็โดนวางยา!

แต่เมื่อเขานึกขึ้นได้ สิ่งแรกที่เขานึกถึงคือใบหน้าของผู้หญิงคนนี้ ดังนั้นเขาจึงทำตามที่เขาคิด

Zhou Qianqian ตัวสั่นและสะอื้นไห้ขณะที่เธอใส่เสื้อผ้าของเธอกลับทีละตัว