ตอนที่ 13 ผมไม่ชอบผีดิบหรอกนะ

เมื่อเจเนวีฟตื่นขึ้นในวันถัดมา เธอรีบแจ้นลงบันไดก่อนจะเจอกับสตีเว่นคนขับรถซึ่งอยู่ที่ชั้นหนึ่ง โดยไม่มีวี่แววของอาร์มันด์แต่อย่างใด

“อรุณสวัสดิ์ครับ คุณรัคฟอร์ด” สตีเว่นทักทาย “ก่อนที่คุณฟอล์คเนอร์จะออกไป เขาบอกให้ผมพาคุณไปซื้อเสื้อผ้าครับ”

“โอเคค่ะ” เจเนวีฟพยักหน้า แต่เธอกลับรู้สึกสงสัยอยู่ในใจ ถ้าผู้ชายคนนี้ไม่สนใจในเรือนร่างของฉัน แล้วเขาจะมาดีกับฉันขนาดนี้ทำไม

หลังรับประทานอาหารเช้าเสร็จ สตีเว่นก็ขับรถพาเจเนวีฟไปยังห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในเมือง

เขาส่งเจเนวีฟที่ร้านแล้วก็ไปวนหาที่จอดรถ

อย่างไรเจเนวีฟก็ยังคงติดใจเรื่องการตายของยายเธออยู่ไม่หาย เธอจึงเดินเข้าไปในห้างด้วยอาการเหม่อลอย

“คุณผู้หญิงคะ อันนี้นี้เพิ่งออกมาใหม่เลยค่ะ ลองได้นะคะ” จู่ๆ เจเนวีฟก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นใกล้ๆ เธอ ทำให้เธอกลับมามีสติอีกครั้ง

เจเนวีฟไม่ทันรู้ตัวเลยว่าเธอได้เดินเข้าไปในโซนเสื้อผ้าแบรนด์เนม และเธอยืนอยู่ข้างราวแขวนเสื้อเสียแล้ว

จังหวะนั้นเอง เจเนวีฟก็นึกขึ้นมาได้ว่าเธอมาที่นี่เพื่อเลือกซื้อเสื้อผ้าให้ตัวเอง เธอพยายามทำใจให้สนุกกับการช้อปปิ้งและกำลังจะหยิบชุดสีขาวราวหิมะชุดหนึ่งมาจากราว แต่ในทันใดนั้นก็มีมือหนึ่งพุ่งเข้ามาแย่งเอาชุดไปจากราวก่อนที่เธอจะทันได้หยิบทัน

เจ้าของมือข้างนั้นไม่ได้รู้สึกว่าเธอกำลังเสียมารยาทกับเจเนวีฟอยู่ เธอเอาชุดที่เธอฉกไปได้ให้คนข้างๆ ดู

“เอริก้า ดูนี่สิ เธอใส่แล้วต้องสวยแน่ๆ!”

เจเนวีฟรีบหันไปตามเสียงนั้นทันที ก่อนที่เธอจะเห็นหญิงสาวสองสามคนกำลังเลือกเสื้อผ้าอยู่ถัดจากเธอ

เอริก้ายืนอยู่กับหญิงสาวสองคนนั้น เธออยู่ในชุดเดรสยาวดีไซน์ใหม่ล่าสุดจากเดซิเร่พร้อมกับถือกระเป๋าเฮอร์ไมซ์อยู่ในมือ เธอดูหรูหราและโฉบเฉี่ยว

“อืม... สวยดีนะ” เอริก้ากล่าวชมสายตาอันแหลมคมของเพื่อนสา วก่อนที่เธอจะรู้สึกถึงสายตาทิ่มแทงที่จ้องมาทางเธอ เธอหันไปมองและเห็นเจเนวีฟซึ่งยืนอยู่ไม่ไกลจากเธอ

เจเนวีฟนั้นดูเหมือนป่วยและซูบซีดไปมาก

นับตั้งแต่ตอนที่เจเนวีฟได้รับการประกันตัวออกมา เอริก้าก็แอบสืบข้อมูลเกี่ยวกับชายคนนั้นและได้รู้ว่าเขาเป็นคนขับรถของคนคนหนึ่ง

เธอไม่คิดว่าคนขับรถคนนั้นจะทำได้ขนาดนี้ แถมเขายังมีเงินพาเจเนวีฟมาซื้อเสื้อผ้าที่ร้านหรูๆ ด้วย!

เมื่อเอริก้านึกถึงสภาพอันตกอับของเจเนวีฟ เธอก็รู้สึกพอใจกับคราวเคราะห์ของอีกฝ่าย เธอเดินเข้าไปหาเจเนวีฟพร้อมกับยิ้มเยาะ “บังเอิญเจอเธอที่นี่ได้ยังไงนะ เจเนวีฟ”

เจเนวีฟจ้องเอริก้าด้วยสายตาจงเกลียดจงชัง เธอโกรธจนกำมือแน่นจนเล็บของเธอจิกเข้าไปในฝ่ามือ

เธออยากจะกำจัดเอริก้าเสียตรงนั้น!

แต่ตอนนี้เจเนวีฟไม่เหลืออะไรแล้ว วันก่อนเธอก็ถูกผู้ชายปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย เธอจึงเอาชนะเอริก้าไม่ได้เลย

เมื่อเจเนวีฟนึกถึงเรื่องนั้น นัยน์ตาของเธอก็หม่นลง จากนั้นเธอก็หันหลังเพื่อเดินจากไป

พอเอริก้าเห็นว่าเจเนวีฟดูซึมไป เธอก็รู้ได้ในทันทีว่าไม่ควรปล่อยโอกาสที่จะได้รังแกเจเนวีฟหลุดลอยไป

“เจเนวีฟ” เอริก้าตรงเข้าไปขวางทางของเธอไว้ “ฉันรู้ว่าเธอยังเสียใจกับเรื่องที่คุณยายจากไปอยู่นะ รับนี่ไปสิ บัตรนี่มีเงินอยู่ห้าแสน ยังไงเราก็เคยเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน ฉันก็ควรจะเอานี่ให้เธอ” เธอหยิบบัตรออกมาจากกระเป๋าของเธอแล้วยัดใส่มือเจเนวีฟ