ครั้งแรกในรอบสิบกว่าปี

ฮันน่าลงมือจัดดอกไม้ช่อนั้นเอง พร้อมกับรอยยิ้มบางๆ ที่ผุดขึ้นบนใบหน้า เมื่อเธอกำลังคิดว่าผู้หญิงคนนั้นช่างโชคดี ที่มีสามีคอยเอาใจใส่ถึงรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ สำหรับผู้หญิงไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ยังคงต้องการความหวาน ที่ผู้ชายบางคนอาจจะละเลยหรือลืมไปว่าความรัก ถ้าไม่เติมเต็มรายละเอียดลงไปมันก็อาจจะหมดลงได้เช่นกัน

“แม่ไปแล้วนะ ปิดร้านเลยตุลาแล้วพาน้องกลับบ้าน เทียน แป้ง ได้เวลาเลิกงานแล้วกลับบ้านเลยจ้า" ฮันน่าหยิบช่อดอกไม้มาถือเอาไว้ ก่อนจะเดินออกไปจากร้าน แต่ตุลาที่วิ่งเข้ามาคว้าช่อดอกไม้เอาไว้เอง

“เดี๋ยวผมจะถือไปส่งที่รถครับแม่" ฮันน่าถึงกลับฉีกยิ้มกว้าง ที่ลูกชายดูเป็นห่วงเป็นใยเธอ จากนั้นฮันน่าจึงเดินตามตุลาตรงไปยังรถที่จอดอยู่ข้างร้าน

“ขอบใจมากลูก แม่ไปแล้วนะจ๊ะ อย่าลืมล็อคบ้านดีๆ ล่ะ"

“ครับแม่" ตุลายกมือขึ้นมาบ๊ายบายผู้เป็นมารดา จากนั้นฮันน่าจึงขับรถออกไปที่ถนนใหญ่ อย่างน้อยในความโชคร้ายเธอก็ยังมีความโชคดี ที่สวรรค์ได้คัดสรรลูกแฝดชายหญิงมาให้เธอ เพราะตุลาเริ่มโตเป็นหนุ่มจนทำให้เธอมั่นใจว่าเขาจะดูแลและปกป้องกันยาได้ ไม่ว่าจะเป็นที่โรงเรียนหรือที่ไหนก็ตาม พี่ชายอย่างตุลาคงไม่ทอดทิ้งให้น้องสาวตกอยู่ในอันตราย ฮันน่าขับรถตรงไปยังโรงแรมที่ผู้ชายคนนั้นให้นามบัตรกับกันยาเอาไว้ เธอก็ต้องแปลกใจอีกครั้ง เพราะโรงแรมแห่งนี้คือที่เดียวกัน ซึ่งเธอพึ่งมารับเช็คจากนายศิลาเมื่อตอนเช้า

หญิงสาวขับรถเข้าไปในลานจอด แล้วก้าวเท้าลงมาพร้อมกับรอยยิ้ม เมื่อมองไปยังช่อดอกไม้ที่เบาะหลัง เธอหยิบมันขึ้นมาด้วยความทะนุถนอม หวังว่าผู้ชายคนนั้นคงจะชอบและภรรยาของเขาคงจะถูกใจ จากนั้นฮันน่าจึงรีบเดินเข้าไปในโรงแรมทันที ตอนนี้ก็ใกล้เวลาทุ่มตรงแล้ว ถ้าเธอส่งดอกไม้ไม่ตรงเวลาลูกค้าอาจจะไม่ไปใช้บริการที่ร้านอีกเลยก็ได้

“สวัสดีค่ะดิฉันมาขอพบคุณธาวินค่ะ" ฮันน่าเดินตรงไปที่เคาน์เตอร์พร้อมกับยื่นนามบัตรให้กับพนักงานต้อนรับของโรงแรม

“สวัสดีค่ะ เชิญเลยค่ะเดี๋ยวดิฉันจะขึ้นไปส่งคุณธาวินได้แจ้งเอาไว้แล้ว" พนักงานสาวสวยยกมือขึ้นไหว้พร้อมกับกล่าวทักทายฮันน่าจากนั้นหล่อนก็ได้เดินนำหน้าหญิงสาวตรงไปยังลิฟต์ เพราะอีธานอยู่ชั้นบนสุด คือชั้นเก้าและที่สำคัญชั้นนั้นมีเพียงแค่เขาอาศัยอยู่ เพราะถูกออกแบบมาเป็นพิเศษเหมือนบ้านมากกว่าโรงแรม

พอฮันน่าเดินออกเดินออกมาจากลิฟต์พนักงานสาวก็ได้กลับลงไปทันที ในเวลานี้ หญิงสาวกำลังตกอยู่ในภวังค์การออกแบบที่ดูน่าอยู่น่าอาศัย ฮันน่ากวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนที่ลีโอจะเดินเข้ามาหาเธอ

“เชิญครับ นายให้คุณเข้าไปรออยู่ในห้อง เอาช่อดอกไม้มาเดี๋ยวผมถือเอง เชิญคุณผู้หญิงเข้าไปด้านในเลยครับ" ในเวลานี้ฮันน่าทำตัวไม่ถูกบวกกับความแปลกใจ