บทที่ 4

“คุณน้องอายครับ”

น้ำเสียงสุภาพกึ่งเกรงอกเกรงใจทำให้คนที่นั่งกอดอกสัปหงกอยู่แถวๆ หน้าห้องทำงานของประธานบริหารขยับเปลือกตายุกยิก ก่อนจะลืมตาขึ้นด้วยท่าทางงัวเงีย

“พี่ธีประชุมเสร็จแล้วใช่ไหมคะคุณนิธิ”

หลังจากยกมือลูบหน้าลวกๆ เพื่อขับไล่ความง่วงงุนและเพลียจัด เนื่องจากเมื่อคืนทำรายงานจนดึกดื่น อารญาก็เอ่ยถามชายวัยกลางคนท่าทางสุภาพ และเนี้ยบตั้งแต่หัวจรดเท้า

“เสร็จแล้วครับ”

คำตอบทำให้คนฟังคลี่ยิ้มบางๆ ออกมา คว้าสายกระเป๋ามาคล้องไหล่ ลุกขึ้นอย่างกระตือรือร้น พร้อมเอ่ยบอก “งั้นอายขอตัวไปหาพี่ธีก่อนนะคะ”

“เอ่อ…คุณชายออกไปแล้วครับ”

“ออกไปแล้ว!” เธอทำหน้าตกใจ

“ครับ”

“ออกไปตอนไหนคะ ทำไมอายไม่เห็น”

“ออกไปก่อนที่ผมจะเดินมาปลุกคุณน้องอายครับ”

น้ำคำบอกเล่าทำให้คนฟังทำหน้าเศร้า ก่อนจะพึมพำขอบคุณ แล้วเดินคอตกไปกดลิฟต์ลงไปยังชั้นล่าง ส่วนเลขาหนุ่มก็ได้แต่มองตามอย่างสงสาร ส่ายหัวให้กับเจ้านายที่เอาแต่หนีหน้าอารญา ทั้งที่เป็นคนรับนัดสาวน้อยเอาไว้แล้วแท้ๆ แต่ยังเล่นแง่สารพัด ปล่อยให้เธอรออย่างน่าสงสารตั้งนาน มิหนำซ้ำยังถือโอกาสหลบไปในช่วงที่เธอหลับรอ พฤติกรรมประหลาดๆ แบบนี้ ไม่ให้เรียกว่ารังแกเด็กแล้วจะให้เรียกว่าอะไร

ร่างบางที่ยืนทำหน้าซึมอยู่ในลิฟต์ตัดสินใจโทรศัพท์ไปหาธีรเดช แต่อีกฝ่ายกลับไม่รับสาย ไม่ว่าเธอจะพยายามโทรไปกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง สุดท้ายอารญาก็ทำได้เพียงถอนหายใจหนักๆ

เขาปล่อยให้เธอรอเก้อกี่ครั้ง?

เขาหลอกให้เธอมีความหวังกี่หน?

ปีก่อนอารญาเคยมีหวังว่าจะได้แต่งงานกับธีรเดช ฉะนั้นเธอจึงทึกทักเอาว่าเขาเองก็รักเธอเช่นกัน แต่อยู่ๆ ก็เหมือนโลกถล่ม เมื่อสาวน้อยผู้อ่อนเดียงสาดันไปเห็นภาพสวีตบาดตาของเขากับคนรัก ก็รู้ว่าเขามีแฟน แต่เขาก็ขึ้นชื่อว่าเป็นคู่หมั้นของเธอ แถมอีกฝ่ายยังรับปากกับผู้ใหญ่ว่าจะแต่งงานกับเธอ จนเธอมโนไปไกลว่าเขาคงเลิกรากับผู้หญิงคนนั้นไปแล้ว ฉะนั้นพอมาเห็นภาพตำตาก็แทบช็อก สุดท้ายอารญาก็ตัดสินใจหนีออกจากบ้าน แต่พอธีรเดชไปตามได้ไม่นานเธอก็ใจอ่อนยอมกลับมา เพราะคิดว่าเรื่องมันจะลงเอยด้วยการแต่งงาน แต่อยู่ๆ ท่าทีของอีกฝ่ายก็เปลี่ยนไป

อารญามารู้ความจริงทีหลัง ว่าพ่อของเธอกับพ่อของเขาต่างเป็นหุ้นส่วนในผับใต้ดินแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นแหล่งมั่วสุมอบายมุขทุกชนิด และที่เขาจำใจตกลงแต่งงานกับเธอก็เพราะไม่อยากดูแลผับดังกล่าว แต่ก็มีเงื่อนไขว่าจะแต่งงานกับเธอเฉพาะในนาม แต่สุดท้ายเรื่องแต่งงานก็ไม่เกิดขึ้น เพราะอยู่ๆ ตาของมนธิราคนรักของเขา ซึ่งเป็นคนมีเส้นมีสายเข้าช่วย จนผับเจ้าปัญหาปิดตัวลง ความรักของเขากับแฟนแฮปปี้ แต่เธอกลายเป็นหมาหัวเน่า

ในเมื่อเข้าหาธีรเดชไม่ได้ อารญาเลยเปลี่ยนแผนมาดักรอมนธิราที่หน้าคอนโดหรูใจกลางกรุง เธอไม่สามารถเข้าไปรอด้านในได้ จึงยืนรออยู่แถวๆ หน้าทางเข้าจนขาแข็ง ได้แต่ภาวนาว่าโชคจะเข้าข้าง สวรรค์จะบันดาลให้เธอมีโอกาสได้พบและพูดคุยกับมนธิราบ้าง เธอแค่อยากขอร้องมนธิราเรื่องธีรเดชเป็นครั้งสุดท้าย หากไม่สำเร็จเธอก็จะทำใจยอมรับแต่โดยดี แต่ตอนนี้ขอแค่ให้เธอได้พยายามเต็มที่ ให้เธอได้รู้แน่ชัดว่าคนที่เธอจะสละธีรเดชให้จะรักเขาเหมือนดังเช่นที่เธอรัก ให้เธอได้แน่แก่ใจว่านับจากนี้เธอเลือกทางเดินไม่ผิด

ความรักทำให้เธอเป็นบ้า

และความรักก็ทำให้เธอเดินมาถึงจุดนี้

แล้วการรอคอยของอารญาก็สิ้นสุดลง เมื่อเห็นนางเอกสาวคนดังก้าวลงจากรถหรูตรงหน้าคอนโด และกำลังก้าวข้ามถนน คาดว่าอีกฝ่ายคงไปร้านสะดวกซื้อที่อยู่ฝั่งตรงข้าม

“คุณมนธิราคะ เดี๋ยวก่อนค่ะ ฉันมีเรื่องอยากคุยกับคุณ”

อารญาสาวเท้าวิ่งตาม ขณะปากตะโกนเรียก ในจังหวะที่ร่างระหงของอีกฝ่ายก้าวไปยืนที่เกาะกลางถนน และเสียงของเธอก็ทำให้มนธิราหันขวับมามอง พอเห็นว่าเป็นอารญาสาวเจ้าก็ทำหน้าตื่น แล้วลนลานสาวเท้าก้าวข้ามถนน โดยไม่ทันระวังรถที่วิ่งตรงมาด้วยความเร็ว