บทที่ 5 เขาดูถูกเธอได้ยังไง

“เฮ่อเฉินโจว คุณชายสูงศักดิ์หมายเลขหนึ่งของปักกิ่งกำลังจะแต่งงานแล้ว!”

“ใช่ๆ ประกาศข่างแต่งงานกลางดึกแบบกะทันหัน เล่นเอาฉันใจหายใจคว่ำ นอนไม่หลับทั้งคืนเลย อยากรู้จังเลยว่าผู้หญิงที่เขาจะแต่งงานด้วยคือใคร?”

......

ระหว่างที่เจียงหร่านกำลังดื่มชา ก็ได้ยินเพื่อนร่วมงานจับกลุ่มเม้ามอยกันภายในห้องพักดื่มชาของพนักงาน

เธอรู้จักเฮ่อเฉินโจว แล้วก็เคยเจอกับเขาหลายครั้งด้วย เรียกได้ว่าเกือบทุกครั้งที่เจอกันเขาจะเป็นคนที่ช่วยเธอไว้เสมอ

มีครั้งหนึ่งที่รถของเจียงหร่านล้อระเบิดกลางทาง เฮ่อเฉินโจวบังเอิญผ่านมาพอดีจึงช่วยเธอเปลี่ยนยางรถ

มีอยู่ครั้งหนึ่งเธอกำลังทานข้าวกับลูกค้า อีกฝ่ายดื่มจนเมาแอ๋จึงพยายามลวนลามเธอ เขาก็พาเธอออกมาจากตรงนั้นเลย ปกป้องเกียรติของเธอแล้วยังช่วยให้สัญญาธุรกิจในครั้งนั้นไม่ได้รับความเสียหายด้วย

หลังจากนั้นก็ถูกเขาช่วยไว้อีกหลายครั้ง เธอจำได้ไม่หมดแล้ว

พอคิดแบบนี้แล้วเธอก็ติดค้างเฮ่อเฉินโจวอยู่ไม่น้อยเลย ในเมื่อเขาจะแต่งงานเธอก็ควรส่งของขวัญให้สักหน่อย ถึงเขาอาจจะจำเธอไม่ได้ก็เถอะ

“เขาแต่งงานเมื่อไหร่เหรอ?” ตอนที่เจียงหร่านเดินไปชงกาแฟก็เอ่ยถามออกไป

“สัปดาห์หน้า วันเดียวกับประธานกู้ของพวกเราเลย!”

มือที่ถือแก้วกาแฟของเจียงหร่านสั่นเล็กน้อย กาแฟร้อนๆ กระเซ็นออกมาจากแก้วจนลวกมือของเธอ

“พวกเธอคุยต่อเถอะ” เจียงหร่านเดินออกมา

มีเสียงดังแว่วมาจากด้านหลัง————

“เธอจะพูดถึงเรื่องงานแต่งของประธานกู้ทำไมเนี่ย ไม่รู้เหรอว่าผู้ช่วยเจียงเขาเสียใจน่ะ”

“ผู้ช่วยเจียงน่าสงสารจังเลยนะ อยู่กับประธานกู้มาตั้งนานหลายปี สุดท้ายกลับถูกคนอื่นแย่งไปหน้าตาเฉยเลย”

“เฮ้อ ผู้ชายก็รักง่ายหน่ายเร็วแบบนี้แหละ แต่คุณชายเฮ่อรักมั่นคงมากเลยนะ เขาบอกว่าเจ้าสาวของเขาคือคนที่เขาแอบรักมาสิบปีล่ะ...”

กู้เฉิงเหยียนโทรมาหาเจียงหร่านในช่วงบ่าย “เดี๋ยวออกไปข้างนอกกับฉันหน่อย”

“ได้ค่ะ!” เจียงหร่ายไม่ถามด้วยซ้ำว่าเขาจะไปที่ไหน

เพราะไม่ว่าจะรู้หรือไม่รู้ เธอก็ต้องไปอยู่ดี งั้นไม่ต้องถามดีกว่า อีกอย่างตอนนี้เธอก็ไม่อยากคุยกับเขาแม้แต่ประโยคเดียว

เธอจัดการบันทึกและปิดไฟล์เอกสารส่งมอบงานที่กำลังทำอยู่ จัดระเบียบข้าวของเล็กน้อยแล้วเดินตามกู้เฉิงเหยียนออกไป

รถจอดที่หน้าบ้านตระกูลฉิน ฉินเจิงวิ่งเข้ามาด้วยท่าทางร่าเริงเหมือนเจ้าหญิงตัวน้อยและโผเข้ากอดกู้เฉิงเหยียน เขย่งเท้าจุ๊บใบหน้าของเขาหนึ่งที