บทที่ 11 รอคุณถือช่อดอกเยอบีร่ามาสู่ขอ

กระจกรถเลื่อนกลับขึ้นไปอีกครั้ง กู้เฉิงเหยียนจึงเป็นเพียงผ้าคลุมหน้าสีขาว.....

“เมื่อกี๊นี้คุยกับใครเหรอ?” กู้เฉิงเหยียนหันไปถามฉินเจิงที่นั่งอึ้งอยู่ข้างๆ

เธอได้สติกลับมา หันมองกู้เฉิงเหยียนด้วยท่าทางเก็รงๆ ก่อนจะก้มมือช่อดอกไม้ในมือ ”เจียงหร่าน” สองคำนี้ติดอยู่ที่ริมฝีปากของเธอ โดยที่ไม่กล้าเอ่ยตอบอีกฝ่าย

เธอกลัวว่าหากกู้เฉิงเหยียนรู้ขึ้นมา เขาคงจะเปิดประตูรถแล้วกระโจนออกไปข้างนอกเพื่อไล่ตามไปชิงเจ้าสาวจากรถคันนั้น

ฉินเจิงดูออกว่ากู้เฉิงเหยียนรักเจียงหร่าน เธอไม่รู้ว่าทำไมกู้เฉิงเหยียนถึงได้แต่งงานกับเธอ คงจะเป็นเพราะตระกูลของเธอล่ะมั้ง เพราะว่าแต่งงานกับเธอก็เท่ากับได้รับการสนับสนุนจากตระกูลฉิน อนาคตของเขาย่อมเจริญก้าวหน้ายิ่งกว่าเดิม

“อาเหยียนคะ คุณว่าช่อดอกไม้ที่เจ้าสาวคนนั้นให้ฉันมา สวยไหมคะ?” ฉินเจิงไม่ยอมตอบและถามกลับ

สายตาของกู้เฉิงเหยียนยังจดจ้องที่รถแต่งงานฝั่งตรงข้าม แต่เพราะกระจกรถปิดสนิทแล้ว เขาจึงมองอะไรข้างในรถไม่เห็น แต่ไม่รู้ทำไมถึงไม่อยากละสายตาจากรถคันนั้นเลย

เจียงหร่านยกช่อดอกไม้ขึ้นมาอยู่ระดับสายตาของเขา เขาหลุบตาลงมองช่อดอกไม้แล้วชะงักไป เสียงของเจียงหร่านที่เคยบอกกับเขาหน้าหินสามภพดังก้องในหู “กู้เฉิงเหยียน วันนี้พวกเราให้คำมั่นสัญญาต่อกันแล้ว ฉันจะรอคุณถือช่อดอกเยอบีร่ามาขอฉันแต่งงานทุกชาติทุกภพเลย”

ตอนนั้นเขาถามเธอว่าคนอื่นมักจะเลือกพวกดอกกุหลาบอะไรแบบนั้น ทำไมเธอถึงอยากได้ดอกเยอบีร่าล่ะ เธอบอกว่าชื่อของดอกเยอบีร่าฟังแล้วนึกถึงสามีภรรยาที่รักใคร่กัน

เขาจำได้แม่น แล้วยังตั้งใจไปหารูปดอกเยอบีร่ามาเก็บเอาไว้ด้วย ไม่กี่วันก่อนเพิ่งจะสั่งให้คนไปสั่งดอกเยอบีร่ามา

“ใครเป็นคนให้ดอกไม้เธอมา? เจ้าสาวฝั่งตรงข้ามเหรอ?” กู้เฉิงเหยียนตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด

ฉินเจิงเห็นแบบนั้นก็รู้สึกกังวล เธอมองกู้เฉิงเหยียนอยู่ตลอดเวลา ดูจากสีหน้าของเขาก็พอจะรู้แล้วว่าช่อดอกไม้ที่อยู่ในมือของเธอจะต้องมีความหมายบางอย่างแฝงอยู่แน่

เธอพยายามกลืนน้ำลายเพื่อกลบเกลื่อนความกังวลและความไม่สบายใจ ก่อนตอบออกไปว่า “...ใช่ค่ะ”

หลังพูดจบแล้วเธอก็รีบเอ่ยเสริมทันทีว่า “ฉันไม่เคยเห็นดอกไม้ชนิดนี้มาก่อนเลยค่ะ มันคงไม่ได้มีความหมายไม่ดีใช่ไหมคะ?”

ประโยคนี้เธอถามออกไปส่งเดช แต่หลังจากพูดออกไปแล้วฉินเจิงกลับรู้สึกว่ามันน่าจะเป็นแบบนั้นจริงๆ

เจียงหร่านจะต้องรู้แน่ว่าขบวนรถแต่งงานของพวกเขาจะสวนทางกัน ถึงได้เลือกดอกไม้ชนิดนี้มา บางทีอาจจะเตรียมดอกไม้อัปมงคลมาเตรียมแลกเปลี่ยนเพื่อสาปแช่งตนเองก็ได้

“คุณนายกู้ครับ มันคือดอกเยอบีร่า ในภาษาดอกไม้หมายถึงการรักและเคารพซึ่งกันและกัน ผู้หญิงที่เลือกช่อดอกไม้ชนิดนี้จะต้องรักสามีของตัวเองมากแน่ๆ เพราะว่าดอกไม้นี้มีชื่อว่าเยอบีร่า สื่อความหมายถึงภรรยาและสามีที่รักใคร่กลมเกลียม ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน” คนขับรถเป็นคนที่รู้จักดอกไม้เป็นอย่างดี

ฉินเจิงร้องอ๋อเบาๆ ก่อนจะมองช่อดอกไม้ในมือของตัวเอง